Sahih Muslim, hadis 210
Przekazany przez Abdullah ibn Amr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Amr
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ " . غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " وَإِنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ " .
Opowiedział nam Abu Bakr ibn Abi Szajba, opowiedział nam Abdullah ibn Numajr; oraz opowiedział nam Ibn Numajr, opowiedział nam mój ojciec, opowiedział nam Al-A'masz; i opowiedział mi Zuhajr ibn Harb, opowiedział nam Waki', opowiedział nam Sufjan, od Al-A'masza, od Abdullaha ibn Murry, od Masruka, od Abdullaha ibn Amra, który powiedział: Rzekł Posłaniec Allaha ﷺ:
«Cztery cechy: kto posiada je wszystkie, jest czystym obłudnikiem; a kto ma jedną z nich, ma w sobie cechę obłudy, dopóki jej nie porzuci: gdy mówi – kłamie, gdy zawiera przymierze – zdradza, gdy obiecuje – nie dotrzymuje słowa, a gdy się spiera – używa nieprzyzwoitej mowy». Z tym że w przekazie Sufjana znajduje się sformułowanie: «A jeśli ma jedną z nich, to ma w sobie cechę obłudy».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kłamstwo, zdrada, łamanie obietnic i gwałtowne spieranie się są oznakami obłudy.
Chodzi tu o zachowanie przypominające postępowanie obłudnika; tekst nie stwierdza, że dana osoba automatycznie staje się niewierząca.
Niedotrzymanie zawartej umowy lub złożonej obietnicy.
Przekręcanie prawdy podczas konfliktu lub używanie obraźliwego i niestosownego języka.
Klasyczni uczeni wyjaśniają, że wymienione cechy są oznakami praktycznej obłudy: odzwierciedlają postępowanie obłudników, lecz same w sobie nie czynią człowieka niewierzącym. Kto przejawia jedną z tych cech, nosi ją w sobie tak długo, jak trwa w takim postępowaniu; dlatego ważne są szczera skrucha i porzucenie tej cechy. W sporze muzułmanin pozostaje uczciwy i opanowany, także wtedy, gdy broni swoich praw.
- Zastanów się nad swoimi słowami, zanim je wypowiesz, i szczerze przyznaj, gdy popełnisz błąd.
- Składaj tylko te obietnice, których możesz dotrzymać, i odpowiednio wcześnie informuj o zmianach ustaleń.
- Podczas kłótni zachowuj szacunek: broń swojego stanowiska bez kłamstwa, obrażania i wyolbrzymiania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.