Tajammum · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 344

Przekazany przez Imran ibn Husayn. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Tajammum
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ

Sahih (wiarygodny)
  1. 1Musaddadprzekazał go al‑Bukhariمُسَدَّدٌ
  2. 2Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ
  3. 3Awfعَوْفٌ
  4. 4Abu Rajaأَبُو رَجَاءٍ
  5. 5Imranعِمْرَانَ
  6. 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، عَنْ عِمْرَانَ، قَالَ كُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّا أَسْرَيْنَا، حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ، وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلاَ وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا، فَمَا أَيْقَظَنَا إِلاَّ حَرُّ الشَّمْسِ، وَكَانَ أَوَّلَ مَنِ اسْتَيْقَظَ فُلاَنٌ ثُمَّ فُلاَنٌ ثُمَّ فُلاَنٌ ـ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ـ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ، لأَنَّا لاَ نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ، فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ، وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ، وَكَانَ رَجُلاً جَلِيدًا، فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ، فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ لِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ ‏"‏ لاَ ضَيْرَ ـ أَوْ لاَ يَضِيرُ ـ ارْتَحِلُوا ‏"‏‏.‏ فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ، فَدَعَا بِالْوَضُوءِ، فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلاَةِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ، فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلاَتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ ‏"‏ مَا مَنَعَكَ يَا فُلاَنُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلاَ مَاءَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ، فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنَ الْعَطَشِ فَنَزَلَ، فَدَعَا فُلاَنًا ـ كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ ـ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ ‏"‏ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ ‏"‏‏.‏ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ ـ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ ـ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا، فَقَالاَ لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ، وَنَفَرُنَا خُلُوفًا‏.‏ قَالاَ لَهَا انْطَلِقِي إِذًا‏.‏ قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالاَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَتِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالاَ هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي‏.‏ فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِإِنَاءٍ، فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ ـ أَوِ السَّطِيحَتَيْنِ ـ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا، وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ، وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا‏.‏ فَسَقَى مَنْ شَاءَ، وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ، وَكَانَ آخِرَ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ، فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ ‏"‏‏.‏ وَهْىَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا، وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا، وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اجْمَعُوا لَهَا ‏"‏‏.‏ فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ، حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا، فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ، وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا، وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا ‏"‏ تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا، وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا ‏"‏‏.‏ فَأَتَتْ أَهْلَهَا، وَقَدِ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلاَنَةُ قَالَتِ الْعَجَبُ، لَقِيَنِي رَجُلاَنِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ، فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا، فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ‏.‏ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ، فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ ـ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالأَرْضَ ـ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا، فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَلاَ يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ، فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلاَءِ الْقَوْمَ يَدَعُونَكُمْ عَمْدًا، فَهَلْ لَكُمْ فِي الإِسْلاَمِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الإِسْلاَمِ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Musaddad, powiedział: Opowiedział mi Jahja ibn Sa’id, powiedział: Opowiedział nam Auf, powiedział: Opowiedział nam Abu Radża’, od Imrana, który rzekł: Byliśmy w podróży z Prorokiem ﷺ i podróżowaliśmy aż do późnej nocy, po czym zatrzymaliśmy się na postój. Nie ma dla podróżnego niczego słodszego niż taki sen pod koniec nocy. Obudziło nas dopiero gorące słońce. Pierwszą osobą, która się obudziła, był ten i ów, potem ten i ów, i jeszcze ten i ów – Abu Radża’ wymienił ich imiona, lecz Auf je zapomniał – a czwartym, który się obudził, był Umar ibn al-Chattab. Gdy Prorok ﷺ spał, nie wolno go było budzić, dopóki sam się nie obudził, ponieważ nie wiedzieliśmy, co może mu być objawiane podczas snu. Kiedy Umar się obudził i zobaczył, co spotkało ludzi, będąc człowiekiem stanowczym, zaczął głośno powtarzać takbir, podnosząc głos, aż Prorok ﷺ obudził się od tego dźwięku. Gdy się obudził, ludzie poskarżyli mu się na to, co ich spotkało. On zaś rzekł:

