Sahih al-Bukhari, hadis 7225
Przekazany przez Ka'b ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Ka'b ibn Malik
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ـ وَكَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ ـ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ ـ فَذَكَرَ حَدِيثَهُ ـ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلاَمِنَا، فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً، وَآذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِتَوْبَةِ اللَّهِ عَلَيْنَا.
Opowiedział mi Yahja ibn Bukajr, opowiedział nam Al-Lajs, od Ukajla, od Ibn Szihaba, od Abd ar-Rahmana ibn Abd Allaha ibn Ka’ba ibn Malika, że Abd Allah ibn Ka’b ibn Malik – który był przewodnikiem Ka’ba spośród jego synów, gdy ten stracił wzrok – powiedział: Słyszałem, jak Ka’b ibn Malik mówił:
„Gdy zostałem w tyle i nie towarzyszyłem Wysłannikowi Allaha ﷺ w wyprawie na Tabuk...” – i opowiedział całą swoją historię – „...Wysłannik Allaha ﷺ zabronił muzułmanom rozmawiać z nami i trwaliśmy w tym stanie przez pięćdziesiąt nocy, aż Wysłannik Allaha ﷺ ogłosił, że Allah przyjął nasze skruchy”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kaʿb i jego towarzysze pozostawali odizolowani przez pięćdziesiąt nocy, aż ich skrucha została przyjęta.
Kaʿb ibn Malik opowiada o tym, że nie wziął udziału w wyprawie na Tabuk, oraz o odosobnieniu, które po tym nastąpiło. Po pięćdziesięciu nocach Wysłannik Allaha ﷺ oznajmił, że Allah przyjął ich skruchę.
Wyprawa, podczas której armia muzułmańska wyruszyła pod dowództwem Wysłannika Allaha ﷺ.
Allah przebaczył Kaʿbowi i jego towarzyszom, gdy okazali szczerą skruchę.
Klasyczni komentatorzy, w tym Ibn Hadżar, umieszczają ten przekaz w obszernym opisie szczerego wyznania Kaʿba i jego skruchy. Podkreślają, że uczciwość — nawet gdy prawda pociąga za sobą konsekwencje — może otworzyć drogę do przebaczenia. Odosobnienie pokazuje ponadto, że wspólnota może stosować środki dyscyplinujące; ich celem jest naprawa i posłuszeństwo, a nie osobista zemsta. Sam ten przekaz nie ustanawia ogólnego pięćdziesięcionocnego okresu skruchy ani społecznego odosobnienia.
- Mów prawdę o swoich błędach i szczerze proś Allaha o przebaczenie.
- Gdy zwracasz komuś uwagę na błąd, skup się na naprawie sytuacji i traktuj tę osobę sprawiedliwie.
- Nie wyprowadzaj z tej historii stałego okresu kary; środki religijne powinny opierać się na wiarygodnej wiedzy.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.