Sahih al-Bukhari, hadis 7302
Przekazany przez Abdullah ibn al-Zubair. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn al-Zubair
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَادَ الْخَيِّرَانِ أَنْ يَهْلِكَا أَبُو بَكْرٍ، وَعُمَرُ، لَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَفْدُ بَنِي تَمِيمٍ، أَشَارَ أَحَدُهُمَا بِالأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ، وَأَشَارَ الآخَرُ بِغَيْرِهِ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعُمَرَ إِنَّمَا أَرَدْتَ خِلاَفِي. فَقَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلاَفَكَ. فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ} إِلَى قَوْلِهِ {عَظِيمٌ}. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَكَانَ عُمَرُ بَعْدُ ـ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ عَنْ أَبِيهِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ ـ إِذَا حَدَّثَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِحَدِيثٍ حَدَّثَهُ كَأَخِي السِّرَارِ، لَمْ يُسْمِعْهُ حَتَّى يَسْتَفْهِمَهُ.
Opowiedział nam Muhammad ibn Mukatil, poinformował nas Waki’, od Nafi’a ibn Umara, od Ibn Abi Mulajki, który rzekł: Dwaj cnotliwi, Abu Bakr i Umar, omal nie zginęli, gdy przybyła do Proroka ﷺ delegacja Banu Tamim. Jeden z nich wskazał Al-Akra’a ibn Habisa Al-Hanzalego, brata Banu Mudżaszich, podczas gdy drugi wskazał kogoś innego. Abu Bakr powiedział do Umara:
„Chciałeś mi się jedynie sprzeciwić”. Umar odparł: „Nie chciałem ci się sprzeciwić!”. Wówczas podnieśli swoje głosy w obecności Proroka ﷺ i zostało objawione: {O wy, którzy uwierzyliście! Nie podnoście waszych głosów...} aż do Jego słów: {...wielka}. Ibn Abi Mulajka przekazał, że Ibn Az-Zubajr powiedział: Odtąd Umar —choć nie wspomniano tego o jego ojcu, to znaczy Abu Bakrze— gdy rozmawiał z Prorokiem ﷺ, czynił to jak ktoś szepczący sekret, tak cicho, że Prorok ﷺ musiał go prosić o powtórzenie.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
De towarzysze uczyli się panować nad głosem z szacunku dla Proroka ﷺ.
Gdy delegacja Banu Tamim przybyła do Proroka ﷺ, Abu Bakr i Umar nie zgadzali się co do tego, kogo należy przedstawić jako przywódcę. Podnieśli głosy, po czym objawiono wersety z sury Al-Hudżurat (49:2–3).
Arabskie plemię, którego delegacja przybyła do Proroka ﷺ.
Abu Bakr i Umar; to tłumaczenie oddaje pochwalne określenie użyte przez przekaziciela.
Mówić tak cicho, że słowa są ledwie słyszalne.
Klasyczni uczeni wyciągają stąd wniosek, że szacunek dla Proroka ﷺ powinien być widoczny również w tonie i natężeniu głosu. Wersety przestrzegają przed zachowaniem naruszającym należną mu cześć i chwalą pokorę. Późniejsze ciche mówienie Umara pokazuje, jak poważnie towarzysze traktowali objawienie. Lekcja ta dotyczy również rozważnego podejścia do autorytetu religijnego, nie oznacza jednak, że szacunek wyklucza krytykę lub rzeczową różnicę zdań.
- Rozmawiaj spokojnie i nie pozwól, by irytacja podniosła twój głos.
- Gdy się z kimś nie zgadzasz, uczciwie przedstaw jego stanowisko i bez dowodów nie przypisuj mu złych intencji.
- Czytaj Koran, zwracając uwagę na konkretne zasady postępowania, które nakazują wersety.
Ten sahih przekaz również dotyczy wezwania, by nie podnosić głosu ponad głos Proroka ﷺ, i pomaga zrozumieć kontekst tego ostrzeżenia.
Sahih al-Bukhari · #7301 (Sahih)Ten sahih przekaz nawiązuje do nauki sury Al-Hudżurat o zachowywaniu właściwych manier wobec Proroka ﷺ.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.