Objawienie · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 7

Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Objawienie
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Przekazał Abdullah ibn Abbas

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ ـ وَكَانُوا تُجَّارًا بِالشَّأْمِ ـ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ، فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ، وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا‏.‏ فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي، وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ، فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ‏.‏ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ، فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ‏.‏ فَوَاللَّهِ لَوْلاَ الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَىَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ، ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ‏.‏ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ، وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا‏.‏ قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ، يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ‏.‏ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ، وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ‏.‏ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ، فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمُ اتَّبَعُوهُ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ أَمْرُ الإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ، وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الأَوْثَانِ، وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ‏.‏ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ، وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ، فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى، فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏.‏ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ‏.‏ سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ‏{‏يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‏}‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ، وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ، وَارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا، فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ‏.‏ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ‏.‏ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ، يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ، فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدِ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ‏.‏ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ، فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ، فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلاَّ الْيَهُودُ فَلاَ يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ، فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنَ الْيَهُودِ‏.‏ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ، يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لاَ‏.‏ فَنَظَرُوا إِلَيْهِ، فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ، وَسَأَلَهُ عَنِ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ‏.‏ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مَلِكُ هَذِهِ الأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ‏.‏ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ، وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ، وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ، فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْىَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّهُ نَبِيٌّ، فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ، ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ، هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلاَحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ، فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الأَبْوَابِ، فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ، فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ، وَأَيِسَ مِنَ الإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَىَّ‏.‏ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، فَقَدْ رَأَيْتُ‏.‏ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ، فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَ‏.‏ رَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Abu al-Jaman, al-Hakam ibn Nafi', który rzekł: Poinformował nas Szuzajb, od az-Zuhriego, który powiedział: Poinformował mnie Ubajd Allah ibn Abd Allah ibn Utba ibn Masud, że Abd Allah ibn Abbas przekazał mu, iż Abu Sufjan ibn Harb opowiedział mu, jak Herakliusz wysłał po niego, gdy przebywał z grupą Kurajszytów — byli to kupcy w Szamie — w okresie, kiedy Wysłannik Allaha ﷺ zawarł rozejm z Abu Sufjanem i niewiernymi z Kurajsz. Przybyli do niego do Ilii (Jerozolimy), a on przyjął ich na swoim dworze w otoczeniu rzymskich dostojników. Następnie wezwał swojego tłumacza i zapytał:

