Sahih al-Bukhari, hadis 6822
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَتَى رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ قَالَ احْتَرَقْتُ. قَالَ " مِمَّ ذَاكَ ". قَالَ وَقَعْتُ بِامْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ. قَالَ لَهُ " تَصَدَّقْ ". قَالَ مَا عِنْدِي شَىْءٌ. فَجَلَسَ وَأَتَاهُ إِنْسَانٌ يَسُوقُ حِمَارًا وَمَعَهُ طَعَامٌ ـ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ مَا أَدْرِي مَا هُوَ ـ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ ". فَقَالَ هَا أَنَا ذَا. قَالَ " خُذْ هَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ ". قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنِّي مَا لأَهْلِي طَعَامٌ قَالَ " فَكُلُوهُ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَدِيثُ الأَوَّلُ أَبْيَنُ قَوْلُهُ " أَطْعِمْ أَهْلَكَ ".
Powiedział Al-Lajs, od Amra ibn Al-Harisa, od Abd ar-Rahmana ibn Al-Kasima, od Muhammada ibn Dżafara ibn Az-Zubajra, od Abbada ibn Abd Allaha ibn Az-Zubajra, od Aiszy: Pewien mężczyzna przyszedł do Proroka ﷺ w meczecie i powiedział:
„Spłonąłem!”. Prorok ﷺ zapytał go: „Dlaczego?”. Odpowiedział: „Współżyłem z moją żoną w czasie Ramadanu”. Prorok ﷺ rzekł mu: „Daj jałmużnę”. Mężczyzna odpowiedział: „Nie mam nic”. Usiadł więc, a tymczasem przyszedł ktoś prowadzący osła z żywnością —powiedział Abd ar-Rahman: nie wiem, co to było za jedzenie— do Proroka ﷺ. Ten zapytał: „Gdzie jest ten spalony?”. Mężczyzna odrzekł: „Oto jestem”. Prorok ﷺ powiedział mu: „Weź to i rozdaj jako jałmużnę”. Mężczyzna rzekł: „Komuś bardziej potrzebującemu niż ja? Moja rodzina nie ma co jeść”. Wtedy Prorok ﷺ powiedział mu: „Zjedzcie to sami”. Abu Abd Allah zauważył, że pierwsza narracja jest jaśniejsza w swym brzmieniu: „Nakarm swoją rodzinę”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto podczas postu w ramadanie współżyje, otrzymuje pomoc w odbyciu pokuty.
Słowa mężczyzny wyrażające ciężar jego winy i rozpacz po przerwaniu postu.
Żywność lub majątek przekazywane osobie w potrzebie.
Nakazany czyn mający naprawić poważne wykroczenie.
Uczeni wywodzą z tego przekazu, że umyślne współżycie w ciągu dnia podczas ramadanu jest poważnym wykroczeniem, za które należy odbyć pokutę. Znana kolejność pokuty to uwolnienie niewolnika, a w razie niemożności — poszczenie przez dwa kolejne miesiące, a jeśli i to jest niemożliwe — nakarmienie sześćdziesięciu potrzebujących. Prawnicy omawiają dokładne zastosowanie tych zasad i ich warunki; przekaz podkreśla również, że osoba, która nie jest w stanie przekazać żywności jako pokuty, może wykorzystać ofiarowaną żywność dla swojej potrzebującej rodziny.
- W razie poważnego błędu zasięgnij porady kompetentnego uczonego religijnego i nie ukrywaj sytuacji ze wstydu.
- Osoba zobowiązana do odbycia pokuty powinna uwzględnić swoje rzeczywiste możliwości i przestrzegać nakazanej kolejności.
- Pomagaj potrzebującym z poszanowaniem ich sytuacji; troska o potrzebującą rodzinę również ma znaczenie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.