Wyprawy wojenne Proroka ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 3989

Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Wyprawy wojenne Proroka ﷺ
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Przekazał Abu Huraira

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ، حَلِيفُ بَنِي زُهْرَةَ ـ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشَرَةً عَيْنًا، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيَّ، جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَةِ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَىٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لِحْيَانَ، فَنَفَرُوا لَهُمْ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ رَجُلٍ رَامٍ، فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمُ التَّمْرَ فِي مَنْزِلٍ نَزَلُوهُ فَقَالُوا تَمْرُ يَثْرِبَ‏.‏ فَاتَّبَعُوا آثَارَهُمْ، فَلَمَّا حَسَّ بِهِمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى مَوْضِعٍ، فَأَحَاطَ بِهِمُ الْقَوْمُ، فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا فَأَعْطُوا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمُ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ أَنْ لاَ نَقْتُلَ مِنْكُمْ أَحَدًا‏.‏ فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَيُّهَا الْقَوْمُ، أَمَّا أَنَا فَلاَ أَنْزِلُ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ‏.‏ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ، فَقَتَلُوا عَاصِمًا، وَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ عَلَى الْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ، مِنْهُمْ خُبَيْبٌ وَزَيْدُ بْنُ الدَّثِنَةِ، وَرَجُلٌ آخَرُ، فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَرَبَطُوهُمْ بِهَا‏.‏ قَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ، وَاللَّهِ لاَ أَصْحَبُكُمْ، إِنَّ لِي بِهَؤُلاَءِ أُسْوَةً‏.‏ يُرِيدُ الْقَتْلَى، فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ، فَأَبَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ، فَانْطُلِقَ بِخُبَيْبٍ وَزَيْدِ بْنِ الدَّثِنَةِ حَتَّى بَاعُوهُمَا بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَابْتَاعَ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلٍ خُبَيْبًا، وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ، فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا حَتَّى أَجْمَعُوا قَتْلَهُ، فَاسْتَعَارَ مِنْ بَعْضِ بَنَاتِ الْحَارِثِ مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ، فَدَرَجَ بُنَىٌّ لَهَا وَهْىَ غَافِلَةٌ حَتَّى أَتَاهُ، فَوَجَدَتْهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ قَالَتْ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فَقَالَ أَتَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لأَفْعَلَ ذَلِكَ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ، وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ قِطْفًا مِنْ عِنَبٍ فِي يَدِهِ، وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ بِالْحَدِيدِ، وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرَةٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ رَزَقَهُ اللَّهُ خُبَيْبًا، فَلَمَّا خَرَجُوا بِهِ مِنَ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ دَعُونِي أُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ‏.‏ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ، فَقَالَ وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنْ تَحْسِبُوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَزِدْتُ، ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا، وَاقْتُلْهُمْ بَدَدًا، وَلاَ تُبْقِ مِنْهُمْ أَحَدًا‏.‏ ثُمَّ أَنْشَأَ يَقُولُ فَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَىِّ جَنْبٍ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهِ أَبُو سِرْوَعَةَ عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، فَقَتَلَهُ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ لِكُلِّ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا الصَّلاَةَ، وَأَخْبَرَ أَصْحَابَهُ يَوْمَ أُصِيبُوا خَبَرَهُمْ، وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ أَنْ يُؤْتَوْا بِشَىْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ، وَكَانَ قَتَلَ رَجُلاً عَظِيمًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ، فَبَعَثَ اللَّهُ لِعَاصِمٍ مِثْلَ الظُّلَّةِ مِنَ الدَّبْرِ، فَحَمَتْهُ مِنْ رُسُلِهِمْ، فَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَقْطَعُوا مِنْهُ شَيْئًا‏.‏ وَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ ذَكَرُوا مُرَارَةَ بْنَ الرَّبِيعِ الْعَمْرِيَّ وَهِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيَّ، رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شَهِدَا بَدْرًا‏.‏

Tłumaczenie

Opowiadał Abu Hurajra – niech Allah będzie z niego zadowolony: Wysłannik Allaha ﷺ wysłał dziesięciu zwiadowców, mianując ich dowódcą Asima ibn Sabita al-Ansari, dziadka Asima ibn Umara ibn al-Chattaba. Gdy dotarli do miejsca zwanego al-Hada, położonego między Usfanem a Mekką, wieść o nich dotarła do klanu z plemienia Huzajl, zwanego Banu Lihjan. Wysłano przeciwko nim blisko stu łuczników, którzy podążali ich śladami, aż znaleźli w miejscu jednego z postojów resztki daktyli, które tamci jedli. Powiedzieli wtedy:

