Sahih Muslim, hadis 4440
Przekazany przez Al-Bara' ibn 'Azib. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Al-Bara' ibn 'Azib
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ مُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِيَهُودِيٍّ مُحَمَّمًا مَجْلُودًا فَدَعَاهُمْ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ " . قَالُوا نَعَمْ . فَدَعَا رَجُلاً مِنْ عُلَمَائِهِمْ فَقَالَ " أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى أَهَكَذَا تَجِدُونَ حَدَّ الزَّانِي فِي كِتَابِكُمْ " . قَالَ لاَ وَلَوْلاَ أَنَّكَ نَشَدْتَنِي بِهَذَا لَمْ أُخْبِرْكَ نَجِدُهُ الرَّجْمَ وَلَكِنَّهُ كَثُرَ فِي أَشْرَافِنَا فَكُنَّا إِذَا أَخَذْنَا الشَّرِيفَ تَرَكْنَاهُ وَإِذَا أَخَذْنَا الضَّعِيفَ أَقَمْنَا عَلَيْهِ الْحَدَّ قُلْنَا تَعَالَوْا فَلْنَجْتَمِعْ عَلَى شَىْءٍ نُقِيمُهُ عَلَى الشَّرِيفِ وَالْوَضِيعِ فَجَعَلْنَا التَّحْمِيمَ وَالْجَلْدَ مَكَانَ الرَّجْمِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَكَ إِذْ أَمَاتُوهُ " . فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاَ يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ} إِلَى قَوْلِهِ { إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ} يَقُولُ ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنْ أَمَرَكُمْ بِالتَّحْمِيمِ وَالْجَلْدِ فَخُذُوهُ وَإِنْ أَفْتَاكُمْ بِالرَّجْمِ فَاحْذَرُوا . فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ} { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ} { وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ} فِي الْكُفَّارِ كُلُّهَا .
Przekazali nam Jahja ibn Jahja i Abu Bakr ibn Abi Szajba, obaj od Abu Mu’awiji. Jahja powiedział: Poinformował nas Abu Mu’awija, od Al-A’masza, od Abdullaha ibn Murracha, od Al-Bara’a ibn ‘Aziba, który rzekł: Przechodził obok Proroka ﷺ Żyd z poczernioną twarzą i ubiczowany. Prorok ﷺ wezwał ich i zapytał:
„Czy taką karę za cudzołóstwo znajdujecie w waszej Księdze?”. Odpowiedzieli: „Tak”. Wówczas wezwał jednego z ich uczonych i rzekł: „Zaklinam cię na Allaha, który zesłał Torę Mojżeszowi, czy taką karę za cudzołóstwo znajdujesz w waszej Księdze?”. Odparł: „Nie. Gdybyś nie zaklął mnie na Niego, nie udzieliłbym ci tej informacji. Znajdujemy ukamienowanie, lecz ponieważ stało się to częste wśród naszej szlachty, gdy schwytaliśmy szlachcica, darowywaliśmy mu, a gdy schwytaliśmy słabego, wymierzaliśmy mu karę. Powiedzieliśmy więc: »Chodźcie, ustalmy coś, co będziemy stosować zarówno wobec szlachetnego, jak i prostego człowieka«. I zastąpiliśmy ukamienowanie czernieniem twarzy i biczowaniem”. Wtedy Posłaniec Allaha ﷺ powiedział: „O Allahu, jestem pierwszym, który ożywił Twój rozkaz, gdy oni go uśmiercili”. Nakazał więc wykonać karę i ukamienowano go. Wówczas Allah, Potężny i Majestatyczny, objawił: {O Posłańcze! Niech cię nie smucą ci, którzy spieszą się w niewierze...} aż do Jego słów: {...jeśli zostanie wam to dane, weźcie to}. Mówili bowiem: „Idźcie do Muhammada; jeśli nakaże wam czernienie twarzy i biczowanie, przyjmijcie to, ale jeśli wyda wyrok ukamienowania, strzeżcie się”. I Allah, Najwyższy, objawił: {A kto nie sądzi według tego, co Allah objawił, tacy są niewiernymi}, {A kto nie sądzi według tego, co Allah objawił, tacy są niesprawiedliwymi}, {A kto nie sądzi według tego, co Allah objawił, tacy są grzesznikami} – wszystkie te wersety dotyczą niewiernych.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ przywrócił równe stosowanie kary objawionej.
Żydowski mężczyzna, który dopuścił się cudzołóstwa, został przyprowadzony do Proroka ﷺ. Obecny tam żydowski uczony przyznał, że Tora nakazywała ukamienowanie, lecz karę tę zastąpiono oszpeceniem twarzy i chłostą, gdy chodziło o osoby wysoko postawione.
Osadzenie twarzy, tutaj sadzą lub podobną substancją.
Kara określona przez prawo islamskie za niektóre przestępstwa.
Kara, która według przywołanego tekstu Tory obowiązywała w tej historii za cudzołóstwo.
Klasyczni komentatorzy podkreślają, że historia potępia niesprawiedliwość polegającą na tym, że osoby wysoko postawione unikają zasad, podczas gdy słabsi są karani. Omawiają również to, że Koran odnosi w tym kontekście wersety o sądzeniu niezgodnie z objawieniem Boga do niewierzących; dlatego pojęcia niewiary, niesprawiedliwości i grzeszności należy wyjaśniać w ich kontekście, a nie stosować bez wiedzy wobec poszczególnych muzułmanów. Hadis nie upoważnia osób prywatnych do wykonywania kar: orzekanie w sprawach karnych należy do właściwych władz i musi odbywać się zgodnie z warunkami oraz zasadami dowodowymi prawa.
- Stosuj zasady sprawiedliwie i nie rób wyjątków dla wpływowych osób.
- Weryfikuj twierdzenia na podstawie wiarygodnych źródeł i nie ukrywaj istotnej wiedzy dla własnej korzyści.
- Sprawy karne pozostaw właściwym organom i nie wydawaj wyroków na własną rękę.
To przekazanie Ibn Umara opisuje, jak Żydzi przedstawili sprawę Prorokowi ﷺ i jak odwołał się on do Tory.
Sahih Muslim · #4441 (Sahih)Ta droga przekazu od Al-Bary' ibn 'Aziba potwierdza relację o sporze dotyczącym kary i nierównym traktowaniu.
Sahih al-Bukhari · #7213 (Sahih)To przekazanie Sahih również dotyczy sprawy żydowskiej i zastosowania orzeczenia z Tory.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.