Sunan an-Nasa'i, hadis 2447
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Anas ibn Malik
Przekaz
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُظَفَّرُ بْنُ مُدْرِكٍ أَبُو كَامِلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَخَذْتُ هَذَا الْكِتَابَ مِنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَتَبَ لَهُمْ إِنَّ هَذِهِ فَرَائِضُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فَمَنْ سُئِلَهَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِ وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَ ذَلِكَ فَلاَ يُعْطِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنَ الإِبِلِ فِي كُلِّ خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلاَثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ بِنْتُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتًّا وَثَلاَثِينَ فَفِيهَا بِنْتُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتَّةً وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتًّا وَسَبْعِينَ فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ بِنْتُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْحِقَّةُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ حِقَّةٌ وَعِنْدَهُ جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلاَّ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ بِنْتُ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ بِنْتُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنِ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ مَخَاضٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلاَّ ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَىْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلاَّ أَرْبَعٌ مِنَ الإِبِلِ فَلَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي صَدَقَةِ الْغَنَمِ فِي سَائِمَتِهَا إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا ثَلاَثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلاَثِمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلاَ يُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلاَ ذَاتُ عَوَارٍ وَلاَ تَيْسُ الْغَنَمِ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ الْمُصَّدِّقُ وَلاَ يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلاَ يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ فَإِذَا كَانَتْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ نَاقِصَةً مِنْ أَرْبَعِينَ شَاةٌ وَاحِدَةٌ فَلَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبُعُ الْعُشْرِ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ إِلاَّ تِسْعِينَ وَمِائَةَ دِرْهَمٍ فَلَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا " .
Poinformował nas Muhammad ibn Abdallah ibn al-Mubarak, który powiedział: Opowiedział nam al-Muzaffar ibn Mudrik Abu Kamil, który powiedział: Opowiedział nam Hammad ibn Salamah, który powiedział: Wziąłem tę księgę od Sumamy ibn Abdallaha ibn Anasa ibn Malika, od Anasa ibn Malika, że Abu Bakr napisał do nich:
«Oto obowiązki Sadaqah, które Wysłannik Allah ﷺ nałożył na muzułmanów, zgodnie z tym, co Allah, Potężny i Majestatyczny, nakazał Swemu Wysłannikowi ﷺ. Kto zostanie wezwany do jej uiszczenia zgodnie z tymi zasadami, niech ją odda; a kto zostanie wezwany do zapłacenia więcej niż to, niech nie płaci. Poniżej dwudziestu pięciu wielbłądów, za każde pięć należy się jedna owca. Gdy osiągną dwadzieścia pięć, należy się Bint Makhad (wielbłądzica roczna) do trzydziestu pięciu. Jeśli nie ma Bint Makhad, wówczas Ibn Labun (samiec wielbłąda dwuletni). Gdy osiągną trzydzieści sześć, należy się Bint Labun (wielbłądzica dwuletnia) do czterdziestu pięciu. Gdy osiągną czterdzieści sześć, należy się Hiqqah (wielbłądzica trzyletnia) pokryta przez ogiera, do sześćdziesięciu. Gdy osiągną sześćdziesiąt jeden, należy się Jadhah (wielbłądzica czteroletnia) do siedemdziesięciu pięciu. Gdy osiągną siedemdziesiąt sześć, należą się dwie Bint Labun do dziewięćdziesięciu. Gdy