Sahih al-Bukhari, hadis 4351
Przekazany przez Abu Sa'id al-Khudri. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Sa'id al-Khudri
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ شُبْرُمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ بَعَثَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْيَمَنِ بِذُهَيْبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا، قَالَ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ بَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ، وَأَقْرَعَ بْنِ حَابِسٍ وَزَيْدِ الْخَيْلِ، وَالرَّابِعُ إِمَّا عَلْقَمَةُ وَإِمَّا عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ كُنَّا نَحْنُ أَحَقَّ بِهَذَا مِنْ هَؤُلاَءِ. قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلاَ تَأْمَنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ، يَأْتِينِي خَبَرُ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً ". قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ، مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ، نَاشِزُ الْجَبْهَةِ، كَثُّ اللِّحْيَةِ، مَحْلُوقُ الرَّأْسِ، مُشَمَّرُ الإِزَارِ، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اتَّقِ اللَّهَ. قَالَ " وَيْلَكَ أَوَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ ". قَالَ ثُمَّ وَلَّى الرَّجُلُ، قَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَلاَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ " لاَ، لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ يُصَلِّي ". فَقَالَ خَالِدٌ وَكَمْ مِنْ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أَنْقُبَ قُلُوبَ النَّاسِ، وَلاَ أَشُقَّ بُطُونَهُمْ " قَالَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ وَهْوَ مُقَفٍّ فَقَالَ " إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ رَطْبًا، لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ ". وَأَظُنُّهُ قَالَ " لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ ".
Opowiedział nam Kutajba, opowiedział nam Abdul-Wahid, od Umara ibn al-Kaka ibn Szubrumy, opowiedział nam Abd ar-Rahman ibn Abi Num, który rzekł: Słyszałem, jak Abu Sa’id al-Chudri mówił: Ali ibn Abi Talib — niech Allah będzie z niego zadowolony — wysłał do Posłańca Allaha ﷺ z Jemenu bryłę złota wciąż w rudzie, w skórzanym, garbowanym pojemniku, nieoczyszczoną jeszcze z ziemi. Prorok ﷺ rozdzielił ją między cztery osoby: Ujajnę ibn Badra, Akra ibn Habisa, Zajda al-Chajla, a czwartym był albo Alkama, albo Amir ibn at-Tufajl. Wówczas pewien człowiek spośród jego towarzyszy rzekł:
„Myśmy byli bardziej godni tego niż tamci”. Gdy wieść o tym dotarła do Proroka ﷺ, powiedział: „Czyż mi nie ufacie, skoro jestem powiernikiem Tego, który jest w niebiosach? Docierają do mnie wieści z nieba rano i wieczorem”. Następnie powstał mężczyzna o zapadniętych oczach, wystających kościach policzkowych, wysokim czole, gęstej brodzie, ogolonej głowie i podciągniętym ubraniu, i rzekł: „O Posłańcu Allaha ﷺ, bój się Allaha!”. On odpowiedział: „Biada ci! Czyż nie jestem spośród wszystkich ludzi na ziemi najbardziej uprawniony, by bać się Allaha?”. Mężczyzna ten odszedł, a Chalid ibn al-Walid zapytał: „O Posłańcu Allaha ﷺ, czy mam ściąć mu głowę?”. Prorok ﷺ odrzekł: „Nie, być może on się modli”. Chalid powiedział: „Iluż to modlących się wypowiada językiem to, czego nie ma w sercu!”. Posłaniec Allaha ﷺ odpowiedział: „Nie nakazano mi badać serc ludzi ani rozpruwać ich brzuchów”. Następnie spojrzał za oddalającym się mężczyzną i rzekł: „Z potomstwa tego wyjdzie lud, który będzie recytował Księgę Allaha płynnie, lecz nie przekroczy ona ich gardeł. Wyjdą z religii tak szybko, jak strzała przeszywa zwierzynę łowną”. I sądzę, że dodał również: „Gdybym ich zastał, zabiłbym ich tak, jak zabito lud Samud”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ sprawiedliwie rozdzielił majątek i zakazał bezpodstawnej podejrzliwości.
‘Ali ibn Abi Talib wysłał złoto z Jemenu do Proroka ﷺ, który rozdzielił je między cztery wymienione osoby. Jeden z obecnych zakwestionował ten podział; hadis opisuje reakcję Proroka ﷺ i jego ostrzeżenie dotyczące późniejszej grupy.
Grupa, która się odłączyła i była znana z surowych osądów religijnych oraz zbrojnego zwalczania innych muzułmanów.
Recytują Koran, ale jego recytacja nie prowadzi do prawdziwego zrozumienia ani stosowania go w praktyce.
Obrazowe określenie opuszczenia religii, niczym strzała, która szybko przelatuje przez swój cel.
Klasyczni uczeni wyciągają stąd wniosek, że przywódca może według własnego uznania rozdzielać środki publiczne, jeśli służy to dobru ogółu, a sam fakt, że nie wszyscy otrzymują tyle samo, nie oznacza automatycznie niesprawiedliwości. Prorok ﷺ podkreśla, że jest godny zaufania w tym, co Allah mu powierzył. Nie wolno też karać ludzi wyłącznie na podstawie podejrzeń: ludzie nie mają powierzonej sobie wiedzy o ich wewnętrznych intencjach, by je zgłębiać. Ostrzeżenie przed grupą, która recytuje, lecz nie postępuje zgodnie ze znaczeniem, uczy, że same zewnętrzne oznaki religijności nie dowodzą szczerej pobożności.
- Nie zakładaj od razu, że podział jest niesprawiedliwy; zapytaj o powody i oceń sprawę uważnie.
- Nie osądzaj czyichś wewnętrznych intencji na podstawie podejrzeń, lecz kieruj się dowodami i sprawiedliwymi procedurami.
- Łącz recytowanie Koranu ze zrozumieniem, pokorą i dobrym postępowaniem.
To przekazanie opisuje sprzeciw Dhu al-Chuwajsiry wobec podziału oraz ostrzeżenie Proroka ﷺ przed ludźmi, którzy opuszczą religię.
Sahih al-Bukhari · #4350 (Sahih)To przekazanie z tego samego rozdziału dostarcza dodatkowego kontekstu dotyczącego podziału majątku i reakcji na niego.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.