Księga Przysiąg, Muharibin i Kasas · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadis 4342

Przekazany przez Sahl ibn Abi Hathma and Rafi' ibn Khadij. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Przysiąg, Muharibin i Kasas
صحيح مسلم
Kto go przekazał?

Przekazał Sahl ibn Abi Hathma and Rafi' ibn Khadij

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ بُشَيْرِ، بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، - قَالَ يَحْيَى وَحَسِبْتُ قَالَ - وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا مُحَيِّصَةُ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَبِّرِ ‏"‏ ‏.‏ الْكُبْرَ فِي السِّنِّ فَصَمَتَ فَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ وَتَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ ‏"‏ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ أَوْ ‏"‏ قَاتِلَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَكَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ ‏"‏ فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَى عَقْلَهُ ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Kutajba ibn Sa’id, opowiedział nam Lajs, od Jahji —ibn Sa’ida—, od Buszajra ibn Jasara, od Sahla ibn Abi Hasmy —powiedział Jahja: i sądzę, że wspomniał także— oraz od Rafi’a ibn Chadidża, którzy obaj powiedzieli: Abdullah ibn Sahl ibn Zajd i Muhajjisa ibn Mas’ud ibn Zajd wyruszyli, aż dotarli do Chajbaru, gdzie rozdzielili się w pewnych sprawach. Wtedy Muhajjisa znalazł Abdullaha ibn Sahla zabitego; pochował go i powrócił do Posłańca Allaha ﷺ wraz z Huwajjisą ibn Mas’udem i Abd ar-Rahmanem ibn Sahlem, przy czym ten ostatni był najmłodszym z grupy. Abd ar-Rahman zaczął mówić przed swoimi dwoma towarzyszami, lecz Posłaniec Allaha ﷺ rzekł do niego:

„Niech mówi starszy”. Chodziło o starszego wiekiem. Zamilkł więc, przemówili jego dwaj towarzysze, a on odezwał się razem z nimi. Opowiedzieli Posłańcowi Allaha ﷺ o zabójstwie Abdullaha ibn Sahla, a on rzekł do nich: „Czy jesteście gotowi złożyć pięćdziesiąt przysiąg, aby uzyskać prawo do odszkodowania za waszego towarzysza?”, lub powiedział: „za waszego zabitego”. Odpowiedzieli: „Jak mamy przysięgać, skoro nie byliśmy świadkami?”. On odrzekł: „W takim razie Żydzi mogą się oczyścić pięćdziesięcioma przysięgami”. Zapytali: „Jak możemy przyjąć przysięgi ludu niewierzących?”. Gdy Posłaniec Allaha ﷺ to zobaczył, sam wypłacił okup za krew.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

W przypadku nierozwiązanego zabójstwa prawo chroni prawa obu stron.

Kontekst i przyczyna

Abdullah ibn Sahl został zamordowany w Chajbarze. Jego krewni przyszli do Proroka ﷺ, aby przedstawić sprawę; sami nie widzieli zabójstwa.

Objaśnienie trudnych słów
qasāmah

Szczególna procedura obejmująca powtarzane przysięgi w sprawie zabójstwa, gdy nie udaje się ustalić dowodów w zwykły sposób.

krwawe odszkodowanie

Rekompensata finansowa dla krewnych osoby bezprawnie zabitej.

oczyścić z zarzutów

Oświadczyć pod przysięgą, że nie ponosi się odpowiedzialności za stawiany zarzut.

Wnioski uczonych

Klasyczni uczeni omawiają ten przekaz jako dowód na procedurę qasāmah oraz zasadę, że zarzut zabójstwa nie może prowadzić do odpowiedzialności bez dowodów. Krewni odmówili składania przysiąg w sprawie czegoś, czego nie widzieli; nie chcieli też przyjąć przysiąg grupy oskarżonej. Prorok ﷺ nie narzucił im wyboru pod przymusem i wypłacił krwawe odszkodowanie. Uczeni wywodzą stąd również zasadę dobrego obyczaju: podczas wspólnej audiencji pierwszeństwo w zabieraniu głosu ma najstarszy. Szkoły prawa różnią się co do dokładnych warunków i skutków qasāmah, ale uznają znaczenie dowodów, przysiąg i ochrony przed bezpodstawnym oskarżeniem.

Lekcje na dziś
  1. Nie oskarżaj nikogo o przestępstwo bez starannych dowodów i uczciwego postępowania.
  2. Nie składaj przysięgi w sprawie faktów, których sam nie zaobserwowałeś.
  3. W rozmowie pozwól starszym zabrać głos jako pierwszym, nie odbierając młodszym możliwości wypowiedzi.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.