«Kto z was jest najbliższym krewnym tego człowieka, który twierdzi, że jest prorokiem?». Abu Sufjan odpowiedział: «Ja jestem jego najbliższym krewnym». Herakliusz rzekł: «Przybliżcie go do mnie, a jego towarzyszy ustawcie za nim». Potem powiedział do tłumacza: «Powiedz im, że będę pytał tego człowieka o tamtego; jeśli skłamie, zaprzeczcie mu». Abu Sufjan dodał: «Na Allaha! Gdyby nie wstyd przed tym, że moi towarzysze nazwaliby mnie kłamcą, skłamałbym na jego temat. Pierwsze pytanie, jakie mi zadał, brzmiało: "Jaki jest jego ród wśród was?". Odpowiedziałem: "Jest szlachetnego rodu wśród nas". Zapytał: "Czy ktokolwiek z was mówił coś podobnego przed nim?". Odpowiedziałem: "Nie". Rzekł: "Czy wśród jego przodków był jakiś król?". Odpowiedziałem: "Nie". Zapytał: "Czy podążają za nim szlachetni, czy słabi?". Odpowiedziałem: "Słabi". Rzekł: "Czy ich liczba rośnie, czy maleje?". Odpowiedziałem: "Rośnie". Zapytał: "Czy ktoś wyrzeka się jego religii z niezadowolenia po jej przyjęciu?". Odpowiedziałem: "Nie". Rzekł: "Czy oskarżaliście go o kłamstwo, zanim powiedział to, co powiedział?". Odpowiedziałem: "Nie". Zapytał: "Czy łamie obietnice?". Odpowiedziałem: "Nie, choć jesteśmy z nim w rozejmie i nie wiemy, co w nim uczyni". Nie znalazłem sposobności, by powiedzieć cokolwiek przeciwko niemu poza tym. Zapytał: "Czy walczyliście z nim?". Odpowiedziałem: "Tak". Rzekł: "Jak przebiegała wasza walka?". Odpowiedziałem: "Wojna między nami a nim jest zmienna; raz on nas pokonuje, raz my jego". Zapytał: "Co wam nakazuje?". Odpowiedziałem: "Mówi: Czcijcie samego Allaha i nie przypisujcie Mu niczego; porzućcie to, co mówili wasi ojcowie. Nakazuje nam modlitwę, prawdomówność, czystość obyczajów i utrzymywanie więzów rodzinnych". Wtedy rzekł do tłumacza: «Powiedz mu: Pytałem cię o jego ród, a ty wspomniałeś, że jest szlachetnego pochodzenia wśród was; tak właśnie posłańcy są wysyłani z rodów swych ludów. Pytałem cię, czy ktokolwiek z was mówił coś podobnego, a ty odpowiedziałeś, że nie; pomyślałem, że gdyby ktoś mówił tak wcześniej, uznałbym, że ten człowiek naśladuje dawne słowa. Pytałem cię, czy wśród jego przodków byli królowie, a ty odpowiedziałeś, że nie; pomyślałem, że gdyby byli, uznałbym, iż pragnie odzyskać królestwo ojca. Pytałem cię, czy oskarżaliście go o kłamstwo przed jego wystąpieniem, a ty odpowiedziałeś, że nie; wiem dobrze, że kto nie kłamie wobec ludzi, nie może kłamać na temat Allaha. Pytałem cię, czy podążają za nim szlachetni, czy słabi, a ty odpowiedziałeś, że słabi; oni właśnie są zwolennikami posłańców. Pytałem cię, czy ich liczba rośnie, czy maleje, a ty odpowiedziałeś, że rośnie; taka jest natura wiary, aż się dopełni. Pytałem cię, czy ktoś odstępuje od jego religii z niezadowolenia po jej przyjęciu, a ty odpowiedziałeś, że nie; taka jest wiara, gdy jej radość przenika serca. Pytałem cię, czy dopuszcza się zdrady, a ty odpowiedziałeś, że nie; posłańcy nie zdradzają. Pytałem cię, co wam nakazuje, a ty wspomniałeś, że każe czcić Allaha bez przypisywania Mu niczego, zakazuje czczenia bożków i nakazuje modlitwę, prawdomówność oraz czystość obyczajów. Jeśli to, co mówisz, jest prawdą, to zawładnie on miejscem, gdzie stoją moje stopy. Wiedziałem, że ma nadejść, ale nie sądziłem, że będzie spośród was. Gdybym wiedział, że mogę do niego bezpiecznie dotrzeć, podjąłbym trud spotkania z nim; a gdybym był przy nim, obmyłbym mu stopy». Następnie poprosił o list Wysłannika Allaha ﷺ, który Dihja dostarczył namiestnikowi Busry, a ten przekazał go Herakliuszowi. Przeczytał go, a zawierał on słowa: «W imię Allaha, Miłosiernego, Litościwego. Od Muhammada, sługi Allaha i Jego Wysłannika, do Herakliusza, władcy Rzymian. Pokój temu, kto podąża drogą prostą. A zatem: Wzywam cię do Islamu. Jeśli zostaniesz muzułmaninem, będziesz bezpieczny, a Allah da ci podwójną nagrodę. Jeśli zaś odwrócisz się, obciążysz się grzechem Arisijjin (rolników/twojego ludu)». I zacytował: {Powiedz: O Ludzie Księgi! Przyjdźcie do słowa wspólnego nam i wam: że nie będziemy czcić nikogo oprócz Allaha, że nie będziemy Mu niczego przypisywać i że nikt z nas nie weźmie sobie innych panów poza Allahem. Jeśli jednak odwrócą się, powiedzcie: Zaświadczcie, że my jesteśmy muzułmanami} [3:64]. Abu Sufjan ciągnął dalej: Gdy skończył przemowę i odczytanie listu, powstał wielki gwar i podniosły się głosy, a nas wyprowadzono. Powiedziałem do moich towarzyszy po wyjściu: «Sprawa syna Abi Kabszy stała się tak doniosła, że nawet król Banu al-Asfar się go obawia». Byłem przekonany, że zwycięży, aż Allah wprowadził mnie do Islamu. Ibn an-Natur, namiestnik Ilii i biskup chrześcijan Szamu za czasów Herakliusza

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Herakliusz rozpoznał oznaki proroctwa w charakterze i przesłaniu Muhammada ﷺ.

Kontekst i przyczyna

Podczas zawieszenia broni Herakliusz przesłuchiwał w Jerozolimie Abu Sufjana na temat Proroka ﷺ. Hadis wspomina, że Abu Sufjan nie był wtedy jeszcze muzułmaninem, a Herakliusz zadawał mu pytania o przesłanie i charakter Proroka ﷺ.

Objaśnienie trudnych słów
Ilya

Nazwa używana w przekazie na określenie Jerozolimy.

zawieszenie broni

Uzgodniony okres, w którym walczące strony nie prowadzą ze sobą walk.

Arisijjin

Określenie użyte w liście Proroka ﷺ, oddane w tłumaczeniu jako poddani lub rolnicy Herakliusza.

Wnioski uczonych

Uczeni, tacy jak Ibn Hadżar, wyjaśniają, że pytania Herakliusza dotyczyły rozpoznawalnych oznak proroctwa: wiarygodnej reputacji przed rozpoczęciem głoszenia, dotrzymywania umów oraz wzrostu liczby zwolenników. Przekaz uczy również, że prawdziwe słowa wypowiedziane przez przeciwnika mogą stanowić dowód. Wezwanie Proroka ﷺ dotyczyło oddawania czci wyłącznie Allahowi i łączyło wiarę z modlitwą, prawdomównością, czystością i więzami rodzinnymi.

Lekcje na dziś
  1. Dotrzymuj umów, nawet gdy masz do czynienia z kimś, z kim pozostajesz w konflikcie.
  2. Niech prawdomówność i rzetelne postępowanie wspierają twoje przesłanie, także w trudnych rozmowach.
  3. W codziennych wyborach okazuj oddawanie czci Allahowi, modlitwę, czystość i troskę o więzi rodzinne.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.