Sahih al-Bukhari, hadis 4579
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Abbas
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ،. قَالَ الشَّيْبَانِيُّ وَذَكَرَهُ أَبُو الْحَسَنِ السُّوَائِيُّ وَلاَ أَظُنُّهُ ذَكَرَهُ إِلاَّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا وَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ} قَالَ كَانُوا إِذَا مَاتَ الرَّجُلُ كَانَ أَوْلِيَاؤُهُ أَحَقَّ بِامْرَأَتِهِ، إِنْ شَاءَ بَعْضُهُمْ تَزَوَّجَهَا، وَإِنْ شَاءُوا زَوَّجُوهَا، وَإِنْ شَاءُوا لَمْ يُزَوِّجُوهَا، فَهُمْ أَحَقُّ بِهَا مِنْ أَهْلِهَا، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ.
Opowiedział nam Muhammad ibn Muqatil, opowiedział nam Asbat ibn Muhammad, opowiedział nam Asz-Szajbani, od Ikrimy, od Ibn Abbasa. Powiedział Asz-Szajbani – i wspomniał o tym Abu Al-Hasan As-Suwai, i nie sądzę, by wspominał to inaczej niż od Ibn Abbasa –:
«O wy, którzy wierzycie! Nie wolno wam dziedziczyć kobiet wbrew ich woli, ani przeszkadzać im w ponownym zamążpójściu, aby odebrać część tego, co im daliście». Powiedział: Gdy mężczyzna umierał, jego opiekunowie mieli większe prawo do jego żony; jeśli któryś z nich chciał, poślubiał ją; jeśli chcieli, wydawali ją za mąż; a jeśli chcieli, nie wydawali jej za mąż w ogóle. Mieli oni do niej więcej prawa niż jej własna rodzina. Wtedy objawiony został ten werset w tej sprawie.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Krewni nie mogą dziedziczyć wdowy ani decydować o jej małżeństwie.
Ibn Abbas opisuje przedislamski zwyczaj, zgodnie z którym męscy krewni zmarłego męża decydowali o losie jego wdowy: mogli sami ją poślubić, wydać ją za innego mężczyznę albo jej tego zabronić.
Traktowanie wdowy jak własności, która po śmierci męża przypada jego krewnym.
Wywieranie presji na kobietę lub ograniczanie jej wolności, na przykład w celu odzyskania części posagu.
Dar ślubny, który mąż jest winien żonie i który należy do niej.
Klasyczni komentatorzy łączą ten przekaz z Koranem 4:19: wdowa nie jest częścią spadku, a rodzina jej zmarłego męża nie może narzucać jej małżeństwa ani go blokować. Werset zakazuje również wywierania presji na kobietę, aby odzyskać jej posag. Sunnickie szkoły prawa uznają, że dorosła kobieta musi wyrazić zgodę na małżeństwo; szczegóły dotyczące roli opiekuna małżeńskiego różnią się między szkołami.
- Szanuj dobrowolną zgodę kobiety na małżeństwo i nie pozwalaj krewnym decydować za nią o jej przyszłości.
- Traktuj posag jako prawo kobiety; nie wywieraj na nią presji, by go zwróciła.
- Pomagaj wdowie samodzielnie podejmować decyzje i chroń ją przed przymusem oraz nadużyciami.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.