Wstęp · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadis 3695

Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Wstęp
صحيح مسلم
Kto go przekazał?

Przekazał Abdullah ibn Abbas

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْأَسْأَلَ عُمَرَ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمَّا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَدَلَ عُمَرُ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ أَتَانِي فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا ‏{‏ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ قَالَ عُمَرُ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ - قَالَ الزُّهْرِيُّ كَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ - قَالَ هِيَ حَفْصَةُ وَعَائِشَةُ ‏.‏ ثُمَّ أَخَذَ يَسُوقُ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ - قَالَ - وَكَانَ مَنْزِلِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ بِالْعَوَالِي فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَانْطَلَقْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ فَقُلْتُ أَتَهْجُرُهُ إِحْدَاكُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ لاَ تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمَ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ - يُرِيدُ عَائِشَةَ - قَالَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْىِ وَغَيْرِهِ وَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي ثُمَّ أَتَانِي عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ثُمَّ نَادَانِي فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ ‏.‏ قُلْتُ مَاذَا أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا حَتَّى إِذَا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي ثُمَّ نَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَهْىَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرُبَةِ ‏.‏ فَأَتَيْتُ غُلاَمًا لَهُ أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عِنْدَهُ رَهْطٌ جُلُوسٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ ثُمَّ أَتَيْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَىَّ ‏.‏ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ ‏.‏ فَوَلَّيْتُ مُدْبِرًا فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أَذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ فَقُلْتُ أَطَلَّقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَىَّ وَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَوْ رَأَيْتَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ قَوْمًا نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَ أَفَتَأْمَنُ إِحْدَاهُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْسَمُ مِنْكِ وَأَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْكِ ‏.‏ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ فَجَلَسْتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فِي الْبَيْتِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ إِلاَّ أُهُبًا ثَلاَثَةً فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاسْتَوَى جَالِسًا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ ‏.‏ حَتَّى عَاتَبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا مَضَى تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ - ثُمَّ قَالَ - يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ عَلَىَّ الآيَةَ ‏{‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ‏}‏ حَتَّى بَلَغَ ‏{‏ أَجْرًا عَظِيمًا‏}‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا لِيَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَوَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ ‏.‏ قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لاَ تُخْبِرْ نِسَاءَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ أَرْسَلَنِي مُبَلِّغًا وَلَمْ يُرْسِلْنِي مُتَعَنِّتًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا مَالَتْ قُلُوبُكُمَا‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedzieli nam Ishaq ibn Ibrahim al-Hanzali i Muhammad ibn Abi Umar — i obaj byli zgodni co do brzmienia hadisu —; powiedział Ibn Abi Umar:

