Sahih al-Bukhari, hadis 4666
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Abbas
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، دَخَلْنَا عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ أَلاَ تَعْجَبُونَ لاِبْنِ الزُّبَيْرِ قَامَ فِي أَمْرِهِ هَذَا فَقُلْتُ لأُحَاسِبَنَّ نَفْسِي لَهُ مَا حَاسَبْتُهَا لأَبِي بَكْرٍ وَلاَ لِعُمَرَ، وَلَهُمَا كَانَا أَوْلَى بِكُلِّ خَيْرٍ مِنْهُ، وَقُلْتُ ابْنُ عَمَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَابْنُ الزُّبَيْرِ، وَابْنُ أَبِي بَكْرٍ، وَابْنُ أَخِي خَدِيجَةَ، وَابْنُ أُخْتِ عَائِشَةَ فَإِذَا هُوَ يَتَعَلَّى عَنِّي وَلاَ يُرِيدُ ذَلِكَ فَقُلْتُ مَا كُنْتُ أَظُنُّ أَنِّي أَعْرِضُ هَذَا مِنْ نَفْسِي، فَيَدَعُهُ، وَمَا أُرَاهُ يُرِيدُ خَيْرًا، وَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ لأَنْ يَرُبَّنِي بَنُو عَمِّي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَرُبَّنِي غَيْرُهُمْ.
Opowiedział nam Muhammad ibn Ubajd ibn Majmun, opowiedział nam Isa ibn Junus, od Umara ibn Saida, który rzekł: Poinformował mnie Ibn Abi Mulajka: Weszliśmy do Ibn Abbasa, a on powiedział:
«Czy nie dziwi was Ibn az-Zubajr i jego roszczenia do kalifatu?». Powiedziałem w duchu: «Zaprawdę będę wychwalał jego cnoty i wspierał go tak, jak nie czyniłem tego nawet dla Abu Bakra ani Umara, choć byli oni bardziej godni wszelkiego dobra niż on». I dodałem: «Jest on synem ciotki ze strony ojca Proroka ﷺ, synem az-Zubajra, wnukiem Abu Bakra, bratankiem Chadidży oraz siostrzeńcem Aiszy». Jednakże on wyniósł się nade mną i nie chciał przyjąć mojego wsparcia. Wtedy rzekłem: «Nie przypuszczałem, że odrzuci moją ofertę poparcia, i widzę, że nie zamierza wyświadczyć mi dobra; zatem jeśli nieuchronnie mam być rządzony przez moich kuzynów, wolę, aby rządzili mną oni, niż inni».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Więzi rodzinne Ibn Abbasa i oferta wsparcia nie wpłynęły na wybór Ibn az-Zubajra.
Chodzi o objęcie kalifatu.
Postawa, w której ktoś stawia siebie ponad inną osobą.
Ibn Abbas ma tu na myśli Ibn az-Zubajra i jego krewnych.
Przekaz opisuje spór polityczny i osobiste rozczarowanie, ale nie ustanawia ogólnej zasady dotyczącej tego, komu przysługuje prawo do przywództwa. Wspomniane więzi rodzinne wyjaśniają, dlaczego Ibn Abi Mulajka chciał zaoferować wsparcie; samo pochodzenie i pokrewieństwo nie dowodzą, że ktoś nadaje się do rządzenia. Uczeni podkreślają zatem, że przywództwo wiąże się ze sprawiedliwością i odpowiedzialnością, a osobiste urazy należy starannie odróżniać od osądów publicznych.
- Oceniaj przywódców na podstawie ich czynów i odpowiedzialności, a nie tylko pochodzenia czy więzi rodzinnych.
- Oferuj wsparcie szczerze, ale uszanuj, że druga osoba może je odrzucić.
- Gdy w grę wchodzi osobiste rozczarowanie, nie utożsamiaj sprawiedliwego osądu z osobistą preferencją.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.