Księga Wiary · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadis 415

Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Wiary
صحيح مسلم
Kto go przekazał?

Od Muslim aż do Proroka ﷺ

Sahih (wiarygodny)
  1. 1Harmala ibn Yahya at‑Tujibiprzekazał go Muslimحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ
  2. 2Ibn Wahbابْنُ وَهْبٍ
  3. 3Yunusيُونُسُ
  4. 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
  5. 5Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
  6. 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ أَبُو ذَرٍّ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ فُرِجَ سَقْفُ بَيْتِي وَأَنَا بِمَكَّةَ فَنَزَلَ جِبْرِيلُ صلى الله عليه وسلم فَفَرَجَ صَدْرِي ثُمَّ غَسَلَهُ مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ جَاءَ بِطَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ مُمْتَلِئٍ حِكْمَةً وَإِيمَانًا فَأَفْرَغَهَا فِي صَدْرِي ثُمَّ أَطْبَقَهُ ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِي فَعَرَجَ بِي إِلَى السَّمَاءِ فَلَمَّا جِئْنَا السَّمَاءَ الدُّنْيَا قَالَ جِبْرِيلُ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - لِخَازِنِ السَّمَاءِ الدُّنْيَا افْتَحْ ‏.‏ قَالَ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا جِبْرِيلُ ‏.‏ قَالَ هَلْ مَعَكَ أَحَدٌ قَالَ نَعَمْ مَعِيَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ فَأُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ فَفَتَحَ - قَالَ - فَلَمَّا عَلَوْنَا السَّمَاءَ الدُّنْيَا فَإِذَا رَجُلٌ عَنْ يَمِينِهِ أَسْوِدَةٌ وَعَنْ يَسَارِهِ أَسْوِدَةٌ - قَالَ - فَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ يَمِينِهِ ضَحِكَ وَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ شِمَالِهِ بَكَى - قَالَ - فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالاِبْنِ الصَّالِحِ - قَالَ - قُلْتُ يَا جِبْرِيلُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا آدَمُ صلى الله عليه وسلم وَهَذِهِ الأَسْوِدَةُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ نَسَمُ بَنِيهِ فَأَهْلُ الْيَمِينِ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَالأَسْوِدَةُ الَّتِي عَنْ شِمَالِهِ أَهْلُ النَّارِ فَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ يَمِينِهِ ضَحِكَ وَإِذَا نَظَرَ قِبَلَ شِمَالِهِ بَكَى - قَالَ - ثُمَّ عَرَجَ بِي جِبْرِيلُ حَتَّى أَتَى السَّمَاءَ الثَّانِيَةَ ‏.‏ فَقَالَ لِخَازِنِهَا افْتَحْ - قَالَ - فَقَالَ لَهُ خَازِنُهَا مِثْلَ مَا قَالَ خَازِنُ السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَفَتَحَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَذَكَرَ أَنَّهُ وَجَدَ فِي السَّمَوَاتِ آدَمَ وَإِدْرِيسَ وَعِيسَى وَمُوسَى وَإِبْرَاهِيمَ - صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ - وَلَمْ يُثْبِتْ كَيْفَ مَنَازِلُهُمْ غَيْرَ أَنَّهُ ذَكَرَ أَنَّهُ قَدْ وَجَدَ آدَمَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فِي السَّمَاءِ الدُّنْيَا وَإِبْرَاهِيمَ فِي السَّمَاءِ السَّادِسَةِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَلَمَّا مَرَّ جِبْرِيلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِإِدْرِيسَ - صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ - قَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالأَخِ الصَّالِحِ - قَالَ - ثُمَّ مَرَّ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ هَذَا إِدْرِيسُ - قَالَ - ثُمَّ مَرَرْتُ بِمُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالأَخِ الصَّالِحِ - قَالَ - قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا مُوسَى - قَالَ - ثُمَّ مَرَرْتُ بِعِيسَى فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالأَخِ الصَّالِحِ ‏.‏ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ - قَالَ - ثُمَّ مَرَرْتُ بِإِبْرَاهِيمَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الصَّالِحِ وَالاِبْنِ الصَّالِحِ - قَالَ - قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا إِبْرَاهِيمُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي ابْنُ حَزْمٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَأَبَا حَبَّةَ الأَنْصَارِيَّ كَانَا يَقُولاَنِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ثُمَّ عَرَجَ بِي حَتَّى ظَهَرْتُ لِمُسْتَوًى أَسْمَعُ فِيهِ صَرِيفَ الأَقْلاَمِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنُ حَزْمٍ وَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَفَرَضَ اللَّهُ عَلَى أُمَّتِي خَمْسِينَ صَلاَةً - قَالَ - فَرَجَعْتُ بِذَلِكَ حَتَّى أَمُرَّ بِمُوسَى فَقَالَ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ مَاذَا فَرَضَ رَبُّكَ عَلَى أُمَّتِكَ - قَالَ - قُلْتُ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسِينَ صَلاَةً ‏.‏ قَالَ لِي مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَرَاجِعْ رَبَّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لاَ تُطِيقُ ذَلِكَ - قَالَ - فَرَاجَعْتُ رَبِّي فَوَضَعَ شَطْرَهَا - قَالَ - فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فَأَخْبَرْتُهُ قَالَ رَاجِعْ رَبَّكَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ لاَ تُطِيقُ ذَلِكَ - قَالَ - فَرَاجَعْتُ رَبِّي فَقَالَ هِيَ خَمْسٌ وَهْىَ خَمْسُونَ لاَ يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَىَّ - قَالَ - فَرَجَعْتُ إِلَى مُوسَى فَقَالَ رَاجِعْ رَبَّكَ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدِ اسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَبِّي - قَالَ - ثُمَّ انْطَلَقَ بِي جِبْرِيلُ حَتَّى نَأْتِيَ سِدْرَةَ الْمُنْتَهَى فَغَشِيَهَا أَلْوَانٌ لاَ أَدْرِي مَا هِيَ - قَالَ - ثُمَّ أُدْخِلْتُ الْجَنَّةَ فَإِذَا فِيهَا جَنَابِذُ اللُّؤْلُؤِ وَإِذَا تُرَابُهَا الْمِسْكُ ‏"‏ ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział mi Harmala ibn Jahja at-Tudżibi: Poinformował nas Ibn Wahb, który rzekł: Poinformował mnie Junus, od Ibn Szihaba, od Anasa ibn Malika, który powiedział: Abu Zarr zwykł opowiadać, że Wysłannik Allaha ﷺ rzekł:

