Sahih al-Bukhari, hadis 5189
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَلَسَ إِحْدَى عَشْرَةَ امْرَأَةً، فَتَعَاهَدْنَ وَتَعَاقَدْنَ أَنْ لاَ يَكْتُمْنَ مِنْ أَخْبَارِ أَزْوَاجِهِنَّ شَيْئًا. قَالَتِ الأُولَى زَوْجِي لَحْمُ جَمَلٍ، غَثٌّ عَلَى رَأْسِ جَبَلٍ، لاَ سَهْلٍ فَيُرْتَقَى، وَلاَ سَمِينٍ فَيُنْتَقَلُ. قَالَتِ الثَّانِيَةُ زَوْجِي لاَ أَبُثُّ خَبَرَهُ، إِنِّي أَخَافُ أَنْ لاَ أَذَرَهُ، إِنْ أَذْكُرْهُ أَذْكُرْ عُجَرَهُ وَبُجَرَهُ. قَالَتِ الثَّالِثَةُ زَوْجِي الْعَشَنَّقُ، إِنْ أَنْطِقْ أُطَلَّقْ وَإِنْ أَسْكُتْ أُعَلَّقْ. قَالَتِ الرَّابِعَةُ زَوْجِي كَلَيْلِ تِهَامَةَ، لاَ حَرٌّ، وَلاَ قُرٌّ، وَلاَ مَخَافَةَ، وَلاَ سَآمَةَ. قَالَتِ الْخَامِسَةُ زَوْجِي إِنْ دَخَلَ فَهِدَ، وَإِنْ خَرَجَ أَسِدَ، وَلاَ يَسْأَلُ عَمَّا عَهِدَ. قَالَتِ السَّادِسَةُ زَوْجِي إِنْ أَكَلَ لَفَّ، وَإِنْ شَرِبَ اشْتَفَّ، وَإِنِ اضْطَجَعَ الْتَفَّ، وَلاَ يُولِجُ الْكَفَّ لِيَعْلَمَ الْبَثَّ، قَالَتِ السَّابِعَةُ زَوْجِي غَيَايَاءُ أَوْ عَيَايَاءُ طَبَاقَاءُ، كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ، شَجَّكِ أَوْ فَلَّكِ أَوْ جَمَعَ كُلاًّ لَكِ. قَالَتِ الثَّامِنَةُ زَوْجِي الْمَسُّ مَسُّ أَرْنَبٍ، وَالرِّيحُ رِيحُ زَرْنَبٍ. قَالَتِ التَّاسِعَةُ زَوْجِي رَفِيعُ الْعِمَادِ، طَوِيلُ النِّجَادِ، عَظِيمُ الرَّمَادِ، قَرِيبُ الْبَيْتِ مِنَ النَّادِ. قَالَتِ الْعَاشِرَةُ زَوْجِي مَالِكٌ وَمَا مَالِكٌ، مَالِكٌ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكِ، لَهُ إِبِلٌ كَثِيرَاتُ الْمَبَارِكِ قَلِيلاَتُ الْمَسَارِحِ، وَإِذَا سَمِعْنَ صَوْتَ الْمِزْهَرِ أَيْقَنَّ أَنَّهُنَّ هَوَالِكُ. قَالَتِ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ زَوْجِي أَبُو زَرْعٍ فَمَا أَبُو زَرْعٍ أَنَاسَ مِنْ حُلِيٍّ أُذُنَىَّ، وَمَلأَ مِنْ شَحْمٍ عَضُدَىَّ، وَبَجَّحَنِي فَبَجِحَتْ إِلَىَّ نَفْسِي، وَجَدَنِي فِي أَهْلِ غُنَيْمَةٍ بِشِقٍّ، فَجَعَلَنِي فِي أَهْلِ صَهِيلٍ وَأَطِيطٍ وَدَائِسٍ وَمُنَقٍّ، فَعِنْدَهُ أَقُولُ فَلاَ أُقَبَّحُ وَأَرْقُدُ فَأَتَصَبَّحُ، وَأَشْرَبُ فَأَتَقَنَّحُ، أُمُّ أَبِي زَرْعٍ فَمَا أُمُّ أَبِي زَرْعٍ عُكُومُهَا رَدَاحٌ، وَبَيْتُهَا فَسَاحٌ، ابْنُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا ابْنُ أَبِي زَرْعٍ مَضْجِعُهُ كَمَسَلِّ شَطْبَةٍ، وَيُشْبِعُهُ ذِرَاعُ الْجَفْرَةِ، بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ طَوْعُ أَبِيهَا، وَطَوْعُ أُمِّهَا، وَمِلْءُ كِسَائِهَا، وَغَيْظُ جَارَتِهَا، جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ لاَ تَبُثُّ حَدِيثَنَا تَبْثِيثًا، وَلاَ تُنَقِّثُ مِيرَتَنَا تَنْقِيثًا، وَلاَ تَمْلأُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا، قَالَتْ خَرَجَ أَبُو زَرْعٍ وَالأَوْطَابُ تُمْخَضُ، فَلَقِيَ امْرَأَةً مَعَهَا وَلَدَانِ لَهَا كَالْفَهْدَيْنِ يَلْعَبَانِ مِنْ تَحْتِ خَصْرِهَا بِرُمَّانَتَيْنِ، فَطَلَّقَنِي وَنَكَحَهَا، فَنَكَحْتُ بَعْدَهُ رَجُلاً سَرِيًّا، رَكِبَ شَرِيًّا وَأَخَذَ خَطِّيًّا وَأَرَاحَ عَلَىَّ نَعَمًا ثَرِيًّا، وَأَعْطَانِي مِنْ كُلِّ رَائِحَةٍ زَوْجًا وَقَالَ كُلِي أُمَّ زَرْعٍ، وَمِيرِي أَهْلَكِ. قَالَتْ فَلَوْ جَمَعْتُ كُلَّ شَىْءٍ أَعْطَانِيهِ مَا بَلَغَ أَصْغَرَ آنِيَةِ أَبِي زَرْعٍ. قَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُنْتُ لَكِ كَأَبِي زَرْعٍ لأُمِّ زَرْعٍ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامٍ وَلاَ تُعَشِّشُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ بَعْضُهُمْ فَأَتَقَمَّحُ. بِالْمِيمِ، وَهَذَا أَصَحُّ.
