Sahih Muslim, hadis 1739
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Muslim aż do Zurara
- 1Muhammad ibn al‑Muthanna al‑Anaziprzekazał go Muslimمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ
- 2Muhammad ibn Abu Adiمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ
- 3Sa'idسَعِيدٍ
- 4Qatadaقَتَادَةَ
- 5Zuraraزُرَارَةَ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، أَنَّ سَعْدَ بْنَ هِشَامِ بْنِ عَامِرٍ، أَرَادَ أَنْ يَغْزُوَ، فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ فَأَرَادَ أَنْ يَبِيعَ عَقَارًا لَهُ بِهَا فَيَجْعَلَهُ فِي السِّلاَحِ وَالْكُرَاعِ وَيُجَاهِدَ الرُّومَ حَتَّى يَمُوتَ فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ لَقِيَ أُنَاسًا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فَنَهَوْهُ عَنْ ذَلِكَ وَأَخْبَرُوهُ أَنَّ رَهْطًا سِتَّةً أَرَادُوا ذَلِكَ فِي حَيَاةِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَهَاهُمْ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَلَيْسَ لَكُمْ فِيَّ أُسْوَةٌ " . فَلَمَّا حَدَّثُوهُ بِذَلِكَ رَاجَعَ امْرَأَتَهُ وَقَدْ كَانَ طَلَّقَهَا وَأَشْهَدَ عَلَى رَجْعَتِهَا فَأَتَى ابْنَ عَبَّاسٍ فَسَأَلَهُ عَنْ وِتْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى أَعْلَمِ أَهْلِ الأَرْضِ بِوِتْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَنْ قَالَ عَائِشَةُ . فَأْتِهَا فَاسْأَلْهَا ثُمَّ ائْتِنِي فَأَخْبِرْنِي بِرَدِّهَا عَلَيْكَ فَانْطَلَقْتُ إِلَيْهَا فَأَتَيْتُ عَلَى حَكِيمِ بْنِ أَفْلَحَ فَاسْتَلْحَقْتُهُ إِلَيْهَا فَقَالَ مَا أَنَا بِقَارِبِهَا لأَنِّي نَهَيْتُهَا أَنْ تَقُولَ فِي هَاتَيْنِ الشِّيعَتَيْنِ شَيْئًا فَأَبَتْ فِيهِمَا إِلاَّ مُضِيًّا . - قَالَ - فَأَقْسَمْتُ عَلَيْهِ فَجَاءَ فَانْطَلَقْنَا إِلَى عَائِشَةَ فَاسْتَأْذَنَّا عَلَيْهَا فَأَذِنَتْ لَنَا فَدَخَلْنَا عَلَيْهَا . فَقَالَتْ أَحَكِيمٌ فَعَرَفَتْهُ . فَقَالَ نَعَمْ . فَقَالَتْ مَنْ مَعَكَ قَالَ سَعْدُ بْنُ هِشَامٍ . قَالَتْ مَنْ هِشَامٌ قَالَ ابْنُ عَامِرٍ فَتَرَحَّمَتْ عَلَيْهِ وَقَالَتْ خَيْرًا - قَالَ قَتَادَةُ وَكَانَ أُصِيبَ يَوْمَ أُحُدٍ . فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْبِئِينِي عَنْ خُلُقِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَتْ أَلَسْتَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ قُلْتُ بَلَى . قَالَتْ فَإِنَّ خُلُقَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ الْقُرْآنَ . - قَالَ - فَهَمَمْتُ أَنْ أَقُومَ وَلاَ أَسْأَلَ أَحَدًا عَنْ شَىْءٍ حَتَّى أَمُوتَ ثُمَّ بَدَا لِي فَقُلْتُ أَنْبِئِينِي عَنْ قِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَتْ أَلَسْتَ تَقْرَأُ { يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ} قُلْتُ بَلَى . قَالَتْ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ افْتَرَضَ قِيَامَ اللَّيْلِ فِي أَوَّلِ هَذِهِ السُّورَةِ فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ حَوْلاً وَأَمْسَكَ اللَّهُ خَاتِمَتَهَا اثْنَىْ عَشَرَ شَهْرًا فِي السَّمَاءِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ فِي آخِرِ هَذِهِ السُّورَةِ التَّخْفِيفَ فَصَارَ قِيَامُ اللَّيْلِ تَطَوُّعًا بَعْدَ فَرِيضَةٍ . - قَالَ - قُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْبِئِينِي عَنْ وِتْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَتْ كُنَّا نُعِدُّ لَهُ سِوَاكَهُ وَطَهُورَهُ فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ مَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَيَتَسَوَّكُ وَيَتَوَضَّأُ وَيُصَلِّي تِسْعَ رَكَعَاتٍ لاَ يَجْلِسُ فِيهَا إِلاَّ فِي الثَّامِنَةِ فَيَذْكُرُ اللَّهَ وَيَحْمَدُهُ وَيَدْعُوهُ ثُمَّ يَنْهَضُ وَلاَ يُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي التَّاسِعَةَ ثُمَّ يَقْعُدُ فَيَذْكُرُ اللَّهَ وَيَحْمَدُهُ وَيَدْعُوهُ ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمًا يُسْمِعُنَا ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ مَا يُسَلِّمُ وَهُوَ قَاعِدٌ فَتِلْكَ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً يَا بُنَىَّ فَلَمَّا أَسَنَّ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَخَذَ اللَّحْمَ أَوْتَرَ بِسَبْعٍ وَصَنَعَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مِثْلَ صَنِيعِهِ الأَوَّلِ فَتِلْكَ تِسْعٌ يَا بُنَىَّ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى صَلاَةً أَحَبَّ أَنْ يُدَاوِمَ عَلَيْهَا وَكَانَ إِذَا غَلَبَهُ نَوْمٌ أَوْ وَجَعٌ عَنْ قِيَامِ اللَّيْلِ صَلَّى مِنَ النَّهَارِ ثِنْتَىْ عَشْرَةَ رَكْعَةً وَلاَ أَعْلَمُ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ الْقُرْآنَ كُلَّهُ فِي لَيْلَةٍ وَلاَ صَلَّى لَيْلَةً إِلَى الصُّبْحِ وَلاَ صَامَ شَهْرًا كَامِلاً غَيْرَ رَمَضَانَ . - قَالَ - فَانْطَلَقْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسِ فَحَدَّثْتُهُ بِحَدِيثِهَا فَقَالَ صَدَقَتْ لَوْ كُنْتُ أَقْرَبُهَا أَوْ أَدْخُلُ عَلَيْهَا لأَتَيْتُهَا حَتَّى تُشَافِهَنِي بِهِ . - قَالَ - قُلْتُ لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكَ لاَ تَدْخُلُ عَلَيْهَا مَا حَدَّثْتُكَ حَدِيثَهَا .
Opowiedział nam Muhammad ibn al-Musanna al-Anazi, opowiedział nam Muhammad ibn Abi Adijj, od Sa’ida, od Katady, od Zurary, że Sa’d ibn Hiszam ibn Amir zamierzał wyruszyć na wyprawę wojenną na drodze Allaha. Przybył więc do Medyny, chcąc sprzedać swoją posiadłość i przeznaczyć uzyskane środki na broń i wierzchowce, aby dżihad przeciwko Rzymianom prowadzić aż do śmierci. Gdy przybył do Medyny, spotkał grupę jej mieszkańców, którzy odradzili mu ten zamiar i poinformowali go, że sześciu towarzyszy pragnęło uczynić to samo za życia Proroka Allaha ﷺ, lecz Prorok Allaha ﷺ zabronił im tego, mówiąc:
„Czyż nie macie we mnie pięknego wzoru?”. Gdy mu o tym opowiedzieli, powrócił do swojej żony – którą wcześniej rozwódł – i wziął świadków na swoje pojednanie z nią. Następnie udał się do Ibn Abbasa i zapytał go o modlitwę witir Posłańca Allaha ﷺ. Ibn Abbas rzekł: „Czyż nie wskazać ci człowieka najlepiej na świecie znającego witir Posłańca Allaha ﷺ?”. Zapytał: „Kto to taki?”. Odpowiedział: „Aisza. Idź więc do niej i zapytaj ją, a potem wróć do mnie i przekaż mi jej odpowiedź”. Udałem się zatem do Hakima ibn Aflaha i poprosiłem go, by zaprowadził mnie do niej. Odmówił jednak, mówiąc: „Nie będę się do niej zbliżał, gdyż zakazałem jej wypowiadać się na temat tych dwóch stronnictw, ona jednak uparła się przy swoim i wzięła udział w tamtym konflikcie”. Przysiągłem mu jednak na Allaha, więc zgodził się i razem udaliśmy się do Aiszy. Poprosiliśmy o pozwolenie na wejście, a ona nas przyjęła. Zapytała: „Czy to ty, Hakimie?”, rozpoznając go. Odparł: „Tak”. Zapytała: „Kto jest z tobą?”. Odpowiedział: „Sa’d ibn Hiszam”. Zapytała: „Który Hiszam?”. Odparł: „Syn Amira”. Wtedy odmówiła za niego modlitwę o miłosierdzie Allaha i wypowiedziała o nim dobre słowa (Katada dodał, że zginął on męczeńską śmiercią pod Uhudem). Powiedziałem wówczas: „O Matko Wiernych, opowiedz mi o charakterze Posłańca Allaha ﷺ”. Zapytała: „Czyż nie czytasz Koranu?”