Sahih al-Bukhari, hadis 4495
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا} فَمَا أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلاَّ لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا، إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الأَنْصَارِ، كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ، وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ، وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا}
Opowiedział nam Abdullah ibn Jusuf, poinformował nas Malik, od Hiszama ibn Urwy, od jego ojca, który powiedział: Powiedziałem do Aiszy, żony Proroka ﷺ, będąc wówczas młodym chłopcem:
«Co sądzisz o słowach Allaha, Błogosławionego i Wywyższonego: {Zaprawdę, as-Safa i al-Marwah należą do symboli Allaha. Kto odbywa pielgrzymkę do Domu lub umrę, nie popełnia grzechu, jeśli dokonuje Tawaf między nimi}? Nie widzę nic złego w tym, by ktoś nie dokonał Tawaf między nimi». Aisza odpowiedziała: «W żadnym wypadku! Gdyby było tak, jak mówisz, zostałoby powiedziane: "Nie popełnia grzechu, jeśli nie dokonuje Tawaf między nimi". Ten werset został objawiony w związku z Ansarami, którzy zwykli wchodzić w stan ihram dla Manat, a Manat znajdowała się naprzeciwko Qudaid; mieli oni opory przed dokonywaniem Tawaf między as-Safa i al-Marwah. Kiedy nadszedł Islam, zapytali Posłańca Allaha ﷺ o tę kwestię, a Allah objawił: {Zaprawdę, as-Safa i al-Marwah należą do symboli Allaha. Kto odbywa pielgrzymkę do Domu lub umrę, nie popełnia grzechu, jeśli dokonuje Tawaf między nimi}».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Aisha wyjaśnia, dlaczego saʿj między Safą a Marwą należy do hadżdżu.
Ansarowie przed islamem oddawali cześć Manat i dlatego po przyjęciu islamu wahali się przed przechodzeniem między Safą a Marwą. Zapytali o to Proroka ﷺ, po czym objawiony został werset o Safie i Marwie.
Dwa wzgórza przy Kaʿbie, między którymi pielgrzymi przemieszczają się podczas hadżdżu i umry.
Posąg czczony przed islamem przez niektórych Arabów.
Mieszkańcy Medyny, którzy wspierali Proroka ﷺ i pierwszych muzułmanów.
Klasyczni uczeni, w tym al-Buchari, który zamieścił ten przekaz w rozdziale poświęconym tafsirowi, podkreślają, że sformułowanie „nie ma grzechu” nie oznacza, iż saʿj jest dobrowolny. Aisha wyjaśnia, że werset rozwiał wahanie osób, które łączyły ten obrzęd z dawnym kultem bożków. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają saʿj za ustanowiony element hadżdżu i umry; różnią się co do jego dokładnej kwalifikacji prawnej oraz konsekwencji jego pominięcia.
- Czytaj werset Koranu w jego kontekście i zwracaj się do uczonych, gdy jego brzmienie budzi pytania.
- Wykonuj saʿj jako część hadżdżu lub umry i wcześniej poznaj znaczenie tego obrzędu.
- Nie pozwól, by dawne skojarzenie z bałwochwalstwem powstrzymało cię od przestrzegania nakazu ustanowionego przez Allaha.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.