Sahih al-Bukhari, hadis 6254
Przekazany przez Usama ibn Zaid. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Ibrahim ibn Musaprzekazał go al‑Bukhariإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى
- 2Hishamهِشَامٌ
- 3Ma'marمَعْمَرٍ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 6Usama ibn Zaydأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ حِمَارًا عَلَيْهِ إِكَافٌ، تَحْتَهُ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ، وَأَرْدَفَ وَرَاءَهُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَهْوَ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ، وَذَلِكَ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ حَتَّى مَرَّ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ، وَفِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا. فَسَلَّمَ عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ، فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ لاَ أَحْسَنَ مِنْ هَذَا، إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِنَا فِي مَجَالِسِنَا، وَارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ، فَمَنْ جَاءَكَ مِنَّا فَاقْصُصْ عَلَيْهِ. قَالَ ابْنُ رَوَاحَةَ اغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا، فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ. فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَتَوَاثَبُوا، فَلَمْ يَزَلِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُخَفِّضُهُمْ، ثُمَّ رَكِبَ دَابَّتَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ " أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ". يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ قَالَ كَذَا وَكَذَا قَالَ اعْفُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاصْفَحْ فَوَاللَّهِ لَقَدْ أَعْطَاكَ اللَّهُ الَّذِي أَعْطَاكَ، وَلَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبَحْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُونَهُ بِالْعِصَابَةِ، فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ شَرِقَ بِذَلِكَ، فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ، فَعَفَا عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم.
Przekazał Urwa ibn Az-Zubajr: Usama ibn Zajd powiedział:
„Prorok ﷺ dosiadł osła z siodłem, pod którym znajdował się gruby, miękki materiał fadaki. Usama ibn Zajd siedział za nim, a Prorok ﷺ udawał się z wizytą do chorego Sa’da ibn Ubady w siedzibie Banu Al-Haris ibn Al-Chazradż. Wydarzenie to miało miejsce przed bitwą pod Badrem. Prorok ﷺ przejeżdżał obok zgromadzenia, w którym byli muzułmanie, poganie czczący bożków oraz żydzi; wśród nich znajdowali się Abd Allah ibn Ubajj ibn Salul i Abd Allah ibn Rawaha. Gdy kurz wzniecony przez zwierzę ogarnął zgromadzonych, Abd Allah ibn Ubajj zasłonił nos swoim płaszczem i rzekł: »Nie zasypujcie nas kurzem«. Prorok ﷺ pozdrowił ich salamem, zatrzymał się, zsiadł z wierzchowca i wezwał ich do Allaha (czyli do przyjęcia Islamu), recytując im Święty Koran. Wówczas Abd Allah ibn Ubajj ibn Salul powiedział: »O człowieku! Nie ma nic lepszego niż to, co mówisz, jeśli jest to prawda. Lecz nie przeszkadzaj nam w naszych zgromadzeniach. Wróć do swego wierzchowca lub domu, a jeśli ktoś z nas przyjdzie do ciebie, opowiedz mu swoje nauki«. Na to Abd Allah ibn Rawaha odrzekł: »O Posłańcze Allaha ﷺ! Odwiedzaj nasze zgromadzenia i przynoś nam tę wieść, albowiem ją kochamy«. Muzułmanie, poganie i żydzi zaczęli się gwałtownie kłócić, omal nie dochodząc do bójki. Prorok ﷺ nieustannie ich uspokajał, aż wszyscy ucichli. Następnie dosiadł swego wierzchowca i udał się do Sa’da ibn Ubady, mówiąc: »O Sa’dzie, czy nie słyszałeś, co powiedział Abu Habbab?« – mając na myśli Abd Allaha ibn Ubajja – »Powiedział tak i tak«. Sa’d ibn Ubada odpowiedział: »O Posłańcze Allaha ﷺ! Wybacz mu i daruj winę. Na Allaha, Allah dał ci to, co ci dał. Ludzie tego miasta postanowili ukoronować go na króla i przewiązać mu głowę królewską opaską. Gdy jednak Allah temu zapobiegł poprzez Prawdę, którą ci objawił, on zadławił się tą zawiścią i dlatego zachował się tak, jak widziałeś«. I Prorok ﷺ mu wybaczył.”
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ uspokoił napiętą grupę i przebaczył temu, kto go obraził.
Wydarzenie miało miejsce przed bitwą pod Badrem, gdy Prorok ﷺ był w drodze do Sa‘da ibn ‘Ubady i spotkał grupę złożoną z różnych osób. Sa‘d wyjaśnił, że ‘Abdallāh ibn Ubayy był rozczarowany, ponieważ przypadło mu w udziale przywództwo, na które liczył.
Przydomek, którym Sa‘d ibn ‘Ubāda określał ‘Abdallāha ibn Ubayya.
Miękki, gruby koc z Fadaku, który leżał pod siodłem.
Znak przywództwa: oznaczałoby to uznanie ‘Abdallāha ibn Ubayya za przywódcę.
Uczeni widzą w tym przykład skromności Proroka ﷺ, który podróżował bez ostentacji i osobiście zapraszał ludzi do Allaha. Przekaz uczy także, że przywódca powinien łagodzić konflikt ze spokojem i nie musi odpowiadać na zniewagę zemstą. Prośba Sa‘da o wybaczenie pokazuje, że zrozumienie czyichś okoliczności może pomóc zareagować łagodnie, nie usprawiedliwiając przy tym krzywdzącego zachowania.
- Zwracaj się do ludzi z szacunkiem, nawet gdy odrzucają twoje przesłanie.
- Łagodź napięcie podczas kłótni, zanim słowa doprowadzą do przemocy.
- Staraj się zrozumieć czyjeś okoliczności i, gdy to właściwe, wybierz przebaczenie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.