. Odpowiedziałem: „Owszem”. Rzekła więc: „Zaprawdę, charakterem Proroka Allaha ﷺ był Koran”. Zamierzałem już wstać i nie pytać nikogo o nic więcej aż do śmierci, lecz zmieniłem zdanie i powiedziałem: „Opowiedz mi o nocnej modlitwie Posłańca Allaha ﷺ”. Zapytała: „Czyż nie recytujesz sury »O okryty szatą«?”. Odpowiedziałem: „Owszem”. Rzekła: „Allah, Potężny i Wyniosły, uczynił nocną modlitwę obowiązkową na początku tej sury. Prorok Allaha ﷺ i jego towarzysze praktykowali ją przez rok, po czym Allah wstrzymał końcowe wersety tej sury w niebie przez dwanaście miesięcy, aż wreszcie objawił zakończenie przynoszące ulgę. W ten sposób modlitwa nocna stała się dobrowolna po tym, jak była obowiązkiem”. Powiedziałem: „O Matko Wiernych, opowiedz mi o modlitwie witir Posłańca Allaha ﷺ”. Odpowiedziała: „Przygotowywałyśmy dla niego miswak i wodę do ablucji. Allah budził go w nocy, kiedy tylko zechciał. Używał on miswaku, dokonywał ablucji i odmawiał dziewięć rakatów, siadając jedynie podczas ósmego, by wspominać Allaha, chwalić Go i prosić. Następnie wstawał bez składania salam i odmawiał dziewiąty rakaat. Potem siadał, wspominał Allaha, chwalił Go i prosił, po czym składał salam tak głośno, byśmy go słyszeli. Po salam odmawiał jeszcze dwa rakaty na siedząco, co łącznie dawało jedenaście rakatów, mój synu. Gdy jednak Prorok Allaha ﷺ się zestarzał i przybrał na wadze, odmawiał witir jako siedem rakatów, postępując z dwoma ostatnimi tak samo jak wcześniej, co łącznie dawało dziewięć rakatów, mój synu. Prorok Allaha ﷺ, gdy rozpoczął jakąś modlitwę, lubił ją kontynuować regularnie. Jeśli zaś sen lub choroba uniemożliwiały mu nocną modlitwę, odmawiał w ciągu dnia dwanaście rakatów. Nie wiem, by Prorok Allaha ﷺ kiedykolwiek przeczytał cały Koran w jedną noc, modlił się całą noc aż do świtu czy pościł pełny miesiąc inny niż Ramadan”. Następnie udałem się do Ibn Abbasa i opowiedziałem mu jej słowa, na co on odrzekł: „Mówi prawdę. Gdybym był z nią bliżej lub miał do niej dostęp, sam bym do niej poszedł, by usłyszeć to bezpośrednio z jej ust”. Dodałem: „Gdybym wiedział, że do niej nie chodzisz, nie przekazywałbym ci tego hadisu”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ wytrwale odprawiał modlitwę nocną, zachowując umiar i stałość.
Modlitwa nocna o nieparzystej liczbie jednostek modlitewnych, często odprawiana na zakończenie nocnych modlitw.
Jedna jednostka modlitwy, obejmująca między innymi stanie, recytację, skłon i pokłon.
Gałązka lub przyrząd służący do czyszczenia zębów.
Uczeni wnioskują z tej relacji, że po początkowym ustanowieniu obowiązku modlitwa nocna stała się dobrowolnym aktem czci. Relacja pokazuje również, że Prorok ﷺ modlił się różną liczbę rakaʿ i dostosowywał swoją stałą praktykę religijną, gdy się zestarzał. Jego przykład podkreśla zarówno wytrwałość, jak i umiar: lubił regularne oddawanie czci, lecz nie czynił go niepotrzebnie uciążliwym. Opis Aiszy, że jego charakter był Koranem, ukazuje, iż jego postępowanie wcielało w życie koraniczne wskazówki.
- Wybierz taką modlitwę nocną, której możesz podołać, i odprawiaj ją regularnie, nawet jeśli jest krótka.
- Dostosuj praktyki religijne do choroby lub zmęczenia, a gdy będziesz w stanie, wróć do nich.
- Nie tylko recytuj Koran, lecz pozwól, by jego wskazówki kształtowały również twój charakter.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.