Sahih Muslim, hadis 2292
Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Huraira
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا سُهَيْلُ، بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ صَاحِبِ كَنْزٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهُ إِلاَّ أُحْمِيَ عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُجْعَلُ صَفَائِحَ فَيُكْوَى بِهَا جَنْبَاهُ وَجَبِينُهُ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلاَّ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ وَمَا مِنْ صَاحِبِ غَنَمٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلاَّ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ كَأَوْفَرِ مَا كَانَتْ فَتَطَؤُهُ بِأَظْلاَفِهَا وَتَنْطِحُهُ بِقُرُونِهَا لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ وَلاَ جَلْحَاءُ كُلَّمَا مَضَى عَلَيْهِ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَ عِبَادِهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ثُمَّ يُرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ وَإِمَّا إِلَى النَّارِ " . قَالَ سُهَيْلٌ فَلاَ أَدْرِي أَذَكَرَ الْبَقَرَ أَمْ لاَ . قَالُوا فَالْخَيْلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الْخَيْلُ فِي نَوَاصِيهَا - أَوْ قَالَ - الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا - قَالَ سُهَيْلٌ أَنَا أَشُكُّ - الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْخَيْلُ ثَلاَثَةٌ فَهْىَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَلِرَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَيُعِدُّهَا لَهُ فَلاَ تُغَيِّبُ شَيْئًا فِي بُطُونِهَا إِلاَّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرًا وَلَوْ رَعَاهَا فِي مَرْجٍ مَا أَكَلَتْ مِنْ شَىْءٍ إِلاَّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا أَجْرًا وَلَوْ سَقَاهَا مِنْ نَهْرٍ كَانَ لَهُ بِكُلِّ قَطْرَةٍ تُغَيِّبُهَا فِي بُطُونِهَا أَجْرٌ - حَتَّى ذَكَرَ الأَجْرَ فِي أَبْوَالِهَا وَأَرْوَاثِهَا - وَلَوِ اسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خَطْوَةٍ تَخْطُوهَا أَجْرٌ وَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا تَكَرُّمًا وَتَجَمُّلاً وَلاَ يَنْسَى حَقَّ ظُهُورِهَا وَبُطُونِهَا فِي عُسْرِهَا وَيُسْرِهَا وَأَمَّا الَّذِي عَلَيْهِ وِزْرٌ فَالَّذِي يَتَّخِذُهَا أَشَرًا وَبَطَرًا وَبَذَخًا وَرِيَاءَ النَّاسِ فَذَاكَ الَّذِي هِيَ عَلَيْهِ وِزْرٌ " . قَالُوا فَالْحُمُرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَىَّ فِيهَا شَيْئًا إِلاَّ هَذِهِ الآيَةَ الْجَامِعَةَ الْفَاذَّةَ { فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ} " .
Opowiedział mi Muhammad ibn Abd al-Malik al-Umawi, opowiedział nam Abd al-Aziz ibn al-Muchtar, opowiedział nam Suhail ibn Abi Salih, od swojego ojca, od Abu Hurairy, który powiedział: Wysłannik Allaha ﷺ rzekł:
«Nie ma właściciela skarbu, który nie uiściłby z niego zakatu, a nie zostałby on rozgrzany w Ogniu Piekielnym i przekuty w płyty, którymi wypalane by były jego boki i czoło, dopóki Allah nie osądzi Swoich sług w dniu, którego miara wynosić będzie pięćdziesiąt tysięcy lat; następnie ukaże mu się jego droga, czy to do Raju, czy do Piekła. I nie ma właściciela wielbłądów, który nie uiściłby z nich zakatu, a nie zostałby rozciągnięty na miękkiej, piaszczystej równinie, i przechodziłyby one po nim w jak największej liczbie; za każdym razem, gdy przejdzie ostatni, zawracany jest pierwszy, dopóki Allah nie osądzi Swoich sług w dniu, którego miara wynosić będzie pięćdziesiąt tysięcy lat; następnie ukaże mu się jego droga, czy to do