Sunan an-Nasa'i, hadis 4370
Przekazany przez Al-Bara ibn Azib. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Al-Bara ibn Azib
Przekaz
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَأَبُو دَاوُدَ وَيَحْيَى وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ وَأَبُو الْوَلِيدِ قَالُوا أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ فَيْرُوزَ، قَالَ قُلْتُ لِلْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ حَدِّثْنِي مَا، كَرِهَ أَوْ نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَضَاحِي . قَالَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ وَيَدِي أَقْصَرُ مِنْ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْبَعَةٌ لاَ يَجْزِينَ فِي الأَضَاحِي الْعَوْرَاءُ الْبَيِّنُ عَوَرُهَا وَالْمَرِيضَةُ الْبَيِّنُ مَرَضُهَا وَالْعَرْجَاءُ الْبَيِّنُ ظَلْعُهَا وَالْكَسِيرَةُ الَّتِي لاَ تُنْقِي " . قَالَ فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يَكُونَ نَقْصٌ فِي الْقَرْنِ وَالأُذُنِ . قَالَ فَمَا كَرِهْتَ مِنْهُ فَدَعْهُ وَلاَ تُحَرِّمْهُ عَلَى أَحَدٍ .
Poinformował nas Muhammad ibn Baszszar, który powiedział: Opowiedzieli nam Muhammad ibn Dżafar, Abu Dawud, Jahja, Abd ar-Rahman, Ibn Abi Adi i Abu al-Walid, którzy powiedzieli: Poinformował nas Szu'ba, który powiedział: Słyszałem, jak Sulajman ibn Abd ar-Rahman mówił: Słyszałem, jak Ubajd ibn Fajruz mówił: Powiedziałem do Al-Bara'a ibn Aziba:
«Opowiedz mi, czego Wysłannik Allaha ﷺ nie pochwalał lub zabronił w odniesieniu do zwierząt ofiarnych». On odpowiedział: «Wysłannik Allaha ﷺ wykonał taki gest ręką – a moja ręka jest krótsza niż ręka Wysłannika Allaha ﷺ –: “Cztery wady unieważniają ofiarę: zwierzę ślepe na jedno oko, którego ślepota jest ewidentna; zwierzę chore, którego choroba jest widoczna; zwierzę kulawe, którego kulawizna jest wyraźna; oraz zwierzę tak wychudzone, że nie ma szpiku w kościach”». Następnie dodał: «Ja osobiście nie pochwalam również wad rogów lub uszu». Wtedy mu powiedziano: «To, czego ty nie pochwalasz, pozostaw przy sobie, ale nie czyń tego zakazanym dla nikogo innego».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Zwierzę ofiarne z wyraźną, poważną wadą nie nadaje się na udhijję.
Zwierzę składane w ofierze podczas Id al-Adha jako akt czci dla Allaha.
Obrazowy opis zwierzęcia skrajnie wychudzonego i wyczerpanego.
Zwierzę nie spełnia wymienionych warunków, by mogło być uznane za ofiarne.
Uczeni wywodzą z tego przekazu, że zwierzę z wyraźnie ślepym okiem, widoczną poważną chorobą, znacznym utykaniem lub skrajnym wychudzeniem nie nadaje się na udhijję. Wzmianka o rogach i uszach rozróżnia to, co Prorok ﷺ uznał za dyskwalifikujące, od tego, co Al-Baraa' osobiście ganił. Słowa „zostaw to, ale nie uznawaj tego za zakazane dla innych” przestrzegają przed narzucaniem osobistych preferencji jako powszechnej zasady religijnej. Szkoły prawa omawiają także dokładny stopień wad i ich skutki; w razie wątpliwości bezpiecznym wyborem jest zdrowe zwierzę bez wyraźnych wad.
- Przed zakupem sprawdź, czy zwierzę porusza się prawidłowo i nie ma wyraźnej, poważnej wady.
- W razie wątpliwości wybierz zwierzę bez widocznych wad, aby starannie wypełnić akt czci.
- Nie przedstawiaj osobistych preferencji jako zakazu, który narzucasz innym.
Ten przekaz sahih również omawia, które widoczne wady sprawiają, że zwierzę nie nadaje się na ofiarę.
Sunan an-Nasa'i · #4371 (Sahih)Nawiązuje do kwestii, jakie zwierzęta można wybrać na udhijję.
Sahih Muslim · #5105 (Sahih)Ten przekaz sahih potwierdza podstawową zasadę dotyczącą zwierzęcia wyraźnie ślepego, chorego lub kulawego oraz skrajnie wychudzonego.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.