Sahih al-Bukhari, hadis 4910
Przekazany przez Abdullah ibn Masud. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Masud
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَقَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ كُنْتُ فِي حَلْقَةٍ فِيهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى وَكَانَ أَصْحَابُهُ يُعَظِّمُونَهُ، فَذَكَرَ آخِرَ الأَجَلَيْنِ فَحَدَّثْتُ بِحَدِيثِ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ فَضَمَّزَ لِي بَعْضُ أَصْحَابِهِ. قَالَ مُحَمَّدٌ فَفَطِنْتُ لَهُ فَقُلْتُ إِنِّي إِذًا لَجَرِيءٌ إِنْ كَذَبْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ وَهْوَ فِي نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ. فَاسْتَحْيَا وَقَالَ لَكِنَّ عَمَّهُ لَمْ يَقُلْ ذَاكَ. فَلَقِيتُ أَبَا عَطِيَّةَ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ فَسَأَلْتُهُ فَذَهَبَ يُحَدِّثُنِي حَدِيثَ سُبَيْعَةَ فَقُلْتُ هَلْ سَمِعْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِيهَا شَيْئًا فَقَالَ كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ أَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ وَلاَ تَجْعَلُونَ عَلَيْهَا الرُّخْصَةَ. لَنَزَلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَى {وَأُولاَتُ الأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ}.
Powiedzieli Sulajman ibn Harb i Abu an-Nu'man: Opowiedział nam Hammad ibn Zajd, od Ajjuba, od Muhammada, który rzekł: Byłem na zgromadzeniu, na którym obecny był Abd ar-Rahman ibn Abi Lajla, bardzo szanowany przez swoich towarzyszy. Wspomniano o ostatnim z dwóch terminów, a ja przytoczyłem hadis Subajji bint al-Haris, przekazany przez Abdullaha ibn Utbę. Wtedy niektórzy z jego towarzyszy dali mi znak, abym zamilkł. Muhammad powiedział: Zauważyłem ich gest i rzekłem: 'Byłbym bardzo zuchwały, gdybym kłamał na temat Abdullaha ibn Utby, podczas gdy on znajduje się tutaj w okolicach Kufy!'. Zawstydził się i powiedział: 'Ale jego wuj tego nie powiedział'. Następnie spotkałem Abu Atijję Malika ibn Amira i zapytałem go; zaczął opowiadać mi hadis Subajji, ale zapytałem: 'Czy słyszałeś coś od Abdullaha na ten temat?'. Odpowiedział: 'Byliśmy u Abdullaha, a on powiedział:
"Nakładacie na nią ograniczenie, a nie dajecie jej ulgi? Sura An-Nisa as-Sughra (mniejsza) została objawiona po Surze An-Nisa al-Kubra (większej): {A kobiety brzemienne – ich termin upływa, gdy złożą swój ciężar}".'
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ciężarna wdowa kończy okres oczekiwania z chwilą porodu.
Przepisany okres oczekiwania, którego kobieta przestrzega po rozwodzie lub śmierci męża.
Sura at-Talaq, nazywana również an-Nisa as-sughra, czyli „krótką surą an-Nisa”.
Wyjaśnienie, że kobieta w ciąży powinna odczekać dłuższy z mających zastosowanie okresów, zanim zakończy się jej iddah.
Klasyczni uczeni wywnioskowali ze słów Abdullaha ibn Masuda i wersetu z sury at-Talaq (65:4), że iddah kobiety w ciąży kończy się z chwilą porodu, nawet jeśli nastąpi on krótko po śmierci jej męża. Relacja odwołuje się do kolejności objawienia, by objaśnić ogólny okres oczekiwania dla wdów, podany w surze al-Baqara, w zestawieniu ze szczególnym przepisem dotyczącym kobiet w ciąży. Cztery sunnickie szkoły prawa zasadniczo stosują tę regułę wobec kobiety w ciąży po śmierci męża.
- Wydając opinię religijną, rozpatruj łącznie właściwe wersety Koranu i wiarygodne relacje.
- W konkretnej sprawie dotyczącej iddah poproś o radę kompetentnego uczonego, który starannie oceni okoliczności.
- Dokładnie przekazuj cudze słowa i weryfikuj wypowiedzi w wiarygodnych źródłach.
Ta relacja o stopniu sahih omawia okres oczekiwania Subay'ah bint al-Harith i potwierdza zasadę, że ciężarna wdowa kończy iddah po porodzie.
Sahih al-Bukhari · #4909 (Sahih)Relacja łączy stanowisko Ibn Abbasa i Abu Hurayry w sprawie właściwego okresu z kwestią objaśnioną tutaj przez Abdullaha ibn Masuda.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.