Sunan an-Nasa'i, hadis 1012
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od an‑Nasa'i aż do Proroka ﷺ
- 1Muhammad ibn Qudamaprzekazał go an‑Nasa'iمُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ
- 2Jarirجَرِيرٌ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Ja'far ibn Iyasجَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ
- 5Sa'id ibn Jubayrسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ إِذَا سَمِعُوا صَوْتَهُ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْفِضُ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ مَا كَانَ يَسْمَعُهُ أَصْحَابُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً } " .
Poinformował nas Muhammad ibn Kudama, mówiąc: Opowiedział nam Dżarir, od Al-Aszmasza, od Dżafara ibn Ijasa, od Sa’ida ibn Dżubajra, od Ibn Abbasa, który powiedział: Prorok ﷺ zwykł był podnosić swój głos podczas recytacji Koranu, a gdy bałwochwalcy słyszeli jego głos, znieważali Koran oraz Tego, który go przyniósł. Wówczas Prorok ﷺ zaczął ściszać swój głos podczas recytacji Koranu tak bardzo, że jego towarzysze ledwo go słyszeli. Wtedy to Allah, Potężny i Majestatyczny, objawił: {I nie wznoś swego głosu w modlitwie zbyt wysoko, ani nie obniżaj go nadmiernie, lecz szukaj drogi pośredniej między tymi dwoma skrajnościami}.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Recytacja Koranu nie powinna być ani głośna, ani tak cicha, by nikt jej nie słyszał.
Tekst wspomina, że politeiści obrażali Koran i Proroka ﷺ, gdy słyszeli jego recytację. Wówczas ściszył głos tak bardzo, że jego towarzysze nie mogli go już słyszeć; następnie objawiono werset o zachowaniu umiaru podczas modlitwy.
Ludzie, którzy czcili obok Allaha inne bóstwa.
Równowaga między głośną recytacją a recytacją tak cichą, że inni nie mogą jej usłyszeć.
Uczeni wywodzą z tego wersetu, że podczas modlitwy głos nie powinien być niepotrzebnie głośny ani przesadnie cichy. Wyjaśnienie Ibn Abbasa łączy tę wskazówkę z sytuacją, w której Prorok ﷺ najpierw ściszył głos, aby uniknąć obelg. Szczegółowe zastosowanie recytacji głośnej i cichej zależy między innymi od rodzaju modlitwy i szkoły prawnej; przekaz ten podkreśla przede wszystkim umiar.
- Podczas modlitwy recytuj głosem odpowiednim do jej rodzaju i osób wokół ciebie.
- Zachowaj umiar: nie recytuj tak głośno, by przeszkadzać, ani tak cicho, by nie móc śledzić własnej recytacji.
- Nie pozwól, by wrogie reakcje odciągnęły cię od oddawania czci; postępuj mądrze i powściągliwie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.