Sahih al-Bukhari, hadis 6512
Przekazany przez Abu Qatada ibn Rib'i. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Isma'ilprzekazał go al‑Bukhariإِسْمَاعِيلُ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Muhammad ibn Amr ibn Halhalaمُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ
- 4Ma'bad ibn Ka'b ibn Malikمَعْبَدِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ
- 5Abu Qatada ibn Rib'i al‑Ansariأَبِي قَتَادَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ الأَنْصَارِيِّ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُرَّ عَلَيْهِ بِجِنَازَةٍ فَقَالَ " مُسْتَرِيحٌ، وَمُسْتَرَاحٌ مِنْهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْمُسْتَرِيحُ وَالْمُسْتَرَاحُ مِنْهُ قَالَ " الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ يَسْتَرِيحُ مِنْ نَصَبِ الدُّنْيَا وَأَذَاهَا إِلَى رَحْمَةِ اللَّهِ، وَالْعَبْدُ الْفَاجِرُ يَسْتَرِيحُ مِنْهُ الْعِبَادُ وَالْبِلاَدُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ ".
Opowiedział nam Isma’il, który rzekł: Opowiedział mi Malik, od Muhammada ibn Amra ibn Halhali, od Ma’bada ibn Ka’ba ibn Malika, od Abu Katady ibn Rib’iego al-Ansariego, który zwykł był opowiadać, że Wysłannik Allaha ﷺ przeszedł obok pogrzebu i powiedział:
„Ktoś, kto odpoczywa, lub ktoś, od kogo się odpoczywa”. Zapytali: „O Wysłanniku Allaha! Czym jest 'ten, kto odpoczywa' i 'ten, od kogo się odpoczywa'?”. Odpowiedział: „Sługa wierzący odpoczywa od trudów i cierpień tego świata, udając się ku miłosierdziu Allaha; natomiast od sługi niegodziwego odpoczywają słudzy, ziemie, drzewa i zwierzęta”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Śmierć uwalnia wierzącego od ciężarów doczesnego życia, a innych od grzesznika.
Pierwsze określenie oznacza osobę, która sama zaznaje spokoju; drugie — osobę, od której szkodliwego zachowania inni zostają uwolnieni.
Grzesznik, który oddaje się nieposłuszeństwu i swoim postępowaniem może szkodzić innym.
Próby, wysiłki i trudności, których człowiek doświadcza podczas życia na ziemi.
Klasyczni uczeni wyjaśniają, że śmierć jest dla wierzącego przejściem od doczesnych prób ku miłosierdziu Allaha, podczas gdy ludzie i inne stworzenia mogą zostać uwolnieni od szkód wyrządzanych przez grzesznika. Słowa te nie dają podstaw, by osądzać zmarłego bez wiedzy o jego ostatecznym przeznaczeniu; opisują ogólne kategorie ludzi i wskazują, że rozliczenie należy do Allaha. Cztery szkoły prawa islamskiego podkreślają, że wobec zmarłych należy przestrzegać nakazanych obrzędów pogrzebowych i unikać bezpodstawnych wypowiedzi o czyimś ostatecznym przeznaczeniu.
- Oceniaj swoje codzienne wybory, pytając, czy przynosisz innym dobro, czy też wyrządzasz im krzywdę.
- Niech pamięć o śmierci skłania cię do skruchy, naprawienia krzywd i szczerych dobrych uczynków.
- Wypowiadaj się powściągliwie o ostatecznym przeznaczeniu zmarłego i pozostaw ten osąd Allahowi.
Przekaz ten podaje tę samą relację od Abu Qatady o wypowiedzi przy kondukcie pogrzebowym, doprecyzowując kontekst tych słów.
Sahih al-Bukhari · #6514 (Sahih)Ten hadis opisuje, co towarzyszy zmarłemu, a co pozostaje po nim, i nawiązuje do refleksji nad śmiercią oraz rozliczeniem.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.