Sahih Muslim, hadis 4411
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لِحَرْمَلَةَ - قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ، وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ قُرَيْشًا أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الَّتِي سَرَقَتْ فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ الْفَتْحِ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأُتِيَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمَهُ فِيهَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ " . فَقَالَ لَهُ أُسَامَةُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَلَمَّا كَانَ الْعَشِيُّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَطَبَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَإِنِّي وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " . ثُمَّ أَمَرَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقُطِعَتْ يَدُهَا . قَالَ يُونُسُ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَحَسُنَتْ تَوْبَتُهَا بَعْدُ وَتَزَوَّجَتْ وَكَانَتْ تَأْتِينِي بَعْدَ ذَلِكَ فَأَرْفَعُ حَاجَتَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Opowiedzieli mi Abu at-Tahir i Harmala ibn Jahja – przy czym brzmienie należy do Harmali – mówiąc: Poinformował nas Ibn Wahb, mówiąc: Poinformował mnie Junus ibn Jazid, od Ibn Szihaba, który rzekł: Poinformował mnie Urwa ibn az-Zubajr, od Aiszy, żony Proroka ﷺ, że Kurejszyci byli zaniepokojeni sprawą kobiety, która dopuściła się kradzieży za czasów Proroka ﷺ, podczas Wyprawy Zwycięstwa. Powiedzieli:
„Kto przemówi w jej sprawie do Wysłannika Allaha ﷺ?”. I dodali: „Któż ośmieliłby się to uczynić, jeśli nie Usama ibn Zajd, umiłowany Wysłannika Allaha ﷺ?”. Przyprowadzono ją do Wysłannika Allaha ﷺ, a Usama ibn Zajd wstawił się za nią u niego. Twarz Wysłannika Allaha ﷺ zmieniła kolor, a on rzekł: „Czy wstawiasz się w sprawie jednej z kar ustanowionych przez Allaha?”. Usama odpowiedział: „Proś o przebaczenie dla mnie, o Wysłanniku Allaha”. Gdy nadszedł wieczór, Wysłannik Allaha ﷺ wstał i wygłosił przemówienie. Wysławiał Allaha tak, jak na to zasługuje, po czym powiedział: „A zatem, zgubiło tych, którzy byli przed wami to, że gdy kradł wśród nich ktoś szlachetny, pozostawiali go bez kary, a gdy kradł ktoś słaby, wymierzali mu karę. Na Tego, w którego Ręku jest moja dusza, gdyby Fatima, córka Muhammada, ukradła, uciąłbym jej rękę”. Następnie nakazał uciąć rękę owej kobiecie, która dokonała kradzieży. Junus przekazał, że Ibn Szihab powiedział, iż Urwa relacjonował, że Aisza mówiła: „Później jej skrucha była piękna, wyszła za mąż i przychodziła do mnie, a ja przedkładałam jej potrzeby Wysłannikowi Allaha ﷺ”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prawo powinno być stosowane jednakowo wobec wszystkich, niezależnie od pochodzenia czy pozycji.
Podczas zdobycia Mekki Usama ibn Zajd wstawił się za kobietą z plemienia Kurajszytów, która dopuściła się kradzieży. Prorok ﷺ podkreślił, że prawo nie może być stosowane inaczej wobec osób wpływowych niż wobec słabszych.
Prośba w imieniu kogoś, by przedstawić jego sprawę innej osobie.
Kary określone w prawie islamskim; ich stosowanie podlega wymogom prawnym.
Szczery powrót od grzechu, żal za nim i odwrócenie się od niego.
Klasyczni uczeni wyciągają stąd wniosek, że orzecznictwo nie może faworyzować nikogo ze względu na status, pokrewieństwo ani wpływy. Ostrzeżenie dotyczy wybiórczego stosowania prawa: pobłażania możnym i karania słabszych. Prawnicy podkreślają, że hudud mogą być stosowane wyłącznie przez uprawnione władze i zgodnie z obowiązującymi wymogami dowodowymi oraz proceduralnymi; przekazanie to nie daje jednostkom prawa do samodzielnego wymierzania kar. Wzmianka o jej szczerej skrusze pokazuje, że kara prawna i szczera skrucha nie oznaczają rozpaczy ani wykluczenia ze wspólnoty.
- Stosuj zasady konsekwentnie wobec siebie i innych, również wtedy, gdy ktoś jest wpływowy lub bliski.
- Pozostawiaj rozpatrywanie oskarżeń i wymierzanie kar wyłącznie uprawnionym instytucjom, działającym zgodnie z rzetelnymi procedurami.
- Po potknięciu pomagaj człowiekowi okazać skruchę i odzyskać godne miejsce we wspólnocie.
To przekazanie o stopniu Sahih przedstawia pokrewną wersję zdarzenia i wzmacnia naukę, że prawo stosuje się bez względu na pozycję.
Sahih Muslim · #4412 (Sahih)To przekazanie o stopniu Sahih nawiązuje do historii kradzieży i równego stosowania prawa.
Sahih Muslim · #4413 (Sahih)Dotyczy podobnego przypadku i ukazuje orzeczenie prawne w szerszym kontekście sprawiedliwego stosowania prawa.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.