Sunan an-Nasa'i, hadis 3380
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od an‑Nasa'i aż do Proroka ﷺ
- 1Ziyad ibn Ayyubprzekazał go an‑Nasa'iزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ
- 2Isma'il ibn Ulayyaإِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ
- 3Abd al‑Aziz ibn Suhaybعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا الْغَدَاةَ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَخَذَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ " . قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ - فَقَالُوا مُحَمَّدٌ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ - وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجَمَعَ السَّبْىَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ . قَالَ " اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً " . فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ . قَالَ " ادْعُوهُ بِهَا " . فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا " . قَالَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا . فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا - قَالَ - حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا إِلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ عَرُوسًا قَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ " . قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسَةً فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Poinformował nas Ziyad ibn Ajjub, który powiedział: Opowiedział nam Isma'il ibn Ulajja, który powiedział: Opowiedział nam Abdul-Aziz ibn Suhajb, od Anasa, że Wysłannik Allaha ﷺ wyruszył na wyprawę do Chajbaru i odmówiliśmy tam modlitwę poranną (Al-Ghadah) w ciemności. Następnie Prorok ﷺ dosiadł wierzchowca i Abu Talha dosiadł wierzchowca, a ja jechałem za Abu Talhą. Prorok Allaha ﷺ przejeżdżał przez zaułki Chajbaru, a moje kolano dotykało uda Wysłannika Allaha ﷺ i widziałem biel uda Proroka Allaha ﷺ. Gdy wszedł do osady, powiedział:
„Allahu Akbar! Chajbar został zniszczony! Zaprawdę, gdy zatrzymujemy się na placu jakiegoś ludu, zły to poranek dla tych, którzy zostali ostrzeżeni!”. Powtórzył to trzy razy. Ludzie wyszli wtedy do swoich prac. Powiedział Abdul-Aziz: Mówili: „Muhammad!”. Powiedział Abdul-Aziz: A niektórzy z naszych towarzyszy mówili: „I armia”. Zdobyliśmy ją siłą i zebraliśmy jeńców. Przyszedł Dihja i rzekł: „O Proroku Allaha, daj mi niewolnicę spośród jeńców”. On odpowiedział: „Idź i weź sobie niewolnicę”. Wziął Safijję bint Hułajj. Wtedy pewien mężczyzna przyszedł do Proroka ﷺ i powiedział: „O Proroku Allaha, dałeś Dihji Safijję bint Hułajj, panią Kurajzy i An-Nadir, a ona nie godzi się nikomu innemu jak tylko tobie”. On rzekł: „Wezwijcie go, by ją przyprowadził”. Przyprowadzili ją, a gdy Prorok ﷺ ją zobaczył, powiedział: „Weź inną niewolnicę spośród jeńców zamiast niej”. Prorok Allaha ﷺ wyzwolił ją i poślubił. Zapytał go Sabit: „O Abu Hamza, jakie dał jej wiano?”. Odpowiedział: „Ją samą; wyzwolił ją i poślubił”. Kontynuował: Gdy byli w drodze, Umm Sulajm przygotowała ją i przedstawiła mu w nocy, a rano stał się nowożeńcem. Powiedział: „Kto ma cokolwiek, niech to przyniesie”. Rozłożył skórzane nakrycie i mężczyźni przynosili suszony twaróg, daktyle i masło klarowane; przygotowali hais i to była uczta weselna (walima) Wysłannika Allaha ﷺ.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ poślubił Safijję i urządził skromną walimę.
Posag należny pannie młodej z tytułu małżeństwa.
Posiłek lub uroczystość, przez którą ogłasza się zawarcie małżeństwa.
Potrawa z daktyli, suszonego nabiału i tłuszczu, takiego jak masło lub masło klarowane.
Uczeni wnioskują z tego przekazu, że walima jest zalecana przy zawarciu małżeństwa i nie musi być wystawna: wystarczy to, co jest dostępne. Przekaz wspomina również, że Prorok ﷺ uwolnił Safijję i ją poślubił, a jej uwolnienie stanowiło jej mahr. Prawnicy omawiają na tej podstawie, że mahr może mieć wartość bez ustalonej minimalnej kwoty; szczegółowe zasady różnią się między szkołami prawa.
- Urządzaj przyjęcie weselne w granicach swoich możliwości; skromny posiłek może być walimą.
- Omówcie jasno mahr i zadbajcie o poszanowanie praw panny młodej.
- Niech najważniejsze będą hojność i wdzięczność, a nie koszt ani wrażenie, jakie wywiera przyjęcie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.