Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 975
รายงานโดย Samurah ibn Jundub พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Samurah ibn Jundub
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْ��ِ سَمُرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، سُلَيْمَانَ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، أَمَّا بَعْدُ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ فِي وَسَطِ الصَّلاَةِ أَوْ حِينَ انْقِضَائِهَا فَابْدَءُوا قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَقُولُوا " التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ وَالصَّلَوَاتُ وَالْمُلْكُ لِلَّهِ ثُمَّ سَلِّمُوا عَلَى الْيَمِينِ ثُمَّ سَلِّمُوا عَلَى قَارِئِكُمْ وَعَلَى أَنْفُسِكُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى كُوفِيُّ الأَصْلِ كَانَ بِدِمَشْقَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ دَلَّتْ هَذِهِ الصَّحِيفَةُ عَلَى أَنَّ الْحَسَنَ سَمِعَ مِنْ سَمُرَةَ .
มุฮัมมัด อิบน ดาวูด อิบน ซุฟยาน ได้เล่าให้เราฟัง ยะห์ยา อิบน ฮัสซาน ได้เล่าให้เราฟัง สุไลมาน อิบน มูซา อบู ดาวูด ได้เล่าให้เราฟัง ญะอ์ฟัร อิบน สะอัด อิบน ซัมเราะฮ์ อิบน ญุนดุบ ได้เล่าให้เราฟัง คุบัยบ์ อิบน สุไลมาน อิบน ซัมเราะฮ์ ได้บอกแก่ข้าพเจ้า จากบิดาของเขา คือสุไลมาน อิบน ซัมเราะฮ์ จากซัมเราะฮ์ อิบน ญุนดุบ ว่า:
"อนึ่ง ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้สั่งใช้พวกเราว่า เมื่ออยู่ในระหว่างการนั่งละหมาดตอนกลางหรือเมื่อสิ้นสุดการละหมาด ก่อนที่จะให้สลาม จงกล่าวว่า 'การสรรเสริญอันบริสุทธิ์ คำพูดที่ดีงาม การอิบาดะฮ์ และอำนาจปกครอง ล้วนเป็นของอัลลอฮ์' จากนั้นจงให้สลามไปทางขวาก่อน แล้วจึงให้สลามแก่ผู้อ่านนำ (อิมาม) ของพวกท่านและแก่ตัวพวกท่านเอง" อบู ดาวูด กล่าวว่า: "สุไลมาน อิบน มูซา มีถิ่นกำเนิดจากกูฟะฮ์และอาศัยอยู่ที่ดามัสกัส" และอบู ดาวูด กล่าวว่า: "เอกสารฉบับนี้ชี้ให้เห็นว่า อัล-หะซัน ได้รับฟังฮะดีษจากซัมเราะฮ์ โดยตรง"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
รายงานนี้กล่าวถึงการสรรเสริญและการให้สลามระหว่างการละหมาด
ถ้อยคำสรรเสริญและปฏิญาณศรัทธาที่อ่านขณะนั่งในการละหมาด
การให้สลามปิดท้ายซึ่งผู้ละหมาดใช้จบการละหมาด
ผู้ที่นำการละหมาดญะมาอะฮ์
เนื่องจากสายรายงานอ่อน ข้อความนี้จึงไม่อาจใช้กำหนดได้โดยลำพังว่าถ้อยคำใดเป็นข้อบังคับ หรือควรให้สลามปิดท้ายอย่างไรโดยละเอียด นักวิชาการอาศัยรายงานที่มีหลักฐานหนักแน่นกว่าในการวางข้อกำหนดเรื่องตะชะฮ์ฮุดและตัสลีม รายงานเศาะฮีห์ของอิบนุ มัสอูดกล่าวถึงการให้สลามระหว่างการละหมาด และมัซฮับต่าง ๆ ใช้รายงานเหล่านี้เป็นหลักฐานประกอบกฎเรื่องตะชะฮ์ฮุดและการจบการละหมาด นอกจากนี้ อบูดาวูดระบุว่ารายงานนี้มีข้อบ่งชี้ว่าอัลหะซัน อัลบัศรีได้ยินจากซะมุเราะฮ์
- เรียนรู้ตะชะฮ์ฮุดและการให้สลามปิดท้ายจากรายงานเศาะฮีห์ที่เชื่อถือได้
- อย่าใช้รายงานอ่อนเป็นหลักฐานอิสระเพื่อกำหนดข้อบังคับในการละหมาด
- ละหมาดด้วยความตั้งใจ และให้สลามปิดท้ายตามข้อกำหนดที่เชื่อถือได้ซึ่งได้เรียนรู้มา
รายงานเศาะฮีห์ของอิบนุ มัสอูดนี้บรรยายสิ่งที่เศาะฮาบะฮ์กล่าวระหว่างการละหมาด และเป็นหลักฐานที่หนักแน่นสำหรับตะชะฮ์ฮุด
Sahih al-Bukhari · #835 (Sahih)รายงานของอิบนุ มัสอูดนี้ยังสนับสนุนว่าการให้สลามในการละหมาดควรอาศัยหลักฐานที่หนักแน่นกว่าสายรายงานอ่อนของข้อความนี้
Sahih Muslim · #971 (Sahih)รายงานของญาบิร อิบนุ ซะมุเราะฮ์กล่าวถึงตัสลีม และเป็นหลักฐานที่หนักแน่นเกี่ยวกับวิธีให้สลามในการละหมาด
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี