Sahih Muslim, hadis 4464
Przekazany przez Ubadah ibn as-Samit. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Ubadah ibn as-Samit
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّهُ قَالَ إِنِّي لَمِنَ النُّقَبَاءِ الَّذِينَ بَايَعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ نَزْنِيَ وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَقْتُلَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ نَنْتَهِبَ وَلاَ نَعْصِيَ فَالْجَنَّةُ إِنْ فَعَلْنَا ذَلِكَ فَإِنْ غَشِينَا مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَانَ قَضَاءُ ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ . وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ كَانَ قَضَاؤُهُ إِلَى اللَّهِ .
Opowiedział nam Kutajba ibn Sa’id, opowiedział nam Al-Lajs; oraz opowiedział nam Muhammad ibn Rumh, poinformował nas Al-Lajs, od Jazida ibn Abi Habiba, od Abu al-Chajra, od As-Sunabihiego, od Ubady ibn As-Samita, który powiedział:
„Zaprawdę, jestem jednym z przywódców, którzy złożyli przysięgę wierności Wysłannikowi Allaha ﷺ”. I dodał: „Przysięgliśmy mu wierność, zobowiązując się, że nie będziemy niczego stowarzyszyć z Allahem, nie będziemy popełniać cudzołóstwa, nie będziemy kraść, nie będziemy zabijać żadnej duszy, której Allah zakazał, chyba że w słusznej sprawie, nie będziemy grabić ani nie będziemy okazywać nieposłuszeństwa. Jeśli to spełnimy, nagrodą będzie Raj; lecz jeśli dopuścimy się czegoś z tego, osąd w tej sprawie należy do Allaha”. Ibn Rumh powiedział: „Jego osąd należy do Allaha”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Przysięga zobowiązuje wierzących do przestrzegania poważnych zakazów, a osąd pozostawia Allahowi.
Uroczysta obietnica posłuszeństwa i wierności Wysłannikowi Allaha ﷺ.
Tylko wtedy, gdy uprawniony sędzia islamski ustali zgodną z prawem, uzasadnioną podstawę.
Zabieranie mienia siłą lub w wyniku napaści.
Uczeni wnioskują z tego, że przysięga podkreśla najważniejsze zakazy, a popełnienie grzechu nie oznacza automatycznie, że sprawca przestaje być muzułmaninem. Stwierdzenie, że osąd należy do Allaha, odnosi się do Jego rozstrzygnięcia w sprawie grzechu oraz ostatecznej kary lub przebaczenia; nie daje przyzwolenia na bezkarność przestępstw. Kary doczesne i postępowania sądowe należą do kompetentnych władz, a nie osób prywatnych. Uczeni wiążą obietnicę Raju z wiernością przysiędze i miłosierdziem Allaha.
- Traktuj poważnie zobowiązania wobec Allaha i na co dzień pilnuj modlitwy, majątku oraz relacji z innymi.
- Po grzechu szczerze zwróć się do Allaha i nie trać nadziei w Jego osąd i miłosierdzie.
- Pozostaw karanie i wymierzanie sprawiedliwości uprawnionym sędziom; nigdy nie wymierzaj sprawiedliwości na własną rękę.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.