Sahih Muslim, hadis 4568
Przekazany przez Abu Qatada. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Qatada
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ .
Abu at-Tahir i Harmala przekazali nam – przy czym sformułowanie pochodzi od Harmali – że Abdullah ibn Wahb ich poinformował, mówiąc: Słyszałem Malika ibn Anasa, jak mówił: Jahja ibn Sa’id przekazał mi, od Umara ibn Kasira ibn Aflaha, od Abu Muhammada, wyzwolenia Abu Katady, że Abu Katada powiedział: Wyruszyliśmy z Posłańcem Allaha ﷺ w roku bitwy pod Hunajn. Gdy starliśmy się z wrogiem, nastąpił odwrót wśród muzułmanów. Powiedział: Zobaczyłem mężczyznę spośród bałwochwalców, który pokonał jednego z muzułmanów; obszedłem go od tyłu i uderzyłem w kark. Odwrócił się do mnie i ścisnął mnie tak mocno, że poczułem zapach śmierci. Wtedy dosięgła go śmierć i puścił mnie. Dołączyłem do Umara ibn al-Chattaba, który pytał:
„Co się stało z ludźmi?”. Odpowiedziałem: „To zarządzenie Allaha”. Następnie ludzie powrócili, a Posłaniec Allaha ﷺ usiadł. Powiedział: „Kto zabije wroga i będzie miał na to wyraźny dowód, temu przypadną jego łupy”. Wstałem i zapytałem: „Kto zaświadczy na moją korzyść?”, po czym usiadłem. Powtórzył to samo, więc znów wstałem i zapytałem: „Kto zaświadczy na moją korzyść?”, i ponownie usiadłem. Za trzecim razem, gdy to powiedział, wstałem, a Posłaniec Allaha ﷺ zapytał: „Co ci jest, o Abu Katado?”. Opowiedziałem mu całą historię. Wówczas pewien mężczyzna spośród obecnych rzekł: „Mówi prawdę, o Posłańcu Allaha! Łupy tego zabitego są u mnie; zaspokój więc jego prawo”. Jednak Abu Bakr as-Siddik sprzeciwił się: „Na Allaha, nie! Posłaniec Allaha ﷺ nie pozbawi jednego z lwów Allaha, walczącego w sprawie Allaha i Jego Posłańca, jego łupów, by oddać je tobie!”. Posłaniec Allaha ﷺ odrzekł: „Ma rację; daj mu je”. Oddano mi je zatem. Sprzedałem zbroję i za uzyskaną kwotę kupiłem ogród w dzielnicy Banu Salama; była to pierwsza własność, jaką nabyłem w Islamie. W wersji Lajsa Abu Bakr powiedział: „Nie! Nigdy nie da tego liskowi z Kurajszytów, pomijając lwa spośród lwów Allaha...”. A w narracji Lajsa pada słowa: „Była to pierwsza własność, jaką nabyłem”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Cel, kto zabił wroga i udowodnił to, otrzymywał jego osobiste wyposażenie.
Zdarzenie miało miejsce podczas wyprawy pod Hunajn. Abu Qatada opowiedział, że zabił wroga; Wysłannik Allaha ﷺ przyznał mu jego wyposażenie po potwierdzeniu jego roszczenia.
Miejsce bitwy, która odbyła się w ósmym roku hidżry.
Osobiste wyposażenie zabitego wroga, na przykład jego zbroja.
Potwierdzenie roszczenia, na przykład przez świadków.
Klasyczni uczeni wywnioskowują z tego, że roszczenie do osobistego wyposażenia zabitego wroga wymaga dowodu i podlega ocenie właściwej władzy. Szkoły prawa różnią się w omówieniu warunków i relacji tego przepisu do podziału łupów wojennych; przekaz jasno pokazuje, że roszczenia nie przyznaje się bez potwierdzenia. Słowa Abu Bakra podkreślają ponadto, że sprawiedliwość oznacza uznanie roszczenia wojownika.
- Popieraj roszczenie sprawdzalnymi faktami i pozostaw rozstrzygnięcie właściwej instancji.
- Z troską traktuj prawa innych, także gdy podział własności jest przedmiotem sporu.
- Opowiadaj się za sprawiedliwością, nie poniżając nikogo ani nie powołując się na jego pochodzenie.
Ten autentyczny przekaz z tego samego rozdziału dotyczy przyznania osobistego wyposażenia zabitego wroga.
Sahih Muslim · #4567 (Sahih)Ta wersja ma wspólną linię przekazu i opisuje roszczenie Abu Qatady do wyposażenia.
Sahih Muslim · #4569 (Sahih)Ten przekaz omawia podział łupów i stanowi szerszy kontekst dla zasad dotyczących roszczeń.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.