Sahih al-Bukhari, hadis 946
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Abdullah ibn Muhammad ibn Asmaprzekazał go al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ
- 2Juwayriyaجُوَيْرِيَةُ
- 3Nafi'نَافِعٍ
- 4Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ، قَالَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَنَا لَمَّا رَجَعَ مِنَ الأَحْزَابِ " لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الْعَصْرَ إِلاَّ فِي بَنِي قُرَيْظَةَ ". فَأَدْرَكَ بَعْضُهُمُ الْعَصْرَ فِي الطَّرِيقِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ نُصَلِّي حَتَّى نَأْتِيَهَا، وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ نُصَلِّي لَمْ يُرَدْ مِنَّا ذَلِكَ. فَذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يُعَنِّفْ وَاحِدًا مِنْهُمْ.
Opowiedział nam Abdullah ibn Muhammad ibn Asma, który rzekł: Opowiedział nam Juwayriya, od Nafi'a, od Ibn Umara, który powiedział: Prorok ﷺ rzekł do nas, gdy wracał z bitwy Al-Ahzab (Sprzymierzonych):
«Niech nikt nie odmawia modlitwy Asr, chyba że w Banu Qurayza». Niektórym z nich nadeszła pora Asr w drodze. Jedni powiedzieli: «Nie będziemy się modlić, dopóki tam nie dotrzemy», inni zaś rzekli: «Oczywiście, że się pomodlimy! Nie o to chodziło». Wspomniano o tym Prorokowi ﷺ, a on nie zganił żadnego z nich.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ nie zganił żadnej z dwóch grup za sposób, w jaki zinterpretowały Jego polecenie.
Po bitwie pod Al-Ahzab Prorok ﷺ polecił towarzyszom odprawić modlitwę Asr w Banu Kurajza. Po drodze nadszedł czas modlitwy; towarzysze różnili się w rozumieniu intencji Jego słów.
Obowiązkowa modlitwa popołudniowa.
Jedna z grup w Medynie oraz miejsce, do którego Prorok ﷺ wysłał towarzyszy.
Sprzymierzeńcy: koalicja, która oblegała Medynę.
Klasyczni uczeni, w tym an-Nawawi i Ibn Hadżar, widzieli w tym przykład dopuszczalnego idżtihadu: jedna grupa trzymała się dosłownego brzmienia i odłożyła modlitwę do przybycia na miejsce, podczas gdy druga zrozumiała te słowa jako zachętę do pośpiechu i pomodliła się po drodze, by nie przegapić czasu modlitwy. Prorok ﷺ nie zganił żadnej z grup. Uczeni wyciągają stąd wniosek, że szczera i starannie uzasadniona interpretacja może zostać usprawiedliwiona, gdy teksty są różnie rozumiane. Szkoły prawa podkreślają przy tym, że obowiązkowe modlitwy należy odprawiać w wyznaczonym czasie, chyba że zachodzi uznany wyjątek.
- Gdy tekst religijny dopuszcza kilka starannych interpretacji, omawiaj różnice z szacunkiem i nie potępiaj pochopnie innych.
- Miej na uwadze wyznaczone pory modlitw i nie odkładaj obowiązkowej modlitwy bez uzasadnionego powodu.
- W trudnej kwestii religijnej korzystaj z wiarygodnej wiedzy i spokojnie wyjaśniaj swoje rozumowanie.
Ten przekaz z tego samego rozdziału dotyczy praktyki modlitewnej podczas wyprawy do Banu Kurajza i pomaga umiejscowić sytuację związaną z poleceniem.
Sahih al-Bukhari · #945 (Sahih)Ten przekaz również dotyczy wydarzeń związanych z Banu Kurajza i stanowi uzupełniający kontekst wyprawy oraz modlitw.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.