„Nie ma szkody – lub: To nie zaszkodzi – ruszajcie dalej”. Wyruszyli więc i po przebyciu niedużej odległości Prorok ﷺ zatrzymał się, poprosił o wodę do ablucji, dokonał jej, po czym wezwano do modlitwy i poprowadził ludzi w salat. Gdy zakończył modlitwę, zauważył mężczyznę siedzącego na uboczu, który nie modlił się z grupą. Zapytał: „Co powstrzymało cię, o taki a taki, od modlitwy z ludźmi?”. Ten odpowiedział: „Dotknęła mnie dżanaba, a nie mamy wody”. Prorok ﷺ rzekł: „Użyj czystej ziemi (tajammum), to ci wystarczy”. Następnie Prorok ﷺ ruszył dalej, a ludzie zaczęli skarżyć mu się na pragnienie. Zatrzymał się więc, wezwał pewnego człowieka – Abu Radża’ wymienił jego imię, lecz Auf je zapomniał – oraz Alego i rozkazał: „Idźcie i poszukajcie wody”. Ruszyli więc i napotkali kobietę siedzącą na wielbłądzie pomiędzy dwoma bukłakami – lub dwoma naczyniami – z wodą. Zapytali ją: „Gdzie jest woda?”. Odpowiedziała: „Widziałam wodę wczoraj o tej samej porze, a moi ludzie są za mną”. Rzekli do niej: „Chodź więc z nami”. Zapytała: „Dokąd?”. Odpowiedzieli: „Do Wysłannika Allaha ﷺ”. Zapytała: „Czy chodzi o tego, którego nazywacie Sabi’em?”. Rzekli: „Tak, o niego właśnie. Chodź”. Przyprowadzili ją do Proroka ﷺ i opowiedzieli mu całą historię. Polecił, by pomogli jej zejść z wielbłąda, a następnie poprosił o naczynie. Otworzył wyloty bukłaków – lub naczyń – i przelał z nich trochę wody do naczynia, po czym zawiązał duże otwory, a otworzył małe zawory, i wezwano ludzi: „Pijcie i nabierajcie wody!”. Pili więc, kto chciał, i nabierali wody, kto chciał, a na koniec Prorok ﷺ dał naczynie pełne wody temu, którego dotknęła dżanaba, mówiąc: „Idź i polej się nią”. Kobieta stała i patrzyła, co dzieje się z jej wodą. Na Allaha, gdy oddano jej bukłaki, wydawały się jeszcze bardziej pełne niż wtedy, gdy zaczęto z nich czerpać! Prorok ﷺ rzekł: „Zbierzcie dla niej dary”. Zebrano więc dla niej daktyle, mąkę i sawik, aż uzbierano pokaźną ilość żywności. Zawinięto to w tkaninę, pomogli jej wsiąść na wielbłąda i umieścili zawiniątko przed nią. Prorok ﷺ rzekł do niej: „Wiedz, że nie ubyło nic z twojej wody, to Allah nas napoił”. Wróciła do swoich bliskich, którzy byli zaniepokojeni jej długą nieobecnością. Zapytali: „Co cię tak zatrzymało, o taka a taka?”. Odpowiedziała: „Zdziwienie! Spotkałam dwóch mężczyzn, którzy zabrali mnie do tego, którego nazywają Sabi’em, a on uczynił to i to. Na Allaha, jest on albo największym czarownikiem między tym a tym – wskazując palcem środkowym i wskazującym ku niebu i ziemi – albo prawdziwym Wysłannikiem Allaha!”. Po tym wydarzeniu muzułmanie wyruszali przeciwko bałwochwalcom mieszkającym w jej okolicy, ale nigdy nie atakowali osady, z której pochodziła. Pewnego dnia rzekła do swojego ludu: „Wydaje mi się, że ci ludzie celowo was oszczędzają. Czy nie chcielibyście przyjąć islamu?”. Posłuchali jej i wszyscy przyjęli islam.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Tajamumi është i mjaftueshëm kur nuk ka ujë, ndërsa Allahu dhuron ndihmë dhe furnizim.

Objaśnienie trudnych słów
Tejemum

Pastrim ritual me dhe të pastër kur nuk ka ujë ose kur ai nuk mund të përdoret.

Xhenabet

Gjendje e papastërtisë së madhe rituale, që zakonisht kërkon larje të plotë.

Sawik

Një ushqim i thjeshtë prej drithërash të pjekura, si elbi ose gruri.

Wnioski uczonych

Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se tejemumi është i mjaftueshëm edhe për dikë që është në gjendje xhenabeti, kur nuk ka ujë. Katër shkollat juridike sunite e pranojnë tejemumin si zëvendësim të larjes rituale kur ka arsye të vlefshme, megjithëse ndryshojnë në kushtet dhe mënyrën e hollësishme të kryerjes. Transmetimi tregon gjithashtu se humbja e gjumit nuk është neglizhencë e qëllimshme dhe se Profeti ﷺ e kompensoi gruan për ndihmën e saj. Shtimi i ujit konsiderohet mrekulli që Allahu ia dhuroi Profetit të Tij ﷺ.

Lekcje na dziś
  1. Kur mungon uji, mëso rregullat e tejemumit dhe mos e lër namazin pa arsye të vlefshme.
  2. Kur dikush të ndihmon, trajtoje me drejtësi dhe shpreh mirënjohje; Profeti ﷺ e shpërbleu gruan me ushqim.
  3. Përballë vështirësive, ruaj qetësinë dhe ndërmerr hapa praktikë, si ta ndihmosh grupin të vazhdojë udhëtimin i sigurt pas pushimit.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.