„Gdy byłem w Mekce, dach mojego domu został rozchylony i zstąpił Dżibril – pokój z nim. Otworzył moją pierś, a następnie obmył ją wodą Zamzam. Potem przyniósł złotą misę pełną mądrości i wiary, wlał jej zawartość do mojej piersi, po czym ją zamknął. Następnie ujął mnie za rękę i wzniósł ze sobą do nieba. Gdy dotarliśmy do najniższego nieba, Dżibril – pokój z nim – rzekł do strażnika najniższego nieba: »Otwórz«. Ten zapytał: »Kto to?«. Odpowiedział: »To Dżibril«. Zapytał: »Czy jest z tobą ktoś jeszcze?«. Odpowiedział: »Tak, jest ze mną Muhammad ﷺ«. Zapytał: »Czy został wezwany?«. Odpowiedział: »Tak«. Wtedy otworzył bramę. Gdy wznieśliśmy się na najniższe niebo, zobaczyłem siedzącego mężczyznę, po którego prawej stronie były grupy ludzi i po lewej stronie również grupy ludzi. Gdy spoglądał w prawo, śmiał się, a gdy spoglądał w lewo, płakał. Rzekł: »Witaj, szlachetny Proroku i szlachetny Synu«. Zapytałem: »O Dżibrilu, kim on jest?«. Odpowiedział: »To Adam – pokój z nim – a te grupy po jego prawej i lewej stronie to dusze jego potomków. Ci po prawej to mieszkańcy Raju, a ci po lewej to mieszkańcy Ognia. Dlatego gdy patrzy w prawo, śmieje się, a gdy patrzy w lewo, płaka«e». Następnie Dżibril wzniósł mnie aż do drugiego nieba. Rzekł do jego strażnika: »Otwórz«. Strażnik odpowiedział mu tak samo, jak strażnik najniższego nieba, i otworzył bramę”. Anas ibn Malik powiedział: Wspomniał, że spotkał w niebiosach Adama, Idrisa, Isę, Musę i Ibrahima – niech pokój Allaha będzie z nimi wszystkimi – lecz nie określił dokładnie ich miejsc pobytu, wspomniał jedynie, że spotkał Adama – pokój z nim – w najniższym niebie, a Ibrahima w szóstym niebie. Rzekł: „Gdy Dżibril i Wysłannik Allaha ﷺ przechodzili obok Idrisa – pokój z nim – ten rzekł: »Witaj, szlachetny Proroku i szlachetny Bracie«. Prorok kontynuował: »Zapytałem: Kto to jest? Odpowiedział: To Idris«. Następnie minąłem Musę – pokój z nim – który rzekł: »Witaj, szlachetny Proroku i szlachetny Bracie«. Zapytałem: »Kto to jest?«. Odpowiedział: »To Musa«. Potem minąłem Isę, który rzekł: »Witaj, szlachetny Proroku i szlachetny Bracie«. Zapytałem: »Kto to jest?«. Odpowiedział: »Isa ibn Marjam«. Następnie minąłem Ibrahima – pokój z nim – który rzekł: »Witaj, szlachetny Proroku i szlachetny Synu«. Zapytałem: »Kto to jest?«. Odpowiedział: »To Ibrahim«”. Ibn Szihab powiedział: Poinformował mnie Ibn Hazm, że Ibn Abbas i Abu Habba al-Ansari mawiali, iż Wysłannik Allaha ﷺ rzekł: „Następnie wzniósł mnie, aż znalazłem się na poziomie, w którym słyszałem skrzypienie piór”. Ibn Hazm oraz Anas ibn Malik przekazali, że Wysłannik Allaha ﷺ rzekł: „Allah uczynił obowiązkowymi dla mojej ummy pięćdziesiąt modlitw. Wróciłem z tym nakazem, aż minąłem Musę. Musa – pokój z nim – zapytał: »Co twój Pan nakazał twojej ummie?«. Odpowiedziałem: »Nakazał im pięćdziesiąt modlitw«. Musa – pokój z nim – rzekł do mnie: »Wróć do swego Pana, gdyż twoja umma nie zdoła tego udźwignąć«. Wróciłem więc do mego Pana, a On zmniejszył ich liczbę o połowę. Wróciłem do Musy – pokój z nim – i poinformowałem go o tym. Rzekł: »Wróć do swego Pana, gdyż twoja umma nie zdoła tego udźwignąć«. Wróciłem do mego Pana, a On rzekł: »Jest ich pięć, ale są równe pięćdziesięciu; Słowo u Mnie nie ulega zmianie«. Wróciłem do Musy, a on rzekł: »Wróć do swego Pana«. Odpowiedziałem: »Wstydzę się już prosić mego Pana«. Następnie Dżibril udał się ze mną, aż dotarliśmy do Sidrat al-Muntaha. Okrywały ją kolory, których nie potrafię opisać. Następnie wprowadzono mnie do Raju, gdzie ujrzałem kopuły z pereł, a jego ziemia była z piżma”.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Pięć codziennych modlitw, dzięki łasce Allaha, ma nagrodę jak za pięćdziesiąt.

