Sahih al-Bukhari, hadis 4566
Przekazany przez Usama ibn Zayd. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Abu al‑Yamanprzekazał go al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
- 2Shu'aybشُعَيْبٌ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ
- 5Usama ibn Zaydأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَى قَطِيفَةٍ فَدَكِيَّةٍ، وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَرَاءَهُ، يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ ـ قَالَ ـ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ، ابْنُ سَلُولَ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ وَالْمُسْلِمِينَ، وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ، ثُمَّ قَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا. فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ، وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ، فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ، إِنَّهُ لاَ أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ، إِنْ كَانَ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِينَا بِهِ فِي مَجْلِسِنَا، ارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ، فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَاغْشَنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا، فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ. فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ، فَلَمْ يَزَلِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَنُوا، ثُمَّ رَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ". يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ " قَالَ كَذَا وَكَذَا ". قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ عَنْهُ، فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ، لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ، لَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُونَهُ بِالْعِصَابَةِ، فَلَمَّا أَبَى اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ اللَّهُ شَرِقَ بِذَلِكَ، فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ ما رَأَيْتَ. فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنِ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمُ اللَّهُ، وَيَصْبِرُونَ عَلَى الأَذَى قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا } الآيَةَ، وَقَالَ اللَّهُ {وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَأَوَّلُ الْعَفْوَ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ، حَتَّى أَذِنَ اللَّهُ فِيهِمْ، فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدْرًا، فَقَتَلَ اللَّهُ بِهِ صَنَادِيدَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَعَبَدَةِ الأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ. فَبَايَعُوا الرَّسُولَ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ فَأَسْلَمُوا.
Przekazał Usama ibn Zaid: Wysłannik Allaha ﷺ dosiadł osła przykrytego grubą tkaniną z Fadak, a ja siedziałem za nim. Udawał się z wizytą do Sa’da ibn Ubady z plemienia Banu al-Haris ibn al-Chazradż; wydarzenie to miało miejsce przed bitwą pod Badrem. Prorok ﷺ przechodził obok zgromadzenia, w którym obecny był Abd Allah ibn Ubajj ibn Salul, a było to zanim Abd Allah ibn Ubajj przyjął Islam. Oto na owym zgromadzeniu znajdowali się ludzie różnych wyznań: byli tam muzułmanie, poganie, czciciele bożków oraz żydzi, a wśród nich przebywał również Abd Allah ibn Rawaha. Gdy chmura kurzu wzbita przez osła dotarła do zgromadzonych, Abd Allah ibn Ubajj zasłonił nos swoją szatą i rzekł:
