Sahih Muslim, hadis 1022
Przekazany przez Abdullah ibn al-Sa'ib. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn al-Sa'ib
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح قَالَ وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ سُفْيَانَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُسَيَّبِ الْعَابِدِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ صَلَّى لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الصُّبْحَ بِمَكَّةَ فَاسْتَفْتَحَ سُورَةَ الْمُؤْمِنِينَ حَتَّى جَاءَ ذِكْرُ مُوسَى وَهَارُونَ أَوْ ذِكْرُ عِيسَى - مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ يَشُكُّ أَوِ اخْتَلَفُوا عَلَيْهِ - أَخَذَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَعْلَةٌ فَرَكَعَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ السَّائِبِ حَاضِرٌ ذَلِكَ . وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الرَّزَّاقِ فَحَذَفَ فَرَكَعَ . وَفِي حَدِيثِهِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو . وَلَمْ يَقُلِ ابْنِ الْعَاصِ .
Opowiedział nam Harun ibn Abdallah, opowiedział nam Hadżdżadż ibn Muhammad, od Ibn Dżurajdża; i rzekł: Opowiedział mi Muhammad ibn Rafi' —a obaj byli zgodni co do brzmienia—: Opowiedział nam Abd ar-Razzak, poinformował nas Ibn Dżurajdż, który powiedział: Słyszałem Muhammada ibn Abbada ibn Dżafara mówiącego: Poinformowali mnie Abu Salama ibn Sufjan, Abdullah ibn Amr ibn al-As i Abdullah ibn al-Musajjib al-Abidi, od Abdullaha ibn as-Sa'iba, który rzekł: Prorok ﷺ poprowadził dla nas modlitwę poranną w Mekce i rozpoczął surę Al-Mu'minun, aż doszedł do wzmianki o Musie i Harunie lub do wzmianki o Isie —Muhammad ibn Abbad miał wątpliwości lub wystąpiła wśród nich rozbieżność—. Proroka ﷺ ogarnął atak kaszlu, więc skłonił się (do ruku'), a Abdullah ibn as-Sa'ib był przy tym obecny. W hadisie Abd ar-Razzaka znajduje się sformułowanie:
„Przerwał recytację i skłonił się”. A w jego narracji widnieje: „Abdullah ibn Amr”, bez dodania „ibn al-As”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ skrócił recytację, gdy przeszkadzał mu kaszel.
Dwudziesty trzeci rozdział Koranu.
Pozycja modlitewna, w której człowiek pochyla się przed Allahem.
Zakończenie recytacji Koranu przed planowanym końcem, a następnie przejście do ruku‘.
Uczeni wnioskują z tej relacji, że imam może skrócić recytację, gdy zmusza go do tego dolegliwość fizyczna, a następnie kontynuować modlitwę w zwykłej kolejności. Relacja podkreśla również, że długość recytacji nie jest niezmienna. Szkoły prawa omawiają zalecaną długość i wybór fragmentów z uwzględnieniem różnych okoliczności; to zdarzenie nie uzasadnia pomijania obowiązkowych elementów modlitwy.
- Dostosuj długość recytacji, gdy wymaga tego choroba lub dolegliwość fizyczna.
- Jako imam uwzględniaj swój stan oraz sytuację osób modlących się za tobą.
- Po przerwie kontynuuj modlitwę zgodnie z jej określoną kolejnością.
Ta autentyczna relacja z tej samej części Sahih Muslim pomaga umieścić praktykę Proroka ﷺ dotyczącą recytacji i czasu trwania modlitwy we właściwym kontekście.
Sahih Muslim · #1024 (Sahih)Ta relacja również opisuje zdarzenie podczas recytacji Koranu w modlitwie i stanowi odpowiedni punkt porównania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.