Księga Rozpoczęcia Modlitwy · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hadis 1011

Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Rozpoczęcia Modlitwy
سنن النسائي
Kto go przekazał?

Przekazał Abdullah ibn Abbas

Sahih (wiarygodny)

Przekaz

Tekst arabski

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، جَعْفَرُ بْنُ أَبِي وَحْشِيَّةَ - وَهُوَ ابْنُ إِيَاسٍ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا ‏}‏ قَالَ نَزَلَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُخْتَفٍ بِمَكَّةَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى بِأَصْحَابِهِ رَفَعَ صَوْتَهُ - وَقَالَ ابْنُ مَنِيعٍ يَجْهَرُ بِالْقُرْآنِ - وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ إِذَا سَمِعُوا صَوْتَهُ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم ‏{‏ وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ ‏}‏ أَىْ بِقِرَاءَتِكَ فَيَسْمَعُ الْمُشْرِكُونَ فَيَسُبُّوا الْقُرْآنَ ‏{‏ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا ‏}‏ عَنْ أَصْحَابِكَ فَلاَ يَسْمَعُوا ‏{‏ وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً ‏}‏ ‏.‏

Tłumaczenie

Poinformowali nas Ahmad ibn Mani' i Jakub ibn Ibrahim ad-Dawraki, mówiąc: Opowiedział nam Huszajm, który rzekł: Opowiedział nam Abu Biszr, Dżafar ibn Abi Wahszijja – czyli Ibn Ijas – od Sa'ida ibn Dżubajra, od Ibn Abbasa, w sprawie słów Allaha, Wywyższonego i Majestatycznego: {I nie odmawiaj swojej modlitwy głośno ani cicho}. Powiedział: Zostało to objawione, gdy Wysłannik Allaha ﷺ ukrywał się w Mekce. Gdy prowadził modlitwę swoich towarzyszy, podnosił głos – a Ibn Mani' powiedział: Recytował Koran na głos –. A kiedy bałwochwalcy słyszeli jego głos, znieważali Koran, Tego, który go zesłał, i tego, który go przyniósł. Wtedy Allah, Wywyższony i Majestatyczny, rzekł do Swego Proroka ﷺ: {I nie odmawiaj swojej modlitwy głośno}, to znaczy w swojej recytacji, aby bałwochwalcy jej nie słyszeli i nie znieważali Koranu; {ani cicho}, aby twoi towarzysze mogli cię słyszeć; {i szukaj drogi pośredniej między tymi dwoma}.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Recytacja podczas modlitwy powinna być słyszalna, ale nie niepotrzebnie głośna.

Kontekst i przyczyna

Według Ibn Abbasa werset ten został objawiony w Mekce, gdy Prorok ﷺ głosił potajemnie. Wielobóstwcy znieważali Koran, gdy słyszeli jego głośną recytację; dlatego polecono mu wybrać drogę pośrednią, aby jego towarzysze mogli go słyszeć, a przeciwnicy nie słyszeli recytacji.

Objaśnienie trudnych słów
Tajjassur

Droga pośrednia: nie recytować przesadnie głośno ani tak cicho, by słuchacze nic nie słyszeli.

Takhāfit

Znaczne ściszenie głosu podczas recytacji, niemal do szeptu.

Wnioski uczonych

Uczeni wyjaśniają, że słowo „modlitwa” w tym wersecie odnosi się tutaj do recytacji Koranu podczas modlitwy. Wskazówka polega na uwzględnianiu okoliczności: głos nie powinien być tak głośny, by wywoływać niepotrzebną szkodę lub zniewagi, ani tak cichy, by obecni nie mogli usłyszeć recytacji. Przekaz podaje takie objaśnienie wersetu i nie ustanawia ogólnej zasady, że wszystkie modlitwy należy recytować z jednakową głośnością.

Lekcje na dziś
  1. Recytuj podczas modlitwy z głośnością odpowiednią do sytuacji i osób wokół ciebie.
  2. W razie różnicy zdań co do głośności recytacji najpierw rozważ kontekst i objaśnienie wersetu.
  3. Chroń godność Koranu i unikaj niepotrzebnego zakłócania spokoju sposobem recytacji.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.