Objaśnienie trudnych słów
Mi‘radż

Niebiańska podróż Proroka ﷺ podczas nocnej podróży.

Sidrat al-Muntaha

Drzewo graniczne w niebiosach, o którym wspomina relacja.

Pięćdziesiąt modlitw, pięć do odprawiania

Allah ustanowił pięć codziennych modlitw, których nagroda jest jak za pięćdziesiąt.

Wnioski uczonych

Uczeni wnioskują stąd, że pięć codziennych modlitw zajmuje szczególne miejsce: zostały nakazane podczas Mi‘radżu, a nagroda za nie jest jak za pięćdziesiąt. Ponawiana rada Musy ﷺ świadczy o jego trosce o wspólnotę, podczas gdy Prorok ﷺ ostatecznie przyjął ustanowiony obowiązek. Relacja potwierdza również, że wydarzenia z zakresu tego, co niewidzialne, przyjmuje się na podstawie wiarygodnego objawienia, nie dodając szczegółów, których tekst nie podaje.

Lekcje na dziś
  1. Chroń pięć codziennych modlitw i planuj dzień tak, by móc odprawiać je na czas.
  2. Pamiętaj, że łaska Allaha jest wielka: pięć modlitw przynosi nagrodę jak za pięćdziesiąt.
  3. Przyjmuj wiarygodne przekazy o tym, co niewidzialne, nie dodając od siebie niepotwierdzonych szczegółów.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.