Księga Pogrzebów · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hadis 1855

Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Pogrzebów
سنن النسائي
Kto go przekazał?

Od an‑Nasa'i aż do Proroka ﷺ

Sahih (wiarygodny)
  1. 1Muhammad ibn Adamprzekazał go an‑Nasa'iمُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ
  2. 2Abdaعَبْدَةَ
  3. 3Hishamهِشَامٍ
  4. 4Jego ojciecأَبِيهِ
  5. 5Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
  6. 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.

Przekaz

Tekst arabski

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ وَهِلَ إِنَّمَا مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرٍ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ صَاحِبَ الْقَبْرِ لَيُعَذَّبُ وَإِنَّ أَهْلَهُ يَبْكُونَ عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَتْ ‏{‏ وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ‏}‏ ‏.‏

Tłumaczenie

Poinformował nas Muhammad ibn Adam, od Abdy, od Hiszama, od jego ojca, od Ibn Umara, który powiedział: Wysłannik Allah ﷺ rzekł:

„Zmarły jest karany za płacz swojej rodziny nad nim”. Wspomniano o tym Aiszy, na co ona odrzekła: „On się pomylił! Prorok ﷺ przechodził obok grobu i powiedział: »Mieszkaniec tego grobu jest karany, a jego rodzina nad nim płacze«”. Następnie wyrecytowała: {I żadna dusza nie poniesie ciężaru innej}.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Aisha wyjaśnia, że kara nie wynika ze smutku bliskich zmarłego.

Objaśnienie trudnych słów
płacz

Okazywanie smutku przez płacz; nie jest tym samym co głośne zawodzenie.

nikt nie poniesie ciężaru drugiego

Każdy człowiek odpowiada za własne czyny i nie jest karany za grzech innej osoby.

Wnioski uczonych

Klasyczni uczeni uzgadniali ten przekaz z koraniczną zasadą, że nikt nie ponosi ciężaru drugiego. Wyjaśniali, że kara dotyczy osoby, która za życia nakazywała lub aprobowała zawodzenie żałobne, albo że opisuje karę, która towarzyszyła płaczowi rodziny, a nie karę spowodowaną zwykłym smutkiem. Dlatego szkoły prawa odróżniają dozwolony płacz od zakazanego zawodzenia; bliscy mogą okazywać smutek, lecz powinni unikać rytuałów żałobnych i wypowiedzi sprzecznych z wiarą.

Lekcje na dziś
  1. Okazuj smutek po stracie bliskiej osoby w godny sposób i unikaj głośnego zawodzenia.
  2. Nie przypisuj innym winy za czyny, których sami nie popełnili.
  3. Rozpatruj przekazy łącznie z Koranem i innymi istotnymi przekazami.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.