„To daktyle z Jasribu”. Ruszyli dalej tropem muzułmanów, a gdy Asim i jego towarzysze ich zauważyli, schronili się na wyniosłym terenie. Wrogowie otoczyli ich i zawołali: „Zejdźcie i poddajcie się! Dajemy wam uroczystą obietnicę i przymierze, że nikogo z was nie zabijemy”. Asim ibn Sabit odpowiedział: „O ludzie! Co do mnie, nigdy nie zejdę, by znaleźć się pod ochroną niewiernego. O Allahu, powiadom Swojego Proroka ﷺ o naszym losie!”. Łucznicy ostrzelali ich strzałami i zabili Asima jako męczennika. Trzech towarzyszy zeszło i poddało się, przyjmując ich obietnicę i przymierze; byli to Chubajb, Zajd ibn ad-Dasina i jeszcze jeden mężczyzna. Gdy napastnicy ich schwytali, rozwiązali cięciwy swoich łuków i związali nimi jeńców. Trzeci mężczyzna rzekł: „To pierwszy dowód zdrady! Na Allaha, nie pójdę z wami, gdyż idę za przykładem tamtych” – mając na myśli poległych towarzyszy. Ciągnęli go i siłowali się z nim, aż również zginął jako męczennik. Następnie zabrano Chubajba i Zajda ibn ad-Dasinę, a po bitwie pod Badrem sprzedano ich w Mekce jako niewolników. Synowie al-Harisa ibn Amira ibn Naufala kupili Chubajba, ponieważ był on tym, który zabił ich ojca, al-Harisa ibn Amira, w dniu bitwy pod Badrem. Chubajb pozostawał u nich w niewoli, aż jednomyślnie postanowili go zabić. Pewnego dnia pożyczył od jednej z córek al-Harisa brzytwę, by ogolić włosy łonowe, a ona mu ją dała. Gdy była nieuważna, jej mały syn podszedł do Chubajba, a ona zobaczyła, że Chubajb posadził dziecko na swoim kolanie, trzymając brzytwę w dłoni. Przestraszyła się tak bardzo, że Chubajb to zauważył i powiedział: „Czy obawiasz się, że go zabiję? Nigdy bym tego nie uczynił”. Później opowiadała: „Na Allaha, nigdy nie widziałam lepszego jeńca niż Chubajb. Na Allaha, pewnego dnia widziałam, jak je grono winogron, trzymając je w ręku, choć był skuty żelaznymi kajdanami, a w Mekce nie było wtedy żadnych owoców”. Mawiała: „To było zaopatrzenie, którym Allah obdarzył Chubajba”. Gdy wyprowadzili go poza teren święty, aby zabić go na ziemi dozwolonej, Chubajb poprosił ich: „Pozwólcie mi odmówić dwa rakaty modlitwy”. Zgodzili się, więc odmówił dwa rakaty, po czym rzekł: „Na Allaha, gdybym nie obawiał się, że uznacie to za oznakę lęku, modliłbym się dłużej”. Następnie wezwał przeciwko nim: „O Allahu, policz ich wszystkich, zabij ich pojedynczo i nie pozostaw przy życiu żadnego z nich!”. Potem zaczął recytować: „Gdy ginę jako męczennik-muzułmanin, nie dbam o to, w jaki sposób nadejdzie moja śmierć dla Allaha, wszak to jest na drodze Allaha. A jeśli On zechce, pobłogosławi rozczłonkowane części mego ciała”. Wówczas podszedł do niego Abu Sirwa Ukba ibn al-Haris i zabił go. To właśnie Chubajb ustanowił sunnę odmawiania dwóch rakatów modlitwy przez każdego muzułmanina, który ma zostać stracony w niewoli. Prorok ﷺ poinformował swoich towarzyszy o tym, co spotkało owych dziesięciu zwiadowców, w tym samym dniu, w którym polegli. Niektórzy Kurejszyci, dowiedziawszy się o śmierci Asima ibn Sabita, wysłali posłańców, by przynieśli część jego ciała jako dowód jego śmierci, ponieważ wcześniej zabił on jednego z ich przywódców. Jednak Allah zesłał Asimowi rój os przypominający cień, które chroniły jego ciało przed posłańcami, tak że nie zdołali oni odciąć z niego niczego. Kaab ibn Malik wspomniał także o Murarze ibn ar-Rabi al-Amrim i Hilalu ibn Umaiia al-Wakifim, dwóch prawych mężach, którzy uczestniczyli w bitwie pod Badrem.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Khubayb pozostał niezłomny, pomodlił się przed egzekucją i zaufał Allahowi.

Kontekst i przyczyna

Hadis opisuje wyprawę dziesięciu zwiadowców pod przywództwem ‘Āṣima ibn Thābita, ich okrążenie przez Banū Liḥyān oraz pojmanie i egzekucję Khubayba i Zayda ibn ad-Dathiny.

Objaśnienie trudnych słów
Zwiadowcy

Ludzie wysyłani, by zbierać informacje o danym obszarze lub sytuacji.

Przymierze

Uroczyste zobowiązanie, na którym inni mogą polegać.

Rak‘aty

Jednostki modlitwy; Khubayb odmówił dwie rak‘aty przed egzekucją.

Wnioski uczonych

Uczeni wyciągają z modlitwy Khubayba wniosek, że wolno i zaleca się odmówić dwie rak‘aty przed egzekucją, o ile pozwalają na to okoliczności. Przekaz ten chwali niezłomność, szczerość i zaufanie Allahowi, ale nie uzasadnia celowego narażania się na uwięzienie ani niebezpieczeństwo. Pokazuje również, że złamanie danego przymierza jest naganne.

Lekcje na dziś
  1. Trwaj przy swojej wierze i zasadach pod presją, nie narażając się lekkomyślnie na niebezpieczeństwo.
  2. Dotrzymuj obietnic i umów; traktuj zaufanie innych jako poważną odpowiedzialność.
  3. W trudnych okolicznościach znajdź czas na modlitwę i proś Allaha o niezłomność.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.