„Opowiedział nam”, natomiast Ishaq powiedział: „Poinformował nas Abdurrazzak, poinformował nas Ma'mar, od Az-Zuhriego, od Ubaidullaha ibn Abdullaha ibn Abi Zaura, od Ibn Abbasa, który rzekł: Zawsze pragnąłem zapytać Umara o dwie żony Proroka ﷺ, do których Allah Najwyższy powiedział: {Jeśli obie pokutujecie przed Allahem, to zaprawdę wasze serca się skłoniły} [66:4], aż w końcu Umar wyruszył na Hadżdż, a ja udałem się z nim. Gdy byliśmy w pewnej części drogi, Umar oddalił się, a ja oddaliłem się razem z nim, niosąc dzbanek z wodą. Załatwił swoje potrzeby fizjologiczne, a potem podszedł do mnie; polałem wodę na jego ręce i dokonał ablucji. Wtedy powiedziałem: „O Wodzu Wiernych! Kim są te dwie żony Proroka ﷺ, o których Allah, Wywyższony i Majestatyczny, powiedział: {Jeśli obie pokutujecie przed Allahem, to zaprawdę wasze serca się skłoniły}?”. Umar odpowiedział: „Jakiż ty jesteś dziwny, o Ibn Abbasie!” — powiedział Az-Zuhri: Na Allaha, nie podobało mu się to pytanie, ale nie ukrył odpowiedzi —. Rzekł: „To Hafsa i Aisza”. Następnie zaczął opowiadać hadis, mówiąc: „Byliśmy ludem Kurajszytów, którzy dominowali nad swoimi kobietami, lecz gdy przybyliśmy do Medyny, zastaliśmy lud, nad którym dominowały ich kobiety, więc nasze kobiety zaczęły uczyć się od tamtych”. Powiedział: „Mój dom znajdował się w pobliżu Banu Ummajja ibn Zajd, na obrzeżach Medyny. Pewnego dnia rozgniewałem się na moją żonę, a ona mi się odpysknęła, co mi się nie spodobało. Ona zaś rzekła: 'Dziwisz się, że ci odpyskuję? Na Allaha, żony Proroka ﷺ odpyskują mu, a jedna z nich odsuwa się od niego od dnia do nocy!'. Poszedłem więc do Hafsy i zapytałem: 'Czy odpyskujecie Posłańcowi Allaha ﷺ?'. Odpowiedziała: 'Tak'. Zapytałem: 'Czy któraś z was odsuwa się od niego od dnia do nocy?'. Odpowiedziała: 'Tak'. Rzekłem: 'Zawiodła i straciła ta, która tak czyni spośród was. Czy żadna z was nie obawia się, że Allah rozgniewa się na nią z powodu gniewu Jego Posłańca ﷺ i przez to zginie? Nie odpyskujcie Posłańcowi Allaha ﷺ i nie proście go o nic; proście mnie o to, czego chcecie. I niech cię nie zwodzi to, że twoja sąsiadka jest ładniejsza i bardziej kochana przez Posłańca Allaha ﷺ niż ty' — miał na myśli Aiszę —. Powiedział: „Miałem sąsiada z Ansarów i zamienialiśmy się w uczęszczaniu do Posłańca Allaha ﷺ; on szedł jednego dnia, a ja drugiego. On przynosił mi wieści o objawieniu i inne sprawy, a ja jemu to samo. Mawialiśmy, że Ghassanidzi podkuwają konie, by nas zaatakować. Mój towarzysz poszedł pewnego dnia, a potem przyszedł do mnie wieczorem; zapukał do moich drzwi i zawołał mnie. Wyszedłem do niego, a on rzekł: 'Stała się wielka rzecz'. Zapytałem: 'Co takiego? Czy przyszli Ghassanidzi?'. Odparł: 'Nie, lecz coś większego i dłuższego: Prorok ﷺ rozwiódł się ze swoimi żonami'. Rzekłem: 'Hafsa zawiodła i straciła; przeczuwałem, że tak się stanie'. Gdy nastał świt, odmówiłem modlitwę poranną, ubrałem się i zszedłem do Hafsy, która płakała. Zapytałem: 'Czy Posłaniec Allaha ﷺ rozwiódł się z wami?'. Odpowiedziała: 'Nie wiem, ale izoluje się w tej górnej izbie'. Podszedłem do jego czarnoskórego sługi i rzekłem: 'Poproś o pozwolenie dla Umara'. Wszedł i wyszedł do mnie, mówiąc: 'Wspomniałem o tobie, ale milczał'. Udałem się do minbaru i usiadłem; siedziała tam grupa ludzi, niektórzy z nich płakali. Siedziałem przez chwilę, aż ogarnął mnie niepokój. Wróciłem do sługi i rzekłem: 'Poproś o pozwolenie dla Umara'. Wszedł i wyszedł do mnie, mówiąc: 'Wspomniałem o tobie, ale milczał'. Odwróciłem się, by odejść, lecz sługa zawołał mnie, mówiąc: 'Wejdź, pozwolił ci'. Wszedłem i pozdrowiłem Posłańca Allaha ﷺ, który opierał się o matę z palmowych liści, która zostawiła ślady na jego boku. Rzekłem: 'O Posłańcu Allaha! Czy rozwiódłeś się ze swoimi żonami?'. Podniósł głowę w moją stronę i powiedział: 'Nie'. Rzekłem: 'Allah jest Największy! O Posłańcu Allaha, gdybyś widział, jakimi ludźmi byliśmy my, Kurajszyci, którzy dominowali nad kobietami, a gdy przybyliśmy do Medyny, zastaliśmy lud zdominowany przez kobiety, i nasze kobiety zaczęły je naśladować! Pewnego dnia rozgniewałem się na moją żonę, a ona mi odpysknęła, co mi się nie spodobało. Rzekła: "Dziwisz się, że ci odpyskuję? Na Allaha, żony Proroka ﷺ odpyskują mu, a jedna z nich odsuwa się od niego cały dzień aż do nocy!". Odpowiedziałem jej: "Zawiodła i straciła ta, która tak czyni. Czy żadna z nich nie obawia się, że Allah rozgniewa się na nią z powodu gniewu Jego Posłańca ﷺ i zginie?". Posłaniec Allaha ﷺ uśmiechnął się. Kontynuowałem: 'O Posłańcu Allaha! Odwiedziłem Hafsę i powiedziałem jej: Niech cię nie zwodzi to, że twoja sąsiadka jest ładniejsza i bardziej kochana przez Posłańca Allaha ﷺ niż ty'. Posłaniec Allaha ﷺ uśmiechnął się ponownie. Rzekłem: 'O Posłańcu Allaha! Czy mogę porozmawiać z tobą o przyjemnych sprawach?'. Odpowiedział: 'Tak'. Usiadłem, rozejrzałem się po domu i, na Allaha, nie zobaczyłem w nim nic przyciągającego wzrok poza trzema

