Sahih Muslim, hadis 127
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Jabir ibn Abdullah
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " . ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ}
Opowiedział nam Abu Bakr ibn Abi Szajba, opowiedział nam Hafs ibn Ghijas, od Al-Aszmasza, od Abu Sufjana, od Dżabira; oraz od Abu Saliha, od Abu Hurajry, którzy powiedzieli: Rzekł Posłaniec Allaha ﷺ:
«Zostałem rozkazany walczyć z ludźmi». Z hadisem podobnym do tego od Ibn Al-Musajjiba, od Abu Hurajry. I opowiedział mi Abu Bakr ibn Abi Szajba, opowiedział nam Waki; oraz opowiedział mi Muhammad ibn Al-Musanna, opowiedział nam Abd ar-Rahman – to znaczy Ibn Mahdi – obaj powiedzieli: Opowiedział nam Sufjan, od Abu az-Zubajra, od Dżabira, który rzekł: Rzekł Posłaniec Allaha ﷺ: «Zostałem rozkazany walczyć z ludźmi, dopóki nie powiedzą: Nie ma boga oprócz Allaha. A gdy powiedzą: Nie ma boga oprócz Allaha, zabezpieczą przede mną swoją krew i mienie, chyba że zgodnie z prawem, a ich rozliczenie należy do Allaha». Następnie wyrecytował: {Jesteś jedynie przypominającym, nie masz nad nimi władzy}.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Wyznanie wiary chroni życie i majątek, a ostateczny sąd należy do Allaha.
Chodzi o zbrojną walkę w kontekście misji prorockiej i zasad prawa islamskiego; nie jest to nakaz dla poszczególnych muzułmanów, by zmuszać ludzi do wiary.
Ochrona nie wyklucza odpowiedzialności prawnej. Jedynie właściwy sąd, w ramach procedury prawnej, może ustalić, czy zachodzi uznana podstawa prawna.
Ludzie oceniają zewnętrzne wyznanie wiary; Allah zna ich stan wewnętrzny i ostatecznie rozliczy każdego.
Klasyczni uczeni wyjaśniają, że tego przekazania nie należy odczytywać w oderwaniu od Koranu i innych tekstów prorockich. Nakaz walki nie dotyczy przymusowego nawracania: Koran mówi, że w religii nie ma przymusu, a Posłańca ﷺ przedstawia jako napominającego, nie zaś władcę nad ludźmi. Wyznanie wiary zapewnia ochronę życia i majątku; wyjątek odnosi się do praw ustalonych zgodnie z prawem, a nie do przemocy podejmowanej na własną rękę. Uczeni sunnickich szkół prawa wiążą takie zasady z właściwą władzą i postępowaniem sądowym. Szczerość wewnętrzna i ostateczne rozliczenie należą do Allaha.
- Chroń życie i majątek innych oraz odrzucaj przemoc podejmowaną na własną rękę.
- Nie osądzaj ludzi na podstawie tego, co o ich wewnętrznym przekonaniu wie tylko Allah.
- Czytaj teksty o walce łącznie z zasadami sprawiedliwości, właściwej władzy i zakazu przymusu w wierze.
To przekazanie z tej samej księgi wiąże wyznanie wiary z ochroną życia i majątku, pomagając odczytać tę formułę w odpowiednim kontekście.
Sahih Muslim · #128 (Sahih)Sąsiadujące przekazanie również dotyczy wyznania wiary i jego skutków dla ochrony ludzi.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)Ten hadis wymienia wyznanie wiary jako fundament islamu, dając kontekst dla znaczenia słów „Nie ma boga prócz Allaha”.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.