Sahih al-Bukhari, hadis 602
Przekazany przez Abdur Rahman ibn Abi Bakr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Abu an‑Nu'manprzekazał go al‑Bukhariأَبُو النُّعْمَانِ
- 2Mu'tamir ibn Sulaymanمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ
- 3Jego ojciec, Sulaymanأَبِي
- 4Abu Uthmanأَبُو عُثْمَانَ
- 5Abd ar‑Rahman ibn Abu Bakrعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ، كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ، وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ، وَإِنْ أَرْبَعٌ فَخَامِسٌ أَوْ سَادِسٌ ". وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلاَثَةٍ فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَشَرَةٍ، قَالَ فَهْوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي، فَلاَ أَدْرِي قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ. وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لَبِثَ حَيْثُ صُلِّيَتِ الْعِشَاءُ، ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ، قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ وَمَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ ـ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ ـ قَالَ أَوَمَا عَشَّيْتِيهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ، قَدْ عُرِضُوا فَأَبَوْا. قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ، فَجَدَّعَ وَسَبَّ، وَقَالَ كُلُوا لاَ هَنِيئًا. فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ أَبَدًا، وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلاَّ رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا. قَالَ يَعْنِي حَتَّى شَبِعُوا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ، فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ مِنْهَا. فَقَالَ لاِمْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا قَالَتْ لاَ وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلاَثِ مَرَّاتٍ. فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنَ الشَّيْطَانِ ـ يَعْنِي يَمِينَهُ ـ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً، ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ، وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ، فَمَضَى الأَجَلُ، فَفَرَّقَنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً، مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ، اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ، أَوْ كَمَا قَالَ.
Przekazał nam Abu an-Nu’man, który powiedział: Przekazał nam Mu’tamir ibn Sulajman, który powiedział: Przekazał mi mój ojciec, przekazał nam Abu Usman, od Abd ar-Rahmana ibn Abi Bakra, że Towarzysze Suffa byli ludźmi ubogimi i że Prorok ﷺ rzekł:
„Kto ma żywność dla dwóch, niech weźmie trzeciego; a jeśli dla czterech, to piątego lub szóstego”. Abu Bakr przyprowadził trzech mężczyzn, a Prorok ﷺ dziesięciu. Abd ar-Rahman powiedział: „Byliśmy tam ja, mój ojciec i moja matka” – i nie wiem, czy dodał również: „moja żona oraz sługa wspólny dla naszego domu i domu Abu Bakra”. Abu Bakr zjadł kolację z Prorokiem ﷺ i pozostał tam aż do modlitwy isza. Następnie wrócił i przebywał z Prorokiem ﷺ, dopóki ten nie skończył posiłku, po czym powrócił do swojego domu, gdy minęła już znaczna część nocy. Jego żona zapytała go: „Co zatrzymało cię od twoich gości?” – lub powiedziała: „od twojego gościa?”. On odrzekł: „Czyż nie podałaś im kolacji?”. Ona odpowiedziała: „Odmówili jedzenia, dopóki nie przyjdziesz. Jedzenie zostało im podane, lecz oni odmówili”. Abd ar-Rahman dodał: „Poszedłem się ukryć, a on zawołał: »O Ghunthar!«, ganiąc mnie i przeklinając, po czym rzekł: »Jedzcie, bez powitania dla was!«. Wtedy Abu Bakr przysiągł na Allaha, że nigdy nie skosztuje tego jedzenia. Narrator dodał: Na Allaha, za każdym razem, gdy ktokolwiek z nas brał kęs z potrawy, przybywało jej od spodu więcej niż ubyło. Wszyscy najedli się do syta, a jedzenia było więcej niż przed podaniem. Abu Bakr spojrzał na nie i zobaczył, że jest go tyle samo co wcześniej, a nawet więcej. Zwrócił się więc do swojej żony: »O siostro Banu Firas, cóż to jest?«. Ona odpowiedziała: »Nie, na radość moich oczu! Teraz jest tego trzy razy więcej niż przedtem«. Abu Bakr zjadł z tego i rzekł: »Tamto [przysięga] było od Szatana« – mając na myśli swoją przysięgę. Następnie wziął kolejny kęs i zaniósł resztę Prorokowi ﷺ, u którego ta strawa pozostała do rana. Istniał między nami a pewnym ludem traktat, którego termin upłynął, i Prorok ﷺ podzielił nas na dwanaście grup, z których każdą dowodził jeden mężczyzna, a Allah wie najlepiej, ilu ludzi było z każdym z nich. Wszyscy oni jedli z tego posiłku, lub jak to ujął.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Hojne dzielenie się przyniosło pożywienie wielu osobom i ukazało błogosławieństwo Allaha.
Miejsce w meczecie Proroka ﷺ, w którym przebywali ubodzy towarzysze.
Obowiązkowa modlitwa wieczorna.
Uroczyste oświadczenie, w którym ktoś przywołuje Allaha na świadka.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że osobę mającą dość jedzenia zachęca się, by zaprosiła potrzebującego do wspólnego posiłku. Wezwanie Proroka ﷺ jest zachętą do hojności, a nie obowiązkiem przyjmowania zawsze określonej liczby gości. Uczeni uznają również cuda, którymi Allah obdarza swoich proroków; jedzenie pomnożyło się za pozwoleniem Allaha. Abu Bakr pokazał, że przysięga powstrzymująca kogoś od dobra nie powinna prowadzić do zaniechania tego dobra: mimo to zjadł i dokonał przepisanej pokuty za przysięgę.
- Jeśli możesz podzielić się jedzeniem, zaproś potrzebującego do wspólnego posiłku.
- Podawaj gościom jedzenie bez wywierania na nich presji i okaż cierpliwość, jeśli czekają na gospodarza.
- Nie pozwól, by gniew lub pochopna przysięga powstrzymały cię od dobra; przestrzegaj zasad dotyczących złamania przysięgi.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.