Sahih al-Bukhari, hadis 4962
Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Isma'il ibn Abdullahprzekazał go al‑Bukhariإِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Zayd ibn Aslamزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 4Abu Salih as‑Sammanأَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَيْلُ لِثَلاَثَةٍ، لِرَجُلٍ أَجْرٌ، وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ، فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ لَهَا فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ، فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ فِي الْمَرْجِ وَالرَّوْضَةِ، كَانَ لَهُ حَسَنَاتٍ، وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ آثَارُهَا وَأَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ، وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَ بِهِ كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ لَهُ فَهْىَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ أَجْرٌ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَلاَ ظُهُورِهَا فَهْىَ لَهُ سِتْرٌ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِئَاءً وَنِوَاءً فَهْىَ عَلَى ذَلِكَ وِزْرٌ. فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحُمُرِ. قَالَ " مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَىَّ فِيهَا إِلاَّ هَذِهِ الآيَةَ الْفَاذَّةَ الْجَامِعَةَ {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}
Opowiedział nam Isma’il ibn Abdallah, opowiedział nam Malik, od Zajda ibn Aslama, od Abu Saliha as-Sammana, od Abu Hurajry —niech Allah będzie z niego zadowolony— że Wysłannik Allaha ﷺ powiedział:
„Konie są dla trzech osób: dla jednego człowieka są nagrodą, dla innego ochroną, a na innym są ciężarem. Co do tego, dla którego są nagrodą, to jest to człowiek, który wiąże je na drodze Allaha i zostawia im długą linę na pastwisku lub w ogrodzie; wszystko, co zjedzą na tym pastwisku lub w ogrodzie podczas swego pobytu, zostanie mu policzone jako dobre uczynki. A gdyby zerwały swoją linę i przebiegły przez jedno lub dwa wzgórza, ich ślady i odchody byłyby dobrymi uczynkami dla niego. I gdyby przeszły obok rzeki i napiły się z niej bez jego zamiaru pojenia ich, to również zostałoby mu policzone jako dobre uczynki; zatem ten koń jest dla takiego człowieka źródłem nagrody. A człowiek, który wiąże je, by zarobić na życie i zachować godność, nie zapominając o prawie Allaha względem ich szyi i grzbietów, wtedy ten koń jest dla niego ochroną. Lecz człowiek, który wiąże je z dumy, popisu i wrogości, wtedy ten koń jest na nim ciężarem”. Zapytano Wysłannika Allaha ﷺ o osły, a on odpowiedział: „Allah nie objawił mi niczego konkretnego na ich temat oprócz tego ogólnego i wszechstronnego wersetu: {Kto uczynił dobro ważące tyle co atom, zobaczy je. * A kto uczynił zło ważące tyle co atom, zobaczy je}”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Intencja decyduje o tym, czy posiadanie konia przynosi nagrodę, ochronę czy grzech.
Przeznaczony do celu, który podoba się Allahowi, takiego jak służba i ochrona wspólnoty.
Środek chroniący człowieka przed grzechem i niedostatkiem, gdy wypełnia swoje obowiązki wobec Allaha.
Obowiązkowa jałmużna należna od określonych rodzajów majątku, pod pewnymi warunkami.
Klasyczni uczeni wywodzą z tego, że nagroda wiąże się ze szczerą intencją i wykorzystywaniem środków do czynienia dobra: nagrodzone mogą być nawet wypasanie się konia i jego picie. Ten sam majątek może zapewniać ochronę, gdy ktoś zarabia dzięki niemu na utrzymanie i wypełnia prawa Allaha, ale może też przynieść grzech, gdy używa go do popisywania się, pychy lub wrogości. Końcowy werset o najmniejszym dobrym i złym uczynku podkreśla, że nic nie umyka rozliczeniu Allaha. Fragment przywołuje zakat jako przykład należnego prawa; sam w sobie nie stanowi pełnego omówienia zasad zakatu od koni.
- Zastanów się, jakiemu celowi służą twój majątek i praca oraz czy szanujesz związane z nimi prawa Allaha.
- Wykorzystuj dostępne środki do pożytecznych, szczerych celów i unikaj popisywania się, pychy oraz wrogości.
- Traktuj poważnie nawet drobne czyny: zwykłe korzystanie z majątku także może przynieść nagrodę, jeśli intencja jest dobra.
Ten przekaz przedstawia taki sam podział koni pod względem nagrody, ochrony i obciążenia, wyjaśniając tym samym główną myśl tego tekstu.
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)Hadis o intencjach pomaga zrozumieć, dlaczego cel, w jakim ktoś trzyma konia, decyduje o moralnym wymiarze jego czynu.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.