Sahih Muslim, hadis 4659
Przekazany przez Usama ibn Zaid. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Usama ibn Zaid
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ حِمَارًا عَلَيْهِ إِكَافٌ تَحْتَهُ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأَرْدَفَ وَرَاءَهُ أُسَامَةَ وَهُوَ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ وَذَاكَ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا . فَسَلَّمَ عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَيُّهَا الْمَرْءُ لاَ أَحْسَنَ مِنْ هَذَا إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَلاَ تُؤْذِنَا فِي مَجَالِسِنَا وَارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ فَمَنْ جَاءَكَ مِنَّا فَاقْصُصْ عَلَيْهِ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ اغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ . قَالَ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَتَوَاثَبُوا فَلَمْ يَزَلِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُخَفِّضُهُمْ ثُمَّ رَكِبَ دَابَّتَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ " أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ إِلَى مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ - يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ - قَالَ كَذَا وَكَذَا " . قَالَ اعْفُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاصْفَحْ فَوَاللَّهِ لَقَدْ أَعْطَاكَ اللَّهُ الَّذِي أَعْطَاكَ وَلَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَهُ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ . فَعَفَا عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
Opowiedzieli nam Ishaq ibn Ibrahim al-Hanzali, Muhammad ibn Rafi’ i Abd ibn Humajd – przy czym brzmienie pochodzi od Ibn Rafi’a –; Ibn Rafi’ powiedział:
„Opowiedział nam”, a pozostali dwaj rzekli: „Poinformował nas Abd ar-Razzak, poinformował nas Ma’mar, od az-Zuhriego, od Urwy, że Usama ibn Zajd powiadomił go, iż Prorok ﷺ dosiadł osła z siodłem, pod którym znajdowała się derka z Fadaku. Posadził Usamę za sobą i udał się z wizytą do Sa’da ibn Ubady z plemienia Banu al-Haris ibn al-Chazradż przed bitwą pod Badrem. Gdy przejeżdżał obok zgromadzenia, w którym byli muzułmanie, bałwochwalcy oraz żydzi, a wśród nich Abdullah ibn Ubajj i Abdullah ibn Rawaha, kurz wzniecony przez zwierzę opadł na zebranych. Wówczas Abdullah ibn Ubajj zasłonił nos swoim płaszczem i rzekł: „Nie zasypujcie nas kurzem”. Prorok ﷺ pozdrowił ich, zatrzymał się, zsiadł z wierzchowca, wezwał ich do Allaha i wyrecytował im Koran. Abdullah ibn Ubajj powiedział: „O człowieku, nie ma nic lepszego niż to; jeśli to, co mówisz, jest prawdą, to nie przeszkadzaj nam na naszych zgromadzeniach. Wróć do swego miejsca, a kto z nas przyjdzie do ciebie, temu opowiedz”. Abdullah ibn Rawaha rzekł: „Przychodź na nasze zgromadzenia, bo to kochamy”. Muzułmanie, bałwochwalcy i żydzi zaczęli się wzajemnie lżyć i omal nie doszło do bójki, lecz Prorok ﷺ wciąż ich uspokajał. Następnie dosiadł swego wierzchowca i wszedł do Sa’da ibn Ubady, mówiąc: „O Sa’dzie, czy nie słyszałeś, co powiedział Abu Hubab – mając na myśli Abdullaha ibn Ubajja? Powiedział to i to”. Sa’d odrzekł: „Wybacz mu, o Wysłanniku Allaha, i okaż pobłażliwość. Na Allaha, Bóg dał ci to, co ci dał, a lud tej krainy ustalił już, że uczynią go królem, wkładając mu koronę i turban. Gdy jednak Bóg udaremnił to poprzez Prawdę, którą ci ofiarował, on poczuł się tym zdławiony i to właśnie skłoniło go do zachowania, które widziałeś”. Prorok ﷺ wybaczył mu więc.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ odpowiedział na zniewagę spokojem i przebaczeniem.
Zdarzenie miało miejsce przed bitwą pod Badr, gdy Prorok ﷺ odwiedził Saʿda ibn ʿUbādę i po drodze przemówił do mieszanej grupy ludzi.
Materiał pochodzący z Fadak, który służył jako miękka podkładka na siodle.
Przydomek, którym Saʿd ibn ʿUbāda określił ʿAbdullāha ibn Ubayya.
Porzuć urazę i traktuj drugą osobę z wyrozumiałością.
Klasyczni uczeni wskazują, że Prorok ﷺ mimo raniącej uwagi zachował spokój, uspokoił zgromadzonych i przebaczył temu, kto go obraził. Przekaz wychwala cierpliwość i łagodność w obliczu osobistej zniewagi. Pokazuje również, że wzywanie do Allaha powinno odbywać się z mądrością i szacunkiem, a przebaczenie nie oznacza pochwalania niesprawiedliwości.
- Zachowaj spokój, gdy ktoś cię obraża, i nie dopuść, by różnica zdań przerodziła się w kłótnię.
- Zwracaj się do ludzi z szacunkiem, nawet gdy odrzucają twoje przesłanie.
- Daj miejsce przebaczeniu, gdy może ono odbudować dobre relacje.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.