Sahih Muslim, hadis 4998
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Jabir ibn Abdullah
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَمَّرَ عَلَيْنَا أَبَا عُبَيْدَةَ نَتَلَقَّى عِيرًا لِقُرَيْشٍ وَزَوَّدَنَا جِرَابًا مِنْ تَمْرٍ لَمْ يَجِدْ لَنَا غَيْرَهُ فَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ يُعْطِينَا تَمْرَةً تَمْرَةً - قَالَ - فَقُلْتُ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ بِهَا قَالَ نَمَصُّهَا كَمَا يَمَصُّ الصَّبِيُّ ثُمَّ نَشْرَبُ عَلَيْهَا مِنَ الْمَاءِ فَتَكْفِينَا يَوْمَنَا إِلَى اللَّيْلِ وَكُنَّا نَضْرِبُ بِعِصِيِّنَا الْخَبَطَ ثُمَّ نَبُلُّهُ بِالْمَاءِ فَنَأْكُلُهُ قَالَ وَانْطَلَقْنَا عَلَى سَاحِلِ الْبَحْرِ فَرُفِعَ لَنَا عَلَى سَاحِلِ الْبَحْرِ كَهَيْئَةِ الْكَثِيبِ الضَّخْمِ فَأَتَيْنَاهُ فَإِذَا هِيَ دَابَّةٌ تُدْعَى الْعَنْبَرَ قَالَ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَيْتَةٌ ثُمَّ قَالَ لاَ بَلْ نَحْنُ رُسُلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدِ اضْطُرِرْتُمْ فَكُلُوا قَالَ فَأَقَمْنَا عَلَيْهِ شَهْرًا وَنَحْنُ ثَلاَثُ مِائَةٍ حَتَّى سَمِنَّا قَالَ وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا نَغْتَرِفُ مِنْ وَقْبِ عَيْنِهِ بِالْقِلاَلِ الدُّهْنَ وَنَقْتَطِعُ مِنْهُ الْفِدَرَ كَالثَّوْرِ - أَوْ كَقَدْرِ الثَّوْرِ - فَلَقَدْ أَخَذَ مِنَّا أَبُو عُبَيْدَةَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ رَجُلاً فَأَقْعَدَهُمْ فِي وَقْبِ عَيْنِهِ وَأَخَذَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَأَقَامَهَا ثُمَّ رَحَلَ أَعْظَمَ بَعِيرٍ مَعَنَا فَمَرَّ مِنْ تَحْتِهَا وَتَزَوَّدْنَا مِنْ لَحْمِهِ وَشَائِقَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " هُوَ رِزْقٌ أَخْرَجَهُ اللَّهُ لَكُمْ فَهَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَىْءٌ فَتُطْعِمُونَا " . قَالَ فَأَرْسَلْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ فَأَكَلَهُ .
Opowiedział nam Ahmad ibn Junus, opowiedział nam Zuhajr, opowiedział nam Abu az-Zubajr od Dżabira; i opowiedział nam to również Jahja ibn Jahja, poinformował nas Abu Chajsama od Abu az-Zubajra od Dżabira, który powiedział: Wysłannik Allaha ﷺ wysłał nas i mianował Abu Ubajdę naszym dowódcą, abyśmy przechwycili karawanę Kurajszytów. Zaopatrzył nas jedynie w worek daktyli, nie znajdując dla nas niczego innego. Abu Ubajda dawał każdemu z nas po jednym daktylu dziennie. [Abu az-Zubajr] zapytał:
„Co robiliście z tym daktyllem?” [Dżabir] odpowiedział: „Ssaliśmy go tak, jak ssie niemowlę, a następnie piliśmy wodę, co wystarczało nam na cały dzień aż do nocy. Strząsaliśmy liście naszymi kijami, moczyliśmy je w wodzie i jedliśmy.” Kontynuował: „Podążaliśmy wybrzeżem morza i ujrzeliśmy coś przypominającego wielką wydmę piasku. Podeszliśmy bliżej i okazało się, że jest to zwierzę zwane Al-Anbar (kaszalot). Abu Ubajda powiedział początkowo: ‘To padlina.’ Lecz potem rzekł: ‘Nie! Jesteśmy wysłannikami Wysłannika Allaha ﷺ, jesteśmy na drodze Allaha i znaleźliście się w skrajnej potrzebie, więc jedzcie.’ Przebywaliśmy tam przez miesiąc, będąc w liczbie trzystu ludzi, aż utylismy. Widziałem, jak czerpaliśmy tłuszcz z oczodołu tego zwierza dzbanami i odcinaliśmy kawały mięsa wielkości byka. Abu Ubajda wybrał spośród nas trzynastu mężczyzn i posadził ich wewnątrz oczodołu zwierzęcia. Wziął jedno z jego żeber i ustawił je pionowo, następnie osiodłał największego wielbłąda, jakiego mieliśmy ze sobą, i przeprowadził go pod żebrem. Zaopatrzyliśmy się w jego mięso oraz suszone prowianty na drogę. Gdy przybyliśmy do Medyny, udaliśmy się do Wysłannika Allaha ﷺ i opowiedzieliśmy mu o tym. On zaś rzekł: ‘To było zaopatrzenie, które Allah dla was wydobył. Czy macie przy sobie trochę tego mięsa, abyście mogli nas ugościć?’ Posłaliśmy więc część tego mięsa Wysłannikowi Allaha ﷺ, a on je zjadł.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
W obliczu poważnego niedoboru żywności wolno jeść zwierzę morskie wyrzucone na brzeg.
Prorok ﷺ wysłał wyprawę pod dowództwem Abu Ubaidy, aby przechwyciła karawanę Kurajszytów. Gdy zapasy żywności niemal się skończyły, mężczyźni znaleźli na wybrzeżu wyrzucone na brzeg zwierzę morskie.
Nazwa dużego zwierzęcia morskiego podana w relacji; w przekładzie, na którym się oparto, określono je jako kaszalota.
Zwierzę, które padło bez rytualnego uboju; zasadniczo zakazane jest jego spożywanie.
Stan poważnego niedoboru żywności, w którym człowiek potrzebuje jedzenia, by uniknąć szkody lub zagrożenia.
Klasyczni uczeni wywodzą z tej relacji, że wolno jeść zwierzęta morskie wyrzucone na brzeg jako martwe i że nie wymagają one rytualnego uboju. Szkoły malikicka, szafi’icka i hanbalicka szeroko dopuszczają spożywanie zwierząt morskich; szkoła hanaficka zasadniczo ogranicza tę możliwość do ryb. Uczeni podkreślają również, że konieczność czasowo dopuszcza spożycie zakazanego pokarmu w niezbędnej ilości, bez przesady. Aprobata Proroka ﷺ potwierdza ponadto słuszność oceny Abu Ubaidy w tej konkretnej sytuacji.
- W obliczu niedoboru żywności bierz tylko tyle, ile potrzeba, i unikaj marnotrawstwa.
- Gdy grupa znajduje się w trudnym położeniu, pozwól odpowiedzialnemu przywódcy starannie ocenić sytuację.
- Dziel się dostępnymi zapasami z innymi; towarzysze wysłali mięso Prorokowi ﷺ.
Dżabir opowiada również o Armii al-Chabat i wyrzuconej na brzeg wielkiej rybie; ta wersja uzupełnia opis wydarzeń i niedoboru żywności.
Sahih Muslim · #5000 (Sahih)Ta relacja opisuje, jak grupa korzystała z mięsa zwierzęcia morskiego, i stanowi tematyczne uzupełnienie opisu wydarzeń.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.