Sahih al-Bukhari, hadis 3667
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Isma'il ibn Abdullahprzekazał go al‑Bukhariإِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Sulayman ibn Bilalسُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ
- 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ ـ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ ـ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلاَّ ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ. فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا. ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ. فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ. فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلاَ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ. وَقَالَ {إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ} وَقَالَ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ} قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ ـ قَالَ ـ وَاجْتَمَعَتِ الأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ، فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ، فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلاَّ أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلاَمًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لاَ يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلاَمِهِ نَحْنُ الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ. فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لاَ وَاللَّهِ لاَ نَفْعَلُ، مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لاَ، وَلَكِنَّا الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا، وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ. فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ، فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ، وَبَايَعَهُ النَّاسُ، فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ. فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ.
Przekazał nam Isma'il ibn Abd Allah, przekazał nam Sulajman ibn Bilal, od Hiszama ibn Urwy, od Urwy ibn az-Zubajra, od Aiszy — niech Allah będzie z niej zadowolony — żony Proroka ﷺ, że Wysłannik Allaha ﷺ zmarł, gdy Abu Bakr przebywał w As-Sunh — powiedział Isma'il, mając na myśli Al-Alija. Wtedy Umar powstał i rzekł:
„Na Allaha! Wysłannik Allaha ﷺ nie umarł!”. Ona powiedziała: I Umar rzekł: „Na Allaha! Nic innego nie przychodziło mi do głowy, i zaprawdę, Allah wskrzesi go, a on odetnie ręce i nogi niektórym ludziom”. Wówczas przyszedł Abu Bakr, odkrył twarz Wysłannika Allaha ﷺ, ucałował ją i powiedział: „Niech mój ojciec i matka będą dla ciebie okupem! Byłeś czysty za życia i w śmierci. Na Tego, w Którego Rękach jest moja dusza, Allah nigdy nie pozwoli ci zakosztować śmierci po raz drugi”. Następnie wyszedł i rzekł: „O ty, który przysięgasz, uspokój się!”. Gdy Abu Bakr przemówił, Umar usiadł. Abu Bakr chwalił i sławił Allaha, mówiąc: „Zaprawdę, kto czcił Muhammada ﷺ, niech wie, że Muhammad umarł; lecz kto czci Allaha, niech wie, że Allah jest Żywy i nigdy nie umiera”. I wyrecytował: {„Zaprawdę ty umrzesz i oni również umrą”} (39:30). I powiedział: {„Muhammad jest jedynie Wysłannikiem; przed nim byli już inni wysłannicy. Czy jeśli on umrze lub zostanie zabity, zawrócicie na swych piętach? A kto zawróci na swych piętach, ten w niczym nie zaszkodzi Allahowi; a Allah nagrodzi wdzięcznych”} (3:144). Powiedział: Ludzie szlochali z płaczu. Ansarowie zgromadzili się z Sa'dem ibn Ubada w Sakifie Banu Sa'ida i powiedzieli: „Z nas będzie jeden przywódca, a z was drugi”. Wtedy Abu Bakr, Umar ibn al-Chattab i Abu Ubajda ibn al-Dżarrah udali się do nich. Umar chciał przemówić, ale Abu Bakr go uciszył. Umar mawiał później: „Na Allaha, chciałem jedynie powiedzieć coś, co mi się podobało, ale obawiałem się, że Abu Bakr nie wyrazi tego tak dobrze”. Wtedy Abu Bakr przemówił z wielką wymownością i rzekł w swoim wystąpieniu: „My jesteśmy władcami, a wy jesteście wezyrami”. Hubab ibn al-Mundzir powiedział: „Nie, na Allaha, nie zrobimy tego! Z nas przywódca i z was przywódca”. Abu Bakr odpowiedział: „Nie, my będziemy władcami, a wy wezyrami, gdyż oni (Kurejszyci) są spośród Arabów najlepszego rodu i pochodzenia. Przeto złóżcie przysięgę wierności Umarowi lub Abu Ubajdzie”. Umar rzekł: „Lecz my składamy przysięgę tobie, bo jesteś naszym panem, najlepszym z nas i najbardziej ukochanym przez Wysłannika Allaha ﷺ”. Wziął więc jego rękę i złożył mu przysięgę wierności, a ludzie uczynili to samo. Ktoś powiedział: „Zabiliście Sa'da ibn Ubadę”. Umar odrzekł: „Niech Allah go zabije”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Abu Bakr przywrócił wspólnocie opanowanie i jedność po śmierci Proroka ﷺ.
Hadis opisuje wydarzenia bezpośrednio po śmierci Proroka ﷺ: recytacja Abu Bakra uświadomiła obecnym, że Prorok ﷺ zmarł, po czym Ansar zebrali się w Saqifie Banu Sa'ida, aby omówić przywództwo.
Mieszkańcy Medyny, którzy wspierali Proroka ﷺ i muzułmanów z Mekki.
Zadaszone miejsce spotkań, w którym zebrali się Ansar.
Uroczyste zobowiązanie do uznania i wspierania wybranego przywódcy.
Klasyczni uczeni podkreślają, że Abu Bakr przypomniał wspólnocie, recytując Koran, o wiecznym życiu Allaha i śmiertelności ludzkich posłańców. To wydarzenie pokazuje również, że przywództwo po Proroku ﷺ ustanowiono poprzez konsultacje i przysięgę wierności. Uczeni wyciągają z niego wniosek o znaczeniu spokoju, konsultacji i zapobiegania podziałom w czasach kryzysu; sam ten fragment nie stanowi pełnego omówienia wszystkich zasad mianowania przywódcy.
- W obliczu niepewności wracaj do Koranu i wiarygodnej wiedzy, zanim zaczniesz rozpowszechniać wnioski.
- W czasie kryzysu poświęć czas na wysłuchanie osób mających rozeznanie i wypowiadaj się z opanowaniem.
- W razie sporów dąż do konsultacji i jedności wspólnoty, nie tracąc z oczu faktów ani praw innych osób.
Ten sahih przekaz pochodzi z tego samego łańcucha przekazicieli od Aiszy i nawiązuje do relacji o wydarzeniach po śmierci Proroka ﷺ.
Sahih al-Bukhari · #3665 (Sahih)Ten sahih przekaz z tego samego tomu al-Bukhari dostarcza dodatkowego kontekstu wydarzeń z ostatniego okresu życia Proroka ﷺ.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.