Sahih al-Bukhari, hadis 3998
Przekazany przez Zubayr ibn al-Awwam. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Zubayr ibn al-Awwam
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ الزُّبَيْرُ لَقِيتُ يَوْمَ بَدْرٍ عُبَيْدَةَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ وَهْوَ مُدَجَّجٌ لاَ يُرَى مِنْهُ إِلاَّ عَيْنَاهُ، وَهْوَ يُكْنَى أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ، فَقَالَ أَنَا أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ. فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ بِالْعَنَزَةِ، فَطَعَنْتُهُ فِي عَيْنِهِ فَمَاتَ. قَالَ هِشَامٌ فَأُخْبِرْتُ أَنَّ الزُّبَيْرَ قَالَ لَقَدْ وَضَعْتُ رِجْلِي عَلَيْهِ ثُمَّ تَمَطَّأْتُ، فَكَانَ الْجَهْدَ أَنْ نَزَعْتُهَا وَقَدِ انْثَنَى طَرَفَاهَا. قَالَ عُرْوَةُ فَسَأَلَهُ إِيَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَاهُ، فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَهَا، ثُمَّ طَلَبَهَا أَبُو بَكْرٍ فَأَعْطَاهُ، فَلَمَّا قُبِضَ أَبُو بَكْرٍ سَأَلَهَا إِيَّاهُ عُمَرُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا، فَلَمَّا قُبِضَ عُمَرُ أَخَذَهَا، ثُمَّ طَلَبَهَا عُثْمَانُ مِنْهُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا، فَلَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ وَقَعَتْ عِنْدَ آلِ عَلِيٍّ، فَطَلَبَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ، فَكَانَتْ عِنْدَهُ حَتَّى قُتِلَ.
Opowiedział mi Ubajd ibn Isma’il, opowiedział nam Abu Usama, od Hiszama ibn Urwy, od jego ojca, który rzekł: Az-Zubajr powiedział:
„W dniu bitwy pod Badrem spotkałem Ubajdę ibn Sa’ida ibn al-Asa, całkowicie okrytego zbroją, tak że widoczne były tylko jego oczy; zwano go Abu Dzat al-Karisz. Zawołał: ‚To ja jestem Abu Dzat al-Karisz!’. Natarłem na niego moją krótką włócznią i przebiłem mu oko, wskutek czego zmarł”. Hiszam dodał: „Poinformowano mnie, że Az-Zubajr mówił: ‚Postawiłem na nim stopę i naparłem z całej siły, ale musiałem włożyć ogromny wysiłek, by ją wyciągnąć, gdyż oba jej końce się wygięły’”. Urwa kontynuował: „Później Wysłannik Allaha ﷺ poprosił Az-Zubajra o tę włócznię, a on mu ją oddał. Gdy Wysłannik Allaha ﷺ zmarł, Az-Zubajr odebrał ją z powrotem. Następnie Abu Bakr zażądał jej, a on mu ją dał; gdy Abu Bakr zmarł, Az-Zubajr znów ją wziął. Potem Umar poprosił go o nią, a on mu ją oddał; kiedy Umar zmarł, Az-Zubajr ją odzyskał. Wówczas Usman zażądał jej od niego, a on mu ją przekazał. Gdy Usman został zabity, włócznia znalazła się w posiadaniu rodziny Alego. Później Abdullah ibn az-Zubajr upomniał się o nią i pozostawała w jego rękach aż do jego męczeńskiej śmierci”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Az-Zubajr zabił pod Badr opancerzonego przeciwnika i zachował swoją włócznię.
Chroniony zbroją, tak że widoczne były tylko oczy.
Długi drzewiec zakończony ostrzem; włócznia z tej relacji była przekazywana jako pamiątka.
Miejsce pierwszej wielkiej bitwy między muzułmanami a mieszkańcami Mekki.
Klasyczni uczeni odczytują tę relację jako świadectwo odwagi Az-Zubajra oraz namacalną pamiątkę jego czynu pod Badrem. Przekazywanie włóczni i upominanie się o nią pokazuje, że towarzysze Proroka zachowywali szczególne przedmioty z epoki prorockiej i troskliwie się z nimi obchodzili. Relacja nie ustanawia ogólnej zasady dotyczącej posiadania łupów wojennych; takie kwestie ocenia się na podstawie szerszego zbioru tekstów i reguł prawnych.
- Rozważając opowieści o odwadze, pamiętaj także o odpowiedzialności i rozwadze w działaniu.
- Przechowuj przedmioty o znaczeniu historycznym z szacunkiem i dokładnie przekazuj informacje o ich pochodzeniu.
- Nie traktuj poruszającej opowieści jako samodzielnego dowodu na ogólną zasadę dotyczącą własności lub łupów wojennych.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.