Sahih al-Bukhari, hadis 3137
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Aliprzekazał go al‑Bukhariعَلِيٌّ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Muhammad ibn al‑Munkadirمُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ
- 4Jabirجَابِرًا
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ قَدْ جَاءَنِي مَالُ الْبَحْرَيْنِ لَقَدْ أَعْطَيْتُكَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ". فَلَمْ يَجِئْ حَتَّى قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا جَاءَ مَالُ الْبَحْرَيْنِ أَمَرَ أَبُو بَكْرٍ مُنَادِيًا فَنَادَى مَنْ كَانَ لَهُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَيْنٌ أَوْ عِدَةٌ فَلْيَأْتِنَا. فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِي كَذَا وَكَذَا. فَحَثَا لِي ثَلاَثًا ـ وَجَعَلَ سُفْيَانُ يَحْثُو بِكَفَّيْهِ جَمِيعًا، ثُمَّ قَالَ لَنَا هَكَذَا قَالَ لَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ ـ وَقَالَ مَرَّةً فَأَتَيْتُ أَبَا بَكْرٍ فَسَأَلْتُ فَلَمْ يُعْطِنِي، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَلَمْ يُعْطِنِي، ثُمَّ أَتَيْتُهُ الثَّالِثَةَ فَقُلْتُ سَأَلْتُكَ فَلَمْ تُعْطِنِي، ثُمَّ سَأَلْتُكَ فَلَمْ تُعْطِنِي، ثُمَّ سَأَلْتُكَ فَلَمْ تُعْطِنِي، فَإِمَّا أَنْ تُعْطِيَنِي، وَإِمَّا أَنْ تَبْخَلَ عَنِّي. قَالَ قُلْتَ تَبْخَلُ عَلَىَّ مَا مَنَعْتُكَ مِنْ مَرَّةٍ إِلاَّ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُعْطِيَكَ. قَالَ سُفْيَانُ وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ جَابِرٍ فَحَثَا لِي حَثْيَةً وَقَالَ عُدَّهَا. فَوَجَدْتُهَا خَمْسَمِائَةٍ قَالَ فَخُذْ مِثْلَهَا مَرَّتَيْنِ. وَقَالَ يَعْنِي ابْنَ الْمُنْكَدِرِ وَأَىُّ دَاءٍ أَدْوَأُ مِنَ الْبُخْلِ
Opowiedział nam Ali, opowiedział nam Sufjan, opowiedział nam Muhammad ibn al-Munkadir, który słyszał Dżabira — niech Allah będzie z niego zadowolony — mówiącego: Wysłannik Allaha ﷺ rzekł do mnie:
„Gdyby dotarły do nas skarby Bahrajnu, dałbym ci tyle, tyle i tyle”. Jednakże skarby te nie nadeszły aż do śmierci Proroka ﷺ. Gdy w końcu przybyły bogactwa z Bahrajnu, Abu Bakr nakazał heroldowi ogłosić: „Ktokolwiek ma dług lub niespełnioną obietnicę u Wysłannika Allaha ﷺ, niech zgłosi się do nas”. Przyszedłem do niego i powiedziałem: „Wysłannik Allaha ﷺ obiecał mi to i owo”. Wówczas Abu Bakr nabrał dla mnie trzy garście pieniędzy obiema rękami. (Sufjan ilustrował ten gest, nabierając obiema dłońmi złożonymi razem, a następnie mówił nam: „Tak opisywał to Ibn al-Munkadir”). W innej relacji Dżabir opowiadał: Poszedłem do Abu Bakra i poprosiłem o obiecane, ale mi nie dał; przyszedłem po raz drugi i znów mi nie dał; udałem się więc po raz trzeci i rzekłem: „Prosiłem cię i nie dałeś mi; prosiłem ponownie i nie dałeś mi; teraz proszę po raz trzeci i wciąż nie dajesz. Albo mi dasz, albo będziesz musiał pogodzić się z opinią skąpca wobec mnie”. Abu Bakr odpowiedział: „Mówisz, że jestem skąpy wobec ciebie? Zaprawdę, za każdym razem, gdy ci odmawiałem, właśnie dlatego, że chciałem ci dać”. Sufjan dodał: Opowiedział nam Amr, od Muhammada ibn Alego, od Dżabira, który rzekł: Abu Bakr nabrał dla mnie jedną garść i powiedział: „Policz to”. Naliczyłem pięćset, a on rzekł: „Weź jeszcze dwa razy tyle”. Ibn al-Munkadir skomentował: „I jaka choroba jest gorsza niż skąpstwo?”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Abu Bakr dotrzymał obietnicy Proroka ﷺ złożonej Dżabirowi.
Bogactwa z Bahrajnu dotarły dopiero po śmierci Proroka ﷺ. Abu Bakr polecił ogłosić, że osoby mające roszczenie o zapłatę lub obietnicę od Proroka ﷺ mogą się zgłosić.
Dochody lub dobra z Bahrajnu, które trafiły do społeczności muzułmańskiej.
Kwota lub prawo, które ktoś ma jeszcze otrzymać.
Niesłuszne zatrzymywanie majątku, który powinno się przekazać.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że należy dotrzymywać zgodnych z prawem obietnic, a przywódca powinien starannie traktować zobowiązania podjęte przez jego poprzednika w imieniu społeczności. Abu Bakr przeznaczył środki na zaspokojenie takich roszczeń. Przekazanie to pochwala hojność i przestrzega przed skąpstwem; samo w sobie nie ustanawia ogólnej zasady, że każda obietnica ma być bezwarunkowo finansowana ze skarbu publicznego.
- Zapisuj obietnice i dbaj o to, by dotrzymywać ich na czas.
- Starannie rozpatruj uzasadnione roszczenia i jasno wyjaśniaj, jeśli nie można od razu dokonać płatności.
- Kto przejmuje odpowiedzialność, powinien uczciwie zbadać i uregulować zaległe zobowiązania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.