Sahih al-Bukhari, hadis 4263
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ لَمَّا جَاءَ قَتْلُ ابْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ ـ رضى الله عنهم ـ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ ـ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ وَأَنَا أَطَّلِعُ مِنْ صَائِرِ الْبَابِ ـ تَعْنِي مِنْ شَقِّ الْبَابِ ـ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ قَالَ وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ، فَأَمَرَهُ أَنْ يَنْهَاهُنَّ قَالَ فَذَهَبَ الرَّجُلُ ثُمَّ أَتَى فَقَالَ قَدْ نَهَيْتُهُنَّ. وَذَكَرَ أَنَّهُ لَمْ يُطِعْنَهُ قَالَ فَأَمَرَ أَيْضًا فَذَهَبَ ثُمَّ أَتَى فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ غَلَبْنَنَا. فَزَعَمَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ مِنَ التُّرَابِ " قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ، فَوَاللَّهِ مَا أَنْتَ تَفْعَلُ، وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْعَنَاءِ.
Opowiedział nam Kutajba, opowiedział nam Abd al-Wahhab, który rzekł: Słyszałem, jak Jahja ibn Sa’id mówił: Poinformowała mnie Amra, która powiedziała: Słyszałam, jak Aisza —niech Allah będzie z niej zadowolony— mówiła:
„Gdy dotarła wieść o męczeńskiej śmierci Ibn Harisy, Dżafara ibn Abi Taliba i Abdullaha ibn Rawahy —niech Allah będzie z nich zadowolony— Wysłannik Allaha ﷺ usiadł, a na jego twarzy widoczny był smutek”. Aisza dodała: „Podglądałam przez szparę w drzwiach. Wtedy przyszedł do niego mężczyzna i powiedział: ‘O Wysłanniku Allaha, kobiety Dżafara...’, wspominając o ich płaczu. Prorok ﷺ nakazał mu zabronić im płakać. Mężczyzna poszedł, a następnie wrócił, mówiąc: ‘Zabroniłem im, ale mnie nie posłuchały’. Prorok ﷺ ponownie nakazał mu tam pójść. Poszedł znów i wrócił, mówiąc: ‘Na Allaha, one nas przemoogły!’. Aisza stwierdziła, że Wysłannik Allaha ﷺ powiedział wtedy: «Wsyp im ziemię do ust». Aisza dodała: „Powiedziałam: ‘Niech Allah poniży twój nos! Na Allaha, ani nie zrobiłeś tego, co ci kazano, ani nie uwolniłeś Wysłannika Allaha ﷺ od tego utrapienia!’”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ jawnie opłakiwał poległych towarzyszy i zniechęcał do głośnego lamentu.
Okazją do tego był przekaz o śmierci Zajda ibn Harisy, Dżafara ibn Abi Taliba i Abdullaha ibn Rawahy podczas wyprawy pod Mu'tą.
Głośny, wyrazisty płacz, w którym smutek wykrzykuje się w żałobny sposób.
Ostre sformułowanie, które miało skłonić mężczyznę do rzeczywistego zaprzestania lamentu.
Uczeni klasyczni odróżniają naturalny smutek i łzy od głośnego lamentu oraz wypowiedzi sprzecznych z cierpliwością i poddaniem się Allahowi. Widoczny smutek Proroka ﷺ pokazuje, że sam smutek po śmierci nie jest zakazany. Uczeni wyjaśniają, że ostre sformułowanie o ziemi było dobitnym upomnieniem, a nie pozwoleniem na poniżanie żałobników ani stosowanie wobec nich przemocy.
- Uznaj smutek po stracie bliskiej osoby i zapewnij żałobnikom spokojne, praktyczne wsparcie.
- Pocieszaj osobę w żałobie, nie zachęcając do głośnego lamentu ani nie wyśmiewając jej smutku.
- Gdy prosisz kogoś o wykonanie zadania, bierz za to odpowiedzialność i uczciwie informuj o tym, co się wydarzyło.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.