Sahih Muslim, hadis 4349
Przekazany przez Sahl ibn Abi Hathma. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Sahl ibn Abi Hathma
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو لَيْلَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ رِجَالٍ، مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ، اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأَتَى مُحَيِّصَةُ فَأَخْبَرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي عَيْنٍ أَوْ فَقِيرٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ . قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمُحَيِّصَةَ " كَبِّرْ كَبِّرْ " . يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ " . فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِمْ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ " أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ " . قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ . فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمُ الدَّارَ . فَقَالَ سَهْلٌ فَلَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ .
Opowiedział mi Ishaq ibn Mansur, poinformował nasz Biszr ibn Umar, który rzekł: Słyszałem, jak Malik ibn Anas mówił: Opowiedział mi Abu Lajla ibn Abdullah ibn Abd ar-Rahman ibn Sahl, od Sahla ibn Abi Hasmy, że ten poinformował go, powołując się na starszyznę swego ludu, iż Abdullah ibn Sahl i Muhajjisa wyruszyli do Chajbaru z powodu skrajnej nędzy, która ich dotknęła. Muhajjisa powrócił i doniósł, że Abdullah ibn Sahl został zabity, a jego ciało wrzucono do studni lub rowu. Udał się więc do Żydów i powiedział:
„Na Allaha, to wy go zabiliście!”. Odpowiedzieli: „Na Allaha, nie zabiliśmy go!”. Następnie wrócił do swojego ludu i opowiedział im o tym. Potem przybyli on sam, jego brat Huwajjisa – który był od niego starszy – oraz Abd ar-Rahman ibn Sahl. Muhajjisa chciał przemówić jako pierwszy, ponieważ to on przebywał w Chajbarze, lecz Wysłannik Allaha ﷺ rzekł do niego: „Starszy ma pierwszeństwo, starszy ma pierwszeństwo”, mając na myśli wiek. Przemówił zatem najpierw Huwajjisa, a dopiero potem Muhajjisa. Wówczas Wysłannik Allaha ﷺ orzekł: „Albo zapłacą okup za krew waszego towarzysza, albo niech ogłoszą wojnę”. Wysłannik Allaha ﷺ napisał do nich w tej sprawie, a oni odpisali: „Na Allaha, nie zabiliśmy go”. Wysłannik Allaha ﷺ zapytał Huwajjisę, Muhajjisę i Abd ar-Rahmana: „Czy chcecie przysiąc, aby uzyskać prawo do okupu za krew waszego towarzysza?”. Odpowiedzieli: „Nie”. On zaś rzekł: „W takim razie niech Żydzi złożą przysięgę”. Odparli: „Oni nie są muzułmanami”. Wobec tego Wysłannik Allaha ﷺ sam wypłacił im okup ze swojego majątku, posyłając im sto wielbłądów, które wprowadzono do ich domów. Sahl opowiadał: „Jedna z tych rudych wielbłądzic kopnęła mnie”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ nakazał wypłacić diyę, gdy sprawa pozostała nierozstrzygnięta.
Abdullah ibn Sahl został znaleziony martwy po podróży do Chajbaru. Jego towarzysze oskarżyli Żydów, lecz ci zaprzeczyli, że dokonali morderstwa; rodzina nie złożyła przysięgi i wskazała, że Żydzi nie byli muzułmanami.
Rekompensata finansowa, którą zgodnie z prawem islamskim można wypłacić krewnym osoby zabitej.
Szczególna procedura przysięg w sprawie o morderstwo, stosowana, gdy dowody i okoliczności uzasadniają formalne podejrzenie.
Uczeni wnioskują z tej relacji, że oskarżenie o morderstwo nie może prowadzić do skazania bez dowodów, a qasamah jest formalną procedurą, nie przyzwoleniem na samosąd. Poszczególne szkoły prawa różnią się co do dokładnych warunków i tego, kto składa przysięgi. Prorok ﷺ dał krewnym zmarłego pierwszeństwo w zabraniu głosu, szanując starszeństwo; gdy sprawy nie rozstrzygnięto przysięgami, wypłacił diyę z własnych środków.
- Nie oskarżaj nikogo o poważne przestępstwo bez dowodów; dochodzenie pozostaw właściwym organom sądowniczym.
- Okazuj starszym szacunek, dając im pierwszeństwo w rozmowie, ale nie odbierając innym prawa do zabrania głosu później.
- W nierozstrzygniętym sporze szukaj zgodnego z prawem rozwiązania i unikaj samosądu.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.