Sahih al-Bukhari, hadis 3668
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Isma'il ibn Abdullahprzekazał go al‑Bukhariإِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Sulayman ibn Bilalسُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ
- 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ ـ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ ـ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلاَّ ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ. فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا. ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ. فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ. فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلاَ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ. وَقَالَ {إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ} وَقَالَ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ} قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ ـ قَالَ ـ وَاجْتَمَعَتِ الأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ، فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ، فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلاَّ أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلاَمًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لاَ يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلاَمِهِ نَحْنُ الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ. فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لاَ وَاللَّهِ لاَ نَفْعَلُ، مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لاَ، وَلَكِنَّا الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا، وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ. فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ، فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ، وَبَايَعَهُ النَّاسُ، فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ. فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ.
Opowiedział nam Isma’il ibn Abd Allah, opowiedział nam Sulajman ibn Bilal, od Hiszama ibn Urwy, od Urwy ibn az-Zubajra, od Aiszy – niech Allah będzie z niej zadowolony – żony Proroka ﷺ, że Wysłannik Allaha ﷺ zmarł, gdy Abu Bakr przebywał w As-Sunh – powiedział Isma’il, mając na myśli Al-’Alija. Wtedy Umar wstał i rzekł:
„Na Allaha! Wysłannik Allaha ﷺ nie umarł!”. Powiedziała: I Umar mówił: „Na Allaha! Nic innego nie przychodziło mi do głowy, i zaprawdę, Allah wskrzesi go, a on odetnie ręce i nogi niektórym ludziom”. Następnie przyszedł Abu Bakr, odkrył twarz Wysłannika Allaha ﷺ, ucałował ją i powiedział: „Niech mój ojciec i matka będą dla ciebie okupem! Byłeś czysty za życia i w śmierci. Na Tego, w Którego Ręku jest moja dusza, Allah nigdy nie pozwoli ci zakosztować śmierci po raz drugi”. Potem wyszedł i rzekł: „O ty, który przysięgasz, uspokój się!”. Gdy Abu Bakr przemówił, Umar usiadł. Abu Bakr chwalił i sławił Allaha, mówiąc: „Zaprawdę, kto czcił Muhammada ﷺ, niech wie, że Muhammad umarł; lecz kto czci Allaha, niech wie, że Allah jest Żywy i nigdy nie umiera”. I wyrecytował: {„Zaprawdę ty umrzesz i oni również umrą”} (39:30). Oraz wyrecytował: {„Muhammad jest jedynie Wysłannikiem; przed nim byli już inni wysłannicy. Czy jeśli on umrze lub zostanie zabity, zawrócicie na swych piętach? A kto zawraca na swych piętach, ten w niczym nie zaszkodzi Allahowi; Allah zaś nagrodzi wdzięcznych”} (3:144). Powiedział: Ludzie szlochali i płakali. Ansarowie zgromadzili się z Sa’dem ibn Ubada w Saqifat Bani Sa’ida i powiedzieli: „Od nas będzie jeden przywódca i od was jeden przywódca”. Udali się do nich Abu Bakr, Umar ibn al-Chattab i Abu Ubajda ibn al-Dżarrah. Umar chciał przemówić, lecz Abu Bakr go uciszył. Umar mawiał później: „Na Allaha, zamierzałem jedynie powiedzieć coś, co wydawało mi się odpowiednie, ale obawiałem się, że Abu Bakr nie zdoła tego tak dobrze wyrazić”. Wówczas Abu Bakr przemówił niezwykle wymownie i powiedział w swoim wystąpieniu: „My jesteśmy władcami, a wy jesteście wezyrami”. Hubab ibn al-Mundhir odrzekł: „Nie, na Allaha, nie uczynimy tego! Od nas przywódca i od was przywódca”. Abu Bakr odpowiedział: „Nie, my będziemy władcami, a wy wezyrami, gdyż oni (Kurejszyci) są najbardziej szlachetni wśród Arabów pod względem pochodzenia i pozycji. Przeto złóżcie przysięgę wierności Umarowi lub Abu Ubajdzie”. Umar rzekł: „Przeciwnie, składamy przysięgę tobie, albowiem jesteś naszym panem, najlepszym spośród nas i najdroższym Wysłannikowi Allaha ﷺ”. Umar ujął jego dłoń i złożył mu przysięgę wierności, a ludzie również złożyli mu przysięgę. Ktoś powiedział: „Zabiliście Sa’da ibn Ubada”. Umar odparł: „Niech Allah go zabije”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Abu Bakr zgromadził wspólnotę po śmierci Proroka ﷺ.
Hadis opisuje wydarzenia bezpośrednio po śmierci Proroka ﷺ: Abu Bakr przypomniał wspólnocie wersety Koranu o śmiertelności, a Ansar i Muhadżirowie naradzali się w sprawie przywództwa.
Mieszkańcy Medyny, którzy wspierali Proroka ﷺ i muzułmanów z Mekki.
Zadaszone miejsce zgromadzeń klanu Banu Sa'ida w Medynie.
Obietnica wsparcia i posłuszeństwa przywódcy w tym, co sprawiedliwe.
Klasyczni uczeni podkreślają, że Abu Bakr pomógł wspólnocie zmierzyć się ze śmiercią Proroka ﷺ, przypominając wersety Koranu, i zachował kult należny wyłącznie Allahowi. Przekaz ukazuje również wagę konsultacji i zapobiegania podziałom przy wyborze przywództwa. Opis wydarzeń jest relacją historyczną, a nie samodzielną zasadą nakazującą wszystkie późniejsze formy rządów.
- W obliczu wstrząsających wiadomości szukaj oparcia w Koranie i mów z troską oraz jasno.
- Przy ważnych decyzjach wspólnotowych poświęć czas na konsultacje i zapobieganie podziałom.
- Szanuj osoby o odmiennych poglądach i kieruj uwagę ku temu, co jednoczy wspólnotę.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.