Raju, czy do Piekła. I nie ma właściciela owiec, który nie uiściłby z nich zakatu, a nie zostałby rozciągnięty na miękkiej, piaszczystej równinie, i przychodziłyby one do niego w jak największej liczbie, depcząc go swoimi racicami i bodąc rogami; nie byłoby wśród nich żadnej z ułamanym rogiem, ani bezrogiej, ani z krętym rogiem; za każdym razem, gdy przejdzie ostatnia, zawracana jest pierwsza, dopóki Allah nie osądzi Swoich sług w dniu, którego miara wynosić będzie pięćdziesiąt tysięcy lat z tych, które liczycie; następnie ukaże mu się jego droga, czy to do Raju, czy do Piekła». Suhail powiedział: «Nie wiem, czy wspomniał również o krowach, czy nie». Zapytali: «A co z końmi, o Wysłanniku Allaha?». Odpowiedział: «Dobro tkwi w grzywach koni —lub powiedział: Dobro jest przywiązane do grzyw koni— (Suhail powiedział: Mam wątpliwości, którego z tych dwóch wyrażeń użył) aż do Dnia Zmartwychwstania. Konie są trojakiego rodzaju: dla jednego człowieka są nagrodą, dla drugiego osłoną, a dla trzeciego ciężarem. Co do tych, które są nagrodą, to człowiek, który hoduje je na drodze Allaha i przygotowuje je dla Niego; nic nie znika w ich brzuchach, by Allah nie zapisał mu za to nagrody. Nawet jeśli pasą się na łące, za wszystko, co zjedzą, Allah zapisze mu nagrodę. A jeśli piją wodę z rzeki, za każdą kroplę, która znika w ich brzuchach, należy mu się nagroda» —aż wspomniał o nagrodzie za ich mocz i odchody—. «A jeśli galopują przez jedno lub dwa wzniesienia, za każdy postawiony krok zostaje mu zapisana nagroda. Co do tego, dla którego są osłoną, to człowiek, który hoduje je dla zaszczytu i godności, i nie zapomina o prawach ich grzbietów i brzuchów, zarówno w trudności, jak i w dobrobycie. A co do tego, dla którego są ciężarem, to ten, który hoduje je z pychy, zarozumiałości, przepychu i na pokaz ludziom; dla takiego są one ciężarem». Zapytali: «A co z osłami, o Wysłanniku Allaha?». Odpowiedział: «Allah nie objawił mi niczego konkretnego na ich temat poza tym wszechobejmującym i wymownym wersetem: {Kto więc uczyni dobro ważące tyle, co atom, zobaczy je. A kto uczyni zło ważące tyle, co atom, zobaczy je}».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto zaniedbuje zakat, zostanie rozliczony ze swojego majątku.
Obowiązkowa jałmużna należna od określonych rodzajów majątku, jeśli spełnione są wymagane warunki.
Tutaj: zgromadzony majątek, od którego nie zapłacono należnego zakatu.
Opis długiego i doniosłego Dnia Sądu.
Klasyczni uczeni wyciągają stąd wniosek, że zakat jest obowiązkowym prawem związanym z majątkiem spełniającym wymagane warunki, a świadome uchylanie się od jego zapłaty jest ciężkim grzechem. Przykłady złota, wielbłądów i owiec podkreślają, że w Dniu Sądu majątek człowieka może świadczyć przeciwko niemu. W odniesieniu do koni przekaz rozróżnia ich przeznaczenie i sposób troski o nie: majątek przeznaczony na drogę Allaha może przynieść nagrodę, natomiast próżność i zaniedbanie stają się obciążeniem. Wymienione zwierzęta są przykładami; zasady zakatu od różnych rodzajów majątku są szerzej omawiane w islamskim prawie.
- Co roku sprawdzaj, czy twój majątek osiągnął próg zakatu, i płać należną kwotę.
- Zarządzając majątkiem, uwzględniaj prawa innych, a nie tylko własną korzyść.
- Zastanów się nad swoimi intencjami związanymi z majątkiem i nie używaj go do pychy ani popisywania się.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.