Opowiedział nam Sulajman ibn Abd ar-Rahman oraz Ali ibn Hudżr, którzy powiedzieli: Poinformował nas Isa ibn Junus, opowiedział nam Hiszam ibn Urwa, od Abd Allaha ibn Urwy, od Urwy, od Aiszy, która powiedziała: Usiadło jedenaście kobiet i zawarły między sobą przymierze oraz umowę, że nie zatają niczego z wieści o swoich mężach. Pierwsza rzekła:
„Mój mąż jest jak mięso chudego wielbłąda na szczycie góry – ani zbocze nie jest łagodne, by można było się na nie wspiąć, ani mięso nie jest tłuste, by warto było je stamtąd znieść”. Druga rzekła: „Nie będę rozpowszechniać wieści o moim mężu, boję się bowiem, że nie zdołam skończyć opowieści; jeśli zacznę go opisywać, wspomnę o wszystkich jego wadach i przywarach”. Trzecia rzekła: „Mój mąż to wysoki prostak; jeśli zabiorę głos, zostanę rozwiedziona, a jeśli zamilknę, pozostanę w zawieszeniu”. Czwarta rzekła: „Mój mąż jest jak noc w Tihama: ani gorąca, ani zimna; nie boję się go, lecz też nie jestem z niego niezadowolona”. Piąta rzekła: „Mój mąż, gdy wchodzi do domu, jest jak lampart [śpiący], a gdy wychodzi, jest jak lew [bojowy]; nie pyta o to, co zostawił w domu”. Szósta rzekła: „Mój mąż, gdy je, opróżnia wszystko, gdy pije, wysusza naczynia, a gdy kładzie się spać, owija się szczelnie [sam] i nie wsuwa dłoni, by poznać mój smutek”. Siódma rzekła: „Mój mąż to głupiec lub szaleniec, ma każdą możliwą wadę; może ci rozbić głowę, połamać kości albo zrobić jedno i drugie”. Ósma rzekła: „Dotyk mego męża jest miękki jak dotyk królika, a jego zapach piękny jak zapach zarnabu”. Dziewiąta rzekła: „Mój mąż jest wysokiego rodu, nosi długi pas do miecza, ma wiele popiołu [z ognisk dla gości], a jego dom jest bliski miejsca zgromadzeń”. Dziesiąta rzekła: „Mój mąż to Malik, a czymże jest Malik? Malik jest lepszy niż to, co mogę o nim powiedzieć. Ma wiele wielbłądów, które często klęczą przy jego domu, a rzadko wypasane są na pastwiskach; gdy słyszą dźwięk lutni, wiedzą już, że zostaną zarżnięte dla gości”. Jedenasta rzekła: „Mój mąż to Abu Zar’, a czymże jest Abu Zar’? Obwiesił moje uszy biżuterią, wypełnił moje ramiona tłuszczem [od dobrobytu] i sprawił, że stałam się dumna i szczęśliwa. Zastał mnie w rodzinie skromnej, posiadającej jedynie owce, a wprowadził do rodziny szlachetnej, mającej konie i wielbłądy, gdzie słychać rżenie, jęki zwierząt, młockę i czyszczenie ziarna. Przy nim mówię i nie jestem ganiona, śpię aż do późnego ranka, piję do syta. Matka Abu Zar’a – a czymże jest matka Abu Zar’a? Jej sakwy są ciężkie od prowiantu, a jej dom przestronny. Syn Abu Zar’a – a czymże jest syn Abu Zar’a? Jego posłanie jest wąskie jak obnażony miecz, a do nasycenia wystarczy mu ramię koźlęcia. Córka Abu Zar’a – a czymże jest córka Abu Zar’a? Posłuszna ojcu i matce, o pełnych kształtach, budząca zazdrość swej rywalki. Niewolnica Abu Zar’a – a czymże jest niewolnica Abu Zar’a? Nie rozsiewa naszych tajemnic, nie trwoni naszej żywności i nie zaśmieca naszego domu odpadkami”. Powiedziała też: „Wyszedł pewnego razu Abu Zar’, gdy ubijano masło w bukłakach, i spotkał kobietę z dwójką dzieci podobnych do dwóch gazeli, bawiących się pod jej talią dwoma granatami. Rozwiódł się ze mną i poślubił ją. Ja zaś wyszłam potem za szlachetnego mężczyznę, który dosiadał rasowego rumaka, dzierżył włócznię i obdarował mnie licznym inwentarzem. Dał mi parę każdego rodzaju zwierząt i rzekł: »Jedz, Umm Zar’, i zaopatruj swoją rodzinę«. Lecz gdybym zebrała wszystko, co mi dał, nie wypełniłoby to nawet najmniejszego naczynia Abu Zar’a”. Aisza dodała: Wysłannik Allaha ﷺ powiedział do mnie: „Jestem dla ciebie tym, kim Abu Zar’ był dla Umm Zar’”. Abu Abd Allah powiedział: Sa’id ibn Salama przekazał od Hiszama: „I nie zaśmieca naszego domu”. Abu Abd Allah dodał również: Niektórzy przekazali: „fa-ataqammahu” (przez mim), i ta wersja jest bardziej poprawna.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ zapewnił Aiszę o łączącej ich miłości, posługując się wymownym porównaniem.
Kobieta z opowieści, która opisuje swoje małżeństwo z Abu Zarʿem.
Prorok ﷺ pocieszył Aiszę ciepłym porównaniem: ich więź cechowały miłość i zażyłość.
Obraz przyjemnego, umiarkowanego męża, przy którym żona czuje się bezpiecznie i swobodnie.
Uczeni dostrzegają w słowach Proroka ﷺ przykład czułości i zażyłości oraz wykorzystania opowieści do wyrażenia uczuć. Przekaz opisuje również kobiety mówiące o swoim małżeństwie; nie jest to ogólne przyzwolenie na ujawnianie małżeńskich sekretów ani poniżanie współmałżonka. Prawnicy sunnickich szkół prawa podkreślają, że należy kierować się prawami, prywatnością i unikaniem krzywdy; konieczne zasięgnięcie rady lub zgłoszenie doznanej krzywdy niekoniecznie podpada pod ten zakaz.
- Wyrażaj partnerowi swoje uznanie słowami nawiązującymi do wspólnych wspomnień i łączącej was więzi.
- Nie dziel się pochopnie poufnymi sprawami małżeńskimi; w razie problemu dyskretnie i rozsądnie zasięgnij rady.
- Słuchaj bez drwiny, gdy partner dzieli się z tobą uczuciami lub obawami.
Prorok ﷺ naucza, że każdy odpowiada za tych, którzy zostali powierzeni jego opiece; wiąże się to z troskliwym i pełnym szacunku podejściem do małżeństwa.
Sahih al-Bukhari · #5187 (Sahih)Ten przekaz dotyczy relacji małżeńskiej i uzupełnia obraz miłości oraz troskliwej więzi.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.