Sahih Muslim, hadis 7528
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ - قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا وَقَالَ، حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا - ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ، { وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ، تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلاَثَ وَرُبَاعَ} قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا تُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلاَّ أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنَ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنَ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ . قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ هَذِهِ الآيَةِ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللاَّتِي لاَ تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ} . قَالَتْ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ الآيَةُ الأُولَى الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ} . قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الآيَةِ الأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ} رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنِ الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلاَّ بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ .
Opowiedział mi Abu at-Tahir, Ahmad ibn Amr ibn Sarh, oraz Harmala ibn Jahja at-Tudżibi – Abu at-Tahir powiedział:
„Opowiedział nam”, a Harmala rzekł: „Poinformował nas” – Ibn Wahb; poinformował mnie Junus, od Ibn Szihaba; poinformował mnie Urwa ibn az-Zubajr, że zapytał Aiszę o słowa Allaha: {A jeśli obawiacie się, że nie będziecie sprawiedliwi wobec sierot, to poślubiajcie te, które są dla was odpowiednie spośród kobiet: dwie, trzy lub cztery}. Powiedziała: „O synu mojej siostry, chodzi o sierotę, która znajduje się pod opieką swojego wali i współdzieli z nim majątek; jej majątek i uroda podobają mu się, więc wali pragnie ją poślubić, nie dając jej sprawiedliwego posagu, czyli nie ofiarowując tyle, ile dałby jej ktoś inny. Zostali zatem zakazani poślubiania ich, chyba że zachowają sprawiedliwość w posagu i zapewnią im najwyższą wartość posagu zgodnie z obowiązującą praktyką. Nakazano im również poślubiać inne kobiety, które im odpowiadają, poza tymi sierotami”. Urwa powiedział: „Aisza opowiadała: Następnie ludzie prosili Posłańca Allaha ﷺ o fatwę w sprawie tych sierot, a Allah Wszechmocny i Wyniosły objawił: {Proszą cię o rozstrzygnięcie w sprawie kobiet. Powiedz: Allah daje wam rozstrzygnięcie w ich sprawie, a także to, co jest wam recytowane w Księdze o sierotach płci żeńskiej, którym nie dajecie tego, co im przepisane, choć pragniecie je poślubić}. Powiedziała: «To, co Allah wspomniał, że jest wam recytowane w Księdze, odnosi się do pierwszego wersetu, w którym Allah mówi: {A jeśli obawiacie się, że nie będziecie sprawiedliwi wobec sierot, to poślubiajcie te, które są dla was odpowiednie spośród kobiet}». Aisza dodała: «Natomiast słowa Allaha w drugim wersecie: {choć pragniecie je poślubić}, odnoszą się do niechęci kogoś do sieroty pozostającej pod jego opieką, gdy ma ona mało majątku i urody. Zakazano im zatem poślubiania sierot ze względu na pożądanie ich majątku i urody, chyba że z zachowaniem sprawiedliwości, z powodu braku zainteresowania tymi, które nie posiadają tych przymiotów».”
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Opiekun może poślubić sierotę tylko wtedy, gdy zapewni jej pełną sprawiedliwość.
Urwa zapytał A’iszę o znaczenie Koranu 4:3. Wyjaśniła, że opiekunowie czasem chcieli poślubić sierotę pozostającą pod ich pieczą, nie przyznając jej należnego posagu. Później ludzie poprosili Proroka ﷺ o rozstrzygnięcie dotyczące sierot; wówczas objawiono Koran 4:127.
Opiekun lub prawny kurator odpowiedzialny za osobę pozostającą pod jego pieczą.
Dar małżeński, który mąż jest winien żonie.
Pełne poszanowanie jej praw i niekrzywdzenie jej z powodu zależności.
Klasyczni komentatorzy Koranu, w tym at-Tabari i Ibn Kathir, łączą objaśnienie A’iszy z ochroną praw sierot. Opiekun, który chce poślubić sierotę pozostającą pod jego pieczą, nie może dać jej niższego posagu ani odmówić innych należnych jej praw; jeśli nie potrafi postępować sprawiedliwie, nie powinien jej poślubiać. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają posag za prawo żony i podkreślają, że opiekun nie może szkodzić jej interesom dla własnej korzyści.
- Gdy opiekun chce poślubić sierotę pozostającą pod jego pieczą, poproś niezależnego specjalistę o ocenę posagu i warunków małżeństwa.
- Chroń majątek i prawa małżeńskie sieroty; nigdy nie wykorzystuj jej zależności.
- Jeśli nie możesz w pełni zagwarantować jej praw, zrezygnuj z małżeństwa i pozwól jej swobodnie zadbać o własne interesy.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.