osiągną dziewięćdziesiąt jeden, należą się dwie Hiqqah pokryte przez ogiery do stu dwudziestu. Jeśli przekroczą sto dwadzieścia, za każde czterdzieści należy się Bint Labun, a za każde pięćdziesiąt Hiqqah. Jeśli wiek wielbłądów różni się w obowiązkach Sadaqah: kto winien jest Jadhah, ale jej nie posiada, a ma Hiqqah, zostanie od niego przyjęta Hiqqah, a on doda dwie owce, jeśli są dla niego dostępne, lub dwadzieścia dirhamów. Kto winien jest Hiqqah, ale jej nie posiada, a ma Jadhah, zostanie od niego przyjęta, a poborca da mu dwadzieścia dirhamów lub dwie owce, jeśli są dla niego dostępne. Kto winien jest Hiqqah, ale jej nie posiada, a ma Bint Labun, zostanie od niego przyjęta, a on doda dwie owce, jeśli są dla niego dostępne, lub dwadzieścia dirhamów. Kto winien jest Bint Labun, ale ma tylko Hiqqah, zostanie od niego przyjęta, a poborca da mu dwadzieścia dirhamów lub dwie owce. Kto winien jest Bint Labun, ale nie posiada Bint Labun, a ma Bint Makhad, zostanie od niego przyjęta, a on doda dwie owce, jeśli są dla niego dostępne, lub dwadzieścia dirhamów. Kto winien jest Bint Makhad, ale ma tylko samca Ibn Labun, zostanie od niego przyjęty bez żadnego dodatku. Kto ma tylko cztery wielbłądy, nic nie jest winien, chyba że właściciel zechce dać dobrowolnie. Co do Sadaqah od owiec wypasanych na pastwisku: gdy osiągną czterdzieści, należy się jedna owca do stu dwudziestu. Gdy przybędzie jedna więcej, należą się dwie owce do dwustu. Gdy przybędzie jeszcze jedna, należą się trzy owce do trzystu. Gdy przybędzie więcej, za każde sto należy się jedna owca. Nie wolno brać na Sadaqah starego zwierzęcia, ani ułomnego, ani kozła, chyba że poborca sobie tego zażyczy. Nie wolno łączyć rozdzielonych stad ani rozdzielać połączonych stad z obawy przed Sadaqah. Wspólnicy mieszanego stada rozliczają się między sobą równo. Jeśli stado wypasane człowieka jest mniejsze od czterdziestu owiec o jedną, nic nie jest winien, chyba że właściciel zechce dać dobrowolnie. Co do srebra, należy się ćwierć dziesięciny; a jeśli ma tylko sto dziewięćdziesiąt dirhamów, nic nie jest winien, chyba że właściciel zechce dać dobrowolnie».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Aboe Bakr legt de vaste zakaatgrenzen voor vee en zilver vast.
Wielbłądzica, która rozpoczęła drugi rok życia.
Żywy inwentarz, który przez większą część roku wypasa się swobodnie.
Jedna czwarta jednej dziesiątej, czyli 2,5 procent.
Uczeni wywnioskowują z tego, że zakat od żywego inwentarza ma ustalone progi minimalne i określone kategorie zwierząt, a od srebra należna jest jedna czwarta jednej dziesiątej, gdy spełnione są wymagane warunki. Przepisy chronią zarówno osoby uprawnione do zakatu, jak i właściciela: poborca nie może żądać więcej niż ustalona kwota ani zabierać zwierzęcia z wadami. Zabronione jest również łączenie lub rozdzielanie stad w celu uniknięcia zakatu albo obniżenia jego wysokości. Szkoły prawa omawiają szczegóły, takie jak warunki dotyczące zwierząt wypasanych oraz sposób obliczania zakatu od stad mieszanych; przy ustalaniu należności od własnego majątku warto zasięgnąć porady kompetentnego specjalisty fiqhu.
- Starannie obliczaj zakat od żywego inwentarza i pieniędzy, uwzględniając właściwe progi oraz warunki.
- Przy poborze domagaj się wyłącznie przepisanej kwoty i nie zgadzaj się na sztuczne łączenie ani rozdzielanie stad.
- Prowadź przejrzystą ewidencję stad należących do kilku właścicieli, aby każdy ponosił należną mu proporcjonalną część.
Ten przekaz sahih omawia również ustalone progi zakatu od majątku i pomaga umieścić przepisy zawarte w tym piśmie we właściwym kontekście.
Sunan an-Nasa'i · #2446 (Sahih)Ten przekaz sahih z tego samego tematu potwierdza omówienie obowiązków zakatowych i ich ustalonych progów.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.