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

ʿUmar opowiada, jak Prorok ﷺ wybrał prostotę i dał swoim żonom możliwość wyboru.

Kontekst i przyczyna

Relacja łączy surę At-Tahrim 66:4 z Hafsą i Aiszą oraz opisuje oddalenie się Proroka ﷺ od żon, jego przysięgę, że przez miesiąc nie będzie do nich przychodził, i ich wybór po objawieniu sury Al-Ahzab 33:28–29.

Objaśnienie trudnych słów
Wudu

Rytualne obmycie, którego muzułmanie dokonują przed modlitwą.

Mushraba

Mała izba na piętrze lub wydzielone pomieszczenie.

Dom Życia Przyszłego

Trwałe życie po śmierci, które przedkłada się nad przemijające przyjemności tego świata.

Wnioski uczonych

Uczeni wyjaśniają, że wersety dawały żonom wybór między dobrami doczesnymi a Allah’em, Jego Posłańcem ﷺ i Życiem Przyszłym. Aisza wybrała Allaha, Jego Posłańca ﷺ i Życie Przyszłe. Relacja wychwala prostotę i uczy, że doczesne bogactwo nie jest dowodem Bożej przychylności. Pokazuje też, że mąż powinien traktować rodzinę mądrze i troskliwie; wzmianka o sprzeciwianiu się nie daje ogólnego przyzwolenia na nieuprzejmość ani niesprawiedliwość. Uczeni prawa omawiają na jej podstawie między innymi to, że miesiąc kalendarza księżycowego może trwać dwadzieścia dziewięć dni.

Lekcje na dziś
  1. Przy ważnych decyzjach rodzinnych szczerze rozmawiajcie ze sobą i zwracajcie się do siebie z szacunkiem.
  2. Nie pozwól, by majątek i luksus decydowały o tym, czy twoje życie jest udane; skup się na wierze i Życiu Przyszłym.
  3. Zanim wyciągniesz wnioski, poświęć czas na sprawdzenie wypowiedzi lub pogłoski.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.