Sahih Muslim, hadis 2165
Przekazany przez Umm Atiyyah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Umm Atiyyah
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، - حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ، عَطِيَّةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا} { وَلاَ يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ} قَالَتْ كَانَ مِنْهُ النِّيَاحَةُ . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ آلَ فُلاَنٍ فَإِنَّهُمْ كَانُوا أَسْعَدُونِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلاَ بُدَّ لِي مِنْ أَنْ أُسْعِدَهُمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ آلَ فُلاَنٍ " .
Opowiedzieli nam Abu Bakr ibn Abi Szejba, Zuhajr ibn Harb i Ishak ibn Ibrahim, wszyscy od Abu Muawiji – rzekł Zuhajr: Opowiedział nam Muhammad ibn Chazim – opowiedział nam Asim, od Hafsy, od Umm Atijji, która powiedziała: Kiedy objawiony został ten werset:
«Że będą ci przysięgać wierność, iż nie będą niczego dodawać Allahowi jako wspólnika i nie będą cię nieposłuszne w tym, co uznane jest za dobre», ona rzekła: Wśród tego znalazło się również zawodzenie żałobne (nijaha). Powiedziała: Rzekłam więc: «O Posłańcu Allaha, z wyjątkiem rodziny tego a tego, gdyż wspierali mnie w zawodzeniu w czasach przedislamskich i nie mam innego wyjścia, jak tylko im się odwzajemnić». Posłaniec Allaha ﷺ odpowiedział: «Z wyjątkiem rodziny tego a tego».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Umm 'Atiyya otrzymała pozwolenie, by wesprzeć jedną rodzinę, która wcześniej jej pomogła.
Umm 'Atiyya opowiedziała, że zawodzenie żałobne zostało ujęte w przysiędze kobiet, iż nie będą nieposłuszne Prorokowi ﷺ w tym, co dobre. Poprosiła o wyjątek dla rodziny, która pomogła jej w zawodzeniu żałobnym w czasach przedislamskich.
Głośne opłakiwanie zmarłego, na przykład lamentowanie lub wydawanie żałobnych okrzyków.
Przysięga wierności, w której kobiety zobowiązywały się między innymi nie przypisywać Allahowi żadnego współtowarzysza i nie sprzeciwiać się Prorokowi ﷺ w tym, co dobre.
Okres przedislamski, określany jako al-dżahilijja.
Klasyczni uczeni omawiają tę relację razem z tekstami zakazującymi zawodzenia żałobnego. Zezwolenie udzielone Umm 'Atiyyie rozumieją jako ograniczony wyjątek dotyczący wspomnianej rodziny, a nie jako ogólne zwolnienie z zakazu. Cztery sunnickie szkoły prawa zasadniczo zakazują zawodzenia żałobnego i rytuałów lamentacyjnych; zwykły smutek i płacz, którym nie towarzyszą zakazane zachowania, nie są tym objęte. Relacja pokazuje też, że przysięga posłuszeństwa w tym, co dobre, nie oznacza posłuszeństwa w tym, co niedozwolone.
- Wspieraj pogrążonych w żałobie swoją obecnością, praktyczną pomocą i pocieszeniem, nie przejmując zakazanych rytuałów lamentacyjnych.
- W kwestiach religijnych odróżniaj zwykłe łzy od zawodzenia żałobnego połączonego z zakazanymi zachowaniami.
- Pamiętaj o wcześniejszej pomocy i więzach rodzinnych, lecz zachowuj granice tego, co dozwolone religijnie.
Ta sahih relacja przekazana przez Umm 'Atiyyę opisuje przysięgę i zakaz zawodzenia żałobnego, uzupełniając kontekst tego wyjątku.
Sahih Muslim · #2164 (Sahih)Ta sahih relacja również wspomina, że Prorok ﷺ odbierał od kobiet przysięgę, i objaśnia szerszy kontekst.
Sahih Muslim · #2166 (Sahih)Umm 'Atiyya opowiada tu, że zawodzenie żałobne było im zakazane; pomaga to określić granice wyjątku w głównym tekście.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.