Sunan an-Nasa'i, hadis 4354
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Jabir ibn Abdullah
Przekaz
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُقَدَّمٍ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِي عُبَيْدَةَ وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ وَبِضْعَةَ عَشَرَ وَزَوَّدَنَا جِرَابًا مِنْ تَمْرٍ فَأَعْطَانَا قَبْضَةً قَبْضَةً فَلَمَّا أَنْ جُزْنَاهُ أَعْطَانَا تَمْرَةً تَمْرَةً حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَمُصُّهَا كَمَا يَمُصُّ الصَّبِيُّ وَنَشْرَبُ عَلَيْهَا الْمَاءَ فَلَمَّا فَقَدْنَاهَا وَجَدْنَا فَقْدَهَا حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَخْبِطُ الْخَبَطَ بِقِسِيِّنَا وَنَسَفُّهُ ثُمَّ نَشْرَبُ عَلَيْهِ مِنَ الْمَاءِ حَتَّى سُمِّينَا جَيْشَ الْخَبَطِ ثُمَّ أَجَزْنَا السَّاحِلَ فَإِذَا دَابَّةٌ مِثْلُ الْكَثِيبِ يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَيْتَةٌ لاَ تَأْكُلُوهُ . ثُمَّ قَالَ جَيْشُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَنَحْنُ مُضْطَرُّونَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ . فَأَكَلْنَا مِنْهُ وَجَعَلْنَا مِنْهُ وَشِيقَةً وَلَقَدْ جَلَسَ فِي مَوْضِعِ عَيْنِهِ ثَلاَثَةَ عَشَرَ رَجُلاً - قَالَ - فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَرَحَلَ بِهِ أَجْسَمَ بَعِيرٍ مِنْ أَبَاعِرِ الْقَوْمِ فَأَجَازَ تَحْتَهُ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا حَبَسَكُمْ " . قُلْنَا كُنَّا نَتَّبِعُ عِيرَاتِ قُرَيْشٍ وَذَكَرْنَا لَهُ مِنْ أَمْرِ الدَّابَّةِ فَقَالَ " ذَاكَ رِزْقٌ رَزَقَكُمُوهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَمَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ " . قَالَ قُلْنَا نَعَمْ .
Poinformował nas Muhammad ibn Umar ibn Ali ibn Mukaddam al-Mukaddami, mówiąc: Opowiedział nam Mu'adh ibn Hiszam, mówiąc: Opowiedział mi mój ojciec, od Abu az-Zubajra, od Dżabira, który powiedział: Wysłannik Allaha ﷺ wysłał nas z Abu Ubajdą, a było nas trzystu kilkunastu mężczyzn. Zaopatrzył nas w worek daktyli i dawał każdemu po garści. Gdy zaczęły się kończyć, dawał nam po jednym daktylu naraz, tak że ssaliśmy go jak niemowlę i popijaliśmy wodą. Kiedy ich zabrakło, bardzo nam ich brakowało; strącaliśmy liście drzew (al-Chabat) naszymi łukami, jedliśmy je i piliśmy do tego wodę, dlatego nazwano nas
„Armią Chabat”. Następnie przemierzyliśmy wybrzeże i oto ujrzeliśmy bestię wielką jak wydma piaskowa, zwaną al-Anbar. Abu Ubajda rzekł: „To padlina, nie jedzcie jej”. Potem jednak dodał: „Jesteśmy armią Wysłannika Allaha ﷺ, jesteśmy na drodze Allaha, Wszechmocnego i Majestatycznego, i zmusza nas konieczność; jedzcie w imię Allaha”. Jedliśmy z niej i zrobiliśmy z części suszone mięso. W oczodole tej bestii usiadło trzynastu mężczyzn. Abu Ubajda wziął jedno z jej żeber i umieścił je na największym wielbłądzie, jaki był wśród ludzi, przechodząc pod nim bez dotykania. Gdy przybyliśmy do Wysłannika Allaha ﷺ, zapytał: „Co was zatrzymało?”. Odpowiedzieliśmy: „Śledziliśmy karawany Kurajszytów” i opowiedzieliśmy mu o bestii. On rzekł: „To zaopatrzenie, którym obdarzył was Allah, Wszechmocny i Majestatyczny. Czy zostało wam z tego coś?”. Powiedzieliśmy: „Tak”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
W razie konieczności wolno spożywać wyrzucone na brzeg zwierzę morskie jako zaopatrzenie od Allaha.
Jabir opowiada o wyprawie dowodzonej przez Abu Ubaidę, podczas której z powodu braku prowiantu grupa jadła liście. Na wybrzeżu znaleźli ogromne wyrzucone na brzeg zwierzę morskie i spożyli je. Po ich powrocie Prorok ﷺ potwierdził, że było to zaopatrzenie od Allaha.
Nazwa nadana w przekazie ogromnemu zwierzęciu morskiemu, które grupa znalazła na wybrzeżu.
Zwierzę, które zdechło bez uboju; Abu Ubaida początkowo sądził, że z tego powodu nie wolno go jeść.
Liście drzewa, którymi głodująca grupa żywiła się jako pokarmem.
Uczeni wyciągają z potwierdzenia Proroka ﷺ wniosek, że wolno spożywać zwierzę morskie wyrzucone na brzeg, także gdy znaleziono je martwe. Zdarzenie pokazuje również, że konieczność może zezwolić na spożywanie pokarmu, który w innych okolicznościach jest zakazany, w granicach niezbędnych do zaspokojenia potrzeby. Przekaz podkreśla też, że przywództwo wymaga odpowiedzialności: Abu Ubaida najpierw rozważył zakaz spożywania padliny, a następnie zezwolił na jedzenie, gdy stało się jasne, że grupa znajduje się w potrzebie.
- W razie braku żywności najpierw korzystaj z dostępnych dozwolonych środków i nie marnuj jedzenia.
- Gdy pojawi się rzeczywista konieczność, zasięgnij porady kompetentnej osoby i ogranicz wyjątek do tego, co niezbędne.
- Dziel się zaopatrzeniem sprawiedliwie i uznawaj łaskę Allaha, gdy niespodziewanie przychodzi pomoc.
Ten przekaz Sahih również opowiada o wyprawie Abu Ubaidy, braku daktyli i znalezieniu ogromnego zwierzęcia morskiego.
Sunan an-Nasa'i · #4353 (Sahih)Ta relacja Sahih również dotyczy wyprawy i znaleziska na wybrzeżu, potwierdzając kontekst tego zdarzenia.
Sunan an-Nasa'i · #4355 (Sahih)Ten przekaz Sahih również omawia, kiedy wolno spożywać zwierzę znalezione martwe.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.