Sunan an-Nasa'i, hadis 4758
Przekazany przez Imran ibn Hussain. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od an‑Nasa'i aż do Imran ibn Husayn
- 1Ahmad ibn Uthman Abu al‑Jawzaprzekazał go an‑Nasa'iأَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ
- 2Quraysh ibn Anasقُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ
- 3Ibn Awnابْنِ عَوْنٍ
- 4Ibn Sirinابْنِ سِيرِينَ
- 5Imran ibn Husaynعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ أَوْ قَالَ ثَنَايَاهُ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَأْمُرُنِي تَأْمُرُنِي أَنْ آمُرَهُ أَنْ يَدَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ إِنْ شِئْتَ فَادْفَعْ إِلَيْهِ يَدَكَ حَتَّى يَقْضَمَهَا ثُمَّ انْتَزِعْهَا إِنْ شِئْتَ " .
Poinformował nas Ahmad ibn Usman, Abu al-Dżauza, mówiąc: Poinformował nas Kurajszy ibn Anas, od Ibn Auna, od Ibn Sirina, od Imrana ibn Husajna: że pewien mężczyzna ugryzł w rękę innego mężczyznę, a ten szarpnął ręką, przez co agresorowi wypadł siekacz (lub powiedział: oba siekacze). Poszkodowany udał się więc do Wysłannika Allaha ﷺ, aby złożyć skargę przeciwko niemu. Wysłannik Allaha ﷺ rzekł do niego:
„Czego żądasz? Czy żądasz, abym kazał mu włożyć rękę do twoich ust, byś mógł ją gryźć jak ogier? Jeśli chcesz, podaj mu swoją rękę, niech ją ugryzie, a potem ją wyszarpuj, jeśli taka twoja wola”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ten, kto odpiera atak osoby gryzącej, nie ponosi odpowiedzialności za utratę jej zęba.
Jeden z zębów znajdujących się z przodu jamy ustnej.
Przenośnia oznaczająca gryzienie z siłą i instynktownie.
Uczeni wywodzą z tego, że osoba, która gryzie drugą osobę, nie ma prawa do odszkodowania za uraz zęba powstały, gdy ofiara wyciąga swoją rękę. Szkoda wynika z ataku i koniecznej obrony, a nie z umyślnego zranienia przez ofiarę. Zasada ta obowiązuje w granicach proporcjonalnej samoobrony; nie daje przyzwolenia na odwet ani nadmierną przemoc.
- Wycofaj się z ataku i używaj tylko takiej siły, jaka jest niezbędna, by powstrzymać zagrożenie.
- Ten, kto sam rozpoczyna atak, nie powinien bezpodstawnie przerzucać jego konsekwencji na ofiarę.
- Spory dotyczące obrażeń kieruj do właściwych organów sądowych i nie wymierzaj samodzielnie odwetu.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.