„Nie zasypujcie nas kurzem”. Wówczas Wysłannik Allaha ﷺ pozdrowił ich, zatrzymał się, zsiadł z wierzchowca i wezwał ich do Allaha (czyli do przyjęcia Islamu), recytując im Święty Koran. Na to Abd Allah ibn Ubajj ibn Salul powiedział: „O człowieku! Nie ma nic lepszego niż to, co mówisz. Jeśli jest to prawda, to nie nękaj nas nią na naszych zgromadzeniach. Wróć do swego miejsca, a jeśli ktoś do ciebie przyjdzie, opowiedz mu o tym”. Wtedy Abd Allah ibn Rawaha odrzekł: „Tak, o Wysłanniku Allaha! Przynieś nam to (co chcesz powiedzieć) na nasze zgromadzenia, gdyż my to kochamy”. Wówczas muzułmanie, poganie i żydzi zaczęli obrzucać się nawzajem obelgami, aż omal nie doszło między nimi do bójki. Prorok ﷺ wciąż ich uspokajał, aż ucichli, po czym dosiadł swego wierzchowca i ruszył dalej, aż dotarł do Sa’da ibn Ubady. Prorok ﷺ rzekł do Sa’da: „Czy nie słyszałeś, co powiedział Abu Hubab?” – mając na myśli Abd Allaha ibn Ubajja – „Powiedział tak a tak”. Sa’d ibn Ubada odpowiedział: „O Wysłanniku Allaha ﷺ! Wybacz mu i puść to w niepamięć, bo na Tego, Który zesłał ci Księgę, Allah przyniósł Prawdę, która została ci objawiona w czasie, gdy mieszkańcy tego miasta (tj. Medyny) jednomyślnie postanowili ukoronować go i zawiązać mu turban na głowie (obierając go swoim wodzem). Lecz gdy Allah sprzeciwił się temu poprzez Prawdę, którą ci darował, on (tj. Abd Allah ibn Ubajj) poczuł ból z zazdrości i to skłoniło go do uczynienia tego, co widziałeś”. Wysłannik Allaha ﷺ wybaczył mu zatem, albowiem Prorok ﷺ i jego towarzysze zwykli wybaczać poganom i Ludowi Księgi, jak nakazał im Allah, i znosili ich krzywdy z cierpliwością. Allah rzekł: „Z pewnością będziecie słyszeć wiele przykrości od tych, którym została dana Księga przed wami, i od tych, którzy dodają Bogu współtowarzyszy...” (3:186). Allah powiedział również: „Wielu spośród Ludu Księgi pragnęłoby sprowadzić was z powrotem do niewiary po tym, jak uwierzyliście, z zawiści tkwiącej w ich duszach...” (2:109). Prorok ﷺ trzymał się więc zasady wybaczania im, dopóki Allah mu to nakazywał, aż w końcu Allah zezwolił na walkę z nimi. Kiedy zatem Wysłannik Allaha ﷺ stoczył bitwę pod Badrem i Allah zabił za jego pośrednictwem znamienitych niewiernych z Kurajszytów, Ibn Ubajj ibn Salul oraz poganie i czciciele bożków, którzy byli z nim, powiedzieli: „Ta sprawa (tj. Islam) zwyciężyła”. Złożyli więc przysięgę wierności (przyjęcia Islamu) Wysłannikowi Allaha ﷺ i stali się muzułmanami.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ odpowiadał na raniące słowa spokojem i wybaczeniem.
Zdarzenie miało miejsce przed bitwą pod Badrem, gdy Prorok ﷺ był w drodze, by odwiedzić Saʿda ibn Ubādę. Hadis opisuje, jak zaprosił mieszaną grupę do islamu, uspokoił narastający spór i wybaczył Abdullahowi ibn Ubayyowi.
Określenie wspólnot, które otrzymały wcześniej objawioną księgę, takich jak Żydzi i chrześcijanie.
Przydomek Abdullaha ibn Ubayya ibn Salula.
Objawienie i przewodnictwo Allaha, które głosił Prorok ﷺ.
Uczeni wyciągają z tego przekazania wniosek, że wzywanie do Allaha wymaga mądrości, cierpliwości i opanowania, także wtedy, gdy ktoś odrzuca przesłanie lub wypowiada raniące słowa. Prorok ﷺ nie pozwolił, by konflikt się zaostrzył, i zgodnie z ówczesnym nakazem Allaha wybrał wybaczenie. Saʿd ibn Ubāda wskazał, że zazdrość i zawiedzione oczekiwania wyjaśniały zachowanie Abdullaha ibn Ubayya; to zrozumienie nie doprowadziło do odwetu, lecz do wyrozumiałości. Fragment opisuje ponadto konkretny etap historyczny i nie należy stosować go w oderwaniu od odpowiednich objawień i okoliczności.
- Nie odpowiadaj od razu na obelgę; najpierw daj napięciu opaść.
- Zapraszaj innych z szacunkiem i uwzględnieniem sytuacji, nawet jeśli nie przyjmują przesłania.
- Szukaj przyczyn konfliktu i wybieraj wybaczenie, gdy jest ono sprawiedliwe i stosowne.
To przekazanie z tej samej księgi tafsiru dostarcza dodatkowego kontekstu do wersetów Koranu i wiąże się z tematem radzenia sobie z próbami.
Sahih al-Bukhari · #4568 (Sahih)To przekazanie omawia objaśnienie wersetu Koranu, stanowiąc tym samym dodatkowy kontekst dla prorockiego objaśniania Koranu w tym rozdziale.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.