Sahih al-Bukhari, hadis 5310
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Sa'id ibn Ufayrprzekazał go al‑Bukhariسَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ
- 4Abd ar‑Rahman ibn al‑Qasimعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ
- 5Al‑Qasim ibn Muhammadالْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ ذُكِرَ التَّلاَعُنُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً، ثُمَّ انْصَرَفَ، فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ يَشْكُو إِلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، فَقَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا إِلاَّ لِقَوْلِي، فَذَهَبَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا قَلِيلَ اللَّحْمِ سَبْطَ الشَّعَرِ، وَكَانَ الَّذِي ادَّعَى عَلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَ أَهْلِهِ خَدْلاً آدَمَ كَثِيرَ اللَّحْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَيِّنْ ". فَجَاءَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَهُ، فَلاَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا. قَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ هِيَ الَّتِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ رَجَمْتُ هَذِهِ ". فَقَالَ لاَ تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ فِي الإِسْلاَمِ السُّوءَ قَالَ أَبُو صَالِحٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ خَدِلاً.
Opowiedział nam Sa’id ibn Ufajr, który rzekł: Opowiedział mi Al-Lajs, od Jahji ibn Sa’ida, od Abd ar-Rahmana ibn al-Kasima, od al-Kasima ibn Muhammada, od Ibn Abbasa, że gdy w obecności Proroka ﷺ wspomniano o li’an (wzajemnym przekleństwie), Asim ibn Adi wypowiedział na ten temat pewne słowa, po czym odszedł. Wtedy przyszedł do niego mężczyzna z jego plemienia, skarżąc się, że zastał przy swojej żonie innego mężczyznę. Asim powiedział:
„Nie zostałem wystawiony na tę próbę inaczej jak tylko z powodu moich wcześniejszych słów”. Zabrał więc tego mężczyznę do Proroka ﷺ i ten opowiedział mu o tym, co zastał u swej żony. Mężczyzna ów był blady, chudy i miał proste włosy, natomiast ten, którego mąż twierdził, że widział przy swojej rodzinie, był śniady, tęższy i miał mięsiste łydki. Prorok ﷺ powiedział: „O Allah, ujawnij prawdę!”. Kobieta ta urodziła potem dziecko podobne do mężczyzny, którego opis podał jej mąż. Prorok ﷺ nakazał im zatem przeprowadzić li’an. Pewien mężczyzna obecny na zgromadzeniu zapytał Ibn Abbasa: „Czy to była ta sama kobieta, o której Prorok ﷺ powiedział: »Gdybym miał ukamienować kogoś bez dowodu, ukamienowałbym tę kobietę«?”. Ibn Abbas odpowiedział: „Nie, tamta to inna kobieta, która choć była muzułmanką, otwarcie okazywała złe prowadzenie się w islamie”. Abu Salih i Abdullah ibn Jusuf przekazali wersję z określeniem »o mięsistych łydkach«.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
W przypadku oskarżenia o cudzołóstwo li’an stanowi określoną procedurę.
Po rozmowie o li’an pewien mężczyzna przyszedł do Asima ibn Adiego ze skargą, że przyłapał swoją żonę z innym mężczyzną. Asim zaprowadził go do Proroka ﷺ, po czym przeprowadzono procedurę li’an.
Formalna procedura, w której małżonkowie pod przysięgą wzajemnie przywołują przekleństwo Allaha w związku z oskarżeniem o cudzołóstwo.
Informacje, które zgodnie z zasadami prawa islamskiego mogą uzasadnić oskarżenie; samo podobieństwo fizyczne nie zastępuje przepisanej procedury.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że mąż nie może samowolnie karać za oskarżenie o cudzołóstwo, lecz powinien przedstawić sprawę właściwemu sędziemu zgodnie z obowiązującymi zasadami. W tej szczególnej sytuacji li’an stanowi formalną drogę postępowania, gdy mąż nie może przedstawić świadków. Opis dziecka i jego cech fizycznych nie jest traktowany jako samodzielny prawny dowód cudzołóstwa. Sunnickie szkoły prawa uznają li’an za procedurę prawną, choć różnią się w szczegółach jej przebiegu i skutkach.
- Nie oskarżaj nikogo o cudzołóstwo na podstawie podejrzeń ani cech fizycznych; przestrzegaj obowiązującej drogi prawnej.
- Powierz poważne konflikty małżeńskie kompetentnym i godnym zaufania uczonym lub instytucjom, zamiast wymierzać karę na własną rękę.
- Chroń godność wszystkich zainteresowanych i nie rozpowszechniaj niepotwierdzonych oskarżeń.
Ten przekaz również opisuje sprawę Uwaimira al-Adżlaniego i procedurę li’an.
Sahih al-Bukhari · #5309 (Sahih)Ten przekaz omawia zasady i przebieg li’an między małżonkami.
Sahih al-Bukhari · #5311 (Sahih)Ibn Umar omawia tu procedurę stosowaną, gdy mężczyzna oskarża żonę